از تمدن فروشی تا ثروت های بادآورده : کاوش در دنیای قاچاق آثار هنری و باستانی

پدیده شوم قاچاق و فروش غیر قانونی اشیا هنری و باستانی تقریبا در همه جای دنیا از دیرباز تاکنون وجود داشته است از دزدان مقابر تا دزدان موزه در عصر مدرن ، با ما همراه شوید تا این خیانت بزرگ در حق میراث نیاکان را بررسی کنیم.

مجله اینترنتی باستان شناس : قاچاق آثار هنری و عتیقه یک فعالیت غیرقانونی است که به دنبال کسب سود از آثار هنری و اشیا غارت شده و فروش غیرقانونی آن است. تجارت غیرقانونی اموال فرهنگی نه تنها مردم را از تاریخ و فرهنگ خود محروم می کند، بلکه انسجام اجتماعی را تضعیف می کند، جنایات سازمان یافته را دامن می زند و به تامین مالی تروریسم کمک می کند. درک تجارت غیرقانونی اموال فرهنگی و تأثیرات آن بر جامعه بسیار مهم است.

تجارت غیرقانونی اموال فرهنگی

سرقت، غارت و قاچاق غیرقانونی اموال فرهنگی جرایمی تلقی می شود که پیامدهای گسترده ای دارد. هدف یونسکو از طریق توسعه اسناد حقوقی معیار مانند کنوانسیون 1970، مبارزه با قاچاق غیرقانونی اموال فرهنگی و حفاظت از میراث فرهنگی است. تجارت غیرقانونی هنر و عتیقه جات به بازار سیاه جهانی اقلام میراث فرهنگی کمک می کند .

مافیا و حراجی های غیر قانونی نقش بسزایی در تسهیل این تجارت غیرقانونی هنر دارد. قاچاقچیان از روش ها و کانال های مختلفی برای حمل و نقل و فروش آثار هنری و عتیقه دزدی شده سوء استفاده می کنند و مبارزه با این تجارت غیرقانونی را برای سازمان های مجری قانون به چالش می کشد . بازار سیاه عتیقه جات نیز به دلیل تقاضا برای اشیا با ارزش و کمیاب رونق می گیرد و تجارت غیرقانونی را تداوم می بخشد.

اثرات قاچاق آثار باستانی و عتیقه

تجارت غیرقانونی آثار باستانی و عتیقه‌جات عواقب شدیدی در جنبه‌های مختلف دارد. اولاً، تهدیدی اساسی برای حفاظت از میراث فرهنگی است. آثار و اشیا غارت شده غیرقانونی به دست آمده و اغلب غیرقابل جایگزین هستند و تاریخ و هویت جوامع را نشان می دهند. از دست دادن این گنجینه های فرهنگی ضایعه ای برای کل بشریت است.

ثانیاً، قاچاق آثار باستانی و عتیقه، یکپارچگی بازار هنر را تضعیف می کند. گنجاندن اقلام به دست آمده غیرقانونی در بازار قانونی، عملکرد عادلانه و شفاف تجارت هنر را مختل می کند. اعتماد و اطمینان را در بین خریداران، فروشندگان و کلکسیونرها از بین می برد.

در نهایت، قاچاق هنر و عتیقه آثار گسترده تری برای امنیت ملی دارد. سود حاصل از تجارت غیرقانونی می تواند برای تامین مالی فعالیت های مجرمانه و حتی تروریسم استفاده شود. با پرداختن به موضوع قاچاق آثار باستانی و عتیقه، دولت ها و سازمان های مجری قانون می توانند این خطرات را کاهش داده و از کل جامعه محافظت کنند.

برای مبارزه موثر با قاچاق آثار باستانی و عتیقه، تلاش های هماهنگ در سطح بین المللی مورد نیاز است. همکاری بین سازمان های مجری قانون در شناسایی، تحقیق و خنثی کردن شبکه های قاچاق بسیار مهم است. علاوه بر این، اجرای اقدامات نظارتی و افزایش آگاهی در مورد خطرات مرتبط با این تجارت شوم می تواند به جلوگیری از پولشویی و وجوه غیرقانونی از طریق بازار هنر کمک کند.

با درک تجارت غیرقانونی اموال فرهنگی و تأثیرات آن، افراد و موسسات می توانند به حفظ میراث فرهنگی و یکپارچگی بازار هنر کمک کنند. تلاش برای مبارزه با قاچاق آثار عتیقه برای حفاظت از تاریخ مشترک ما و تضمین تجارت هنری پایدار و قانونی ضروری است.

روش ها و کانال های مورد استفاده در قاچاق آثار باستانی

قاچاق آثار باستانی و عتیقه یک فعالیت غیرقانونی است که به دنبال کسب سود نامشروع از آثار هنری و مصنوعات دزدیده شده یا غیرقانونی به دست آمده است. قاچاقچیان از روش ها و کانال های مختلفی برای حمل و نقل و فروش این اقلام استفاده می کنند و به بازار سیاه جهانی میراث فرهنگی کمک می کنند. درک تکنیک ها و استراتژی های مورد استفاده در قاچاق و همچنین وجود بازار سیاه جهانی در مبارزه با این تجارت غیرقانونی بسیار مهم است.

تکنیک ها و روش های قاچاق آثار باستانی و اشیا عتیقه

قاچاقچیان از طیف وسیعی از تکنیک ها و استراتژی ها برای فرار از کشف و انتقال موفقیت آمیز آثار باستانی و عتیقه جات غارت شده به آن سوی مرزها استفاده می کنند. برخی از تکنیک های رایج قاچاق عبارتند از:

• اسناد نادرست : قاچاقچیان ممکن است برای ایجاد توهم مشروعیت برای آثار هنری یا اشیا به دست آمده غیرقانونی، اسنادی مانند سوابق منشأ یا مجوزهای جعلی استفاده کنند. این اسناد جعلی برای فریب مقامات و تسهیل جابجایی اقلام مسروقه استفاده می شود.
• محفظه های مخفی : قاچاقچیان اغلب از ظروف یا وسایل نقلیه با طراحی خاص با محفظه های مخفی برای پنهان کردن آثار هنری و عتیقه دزدیده شده در حین حمل و نقل استفاده می کنند. این محفظه های مخفی، شناسایی اقلام غیرقانونی را برای سازمان های مجری قانون دشوار می کند.
• برچسب گذاری نادرست و پنهان کردن : قاچاقچیان ممکن است آثار هنری و عتیقه دزدی شده را به عنوان اشیاء معمولی یا بی ضرر پنهان کنند تا از سوء ظن جلوگیری کنند. به عنوان مثال، آثار هنری ارزشمند ممکن است در مبلمان، مواد بسته بندی یا حتی وسایل بی ضرر مانند اسباب بازی ها یا کالاهای خانگی پنهان شوند.
• بهره برداری از خلأهای قانونی : قاچاقچیان ممکن است از خلأهای موجود در چارچوب های قانونی و مقررات مربوط به تجارت و حمل و نقل آثار هنری و عتیقه استفاده کنند. آنها ممکن است از قوانین و مقررات متفاوت در کشورهای مختلف برای تسهیل جابجایی اقلام غیرقانونی استفاده کنند.

بازار سیاه جهانی خرید و فروش آثار باستانی و عتیقه

بازار سیاه جهانی میراث فرهنگی شبکه گسترده ای از تجارت غیرقانونی آثار هنری و اشیا غارت شده یا غیرقانونی به دست آمده را در بر می گیرد. این بازار زیرزمینی بستری را برای قاچاقچیان فراهم می کند تا بتوانند از فعالیت های غیرقانونی خود درآمد های غیر قانونی زیادی بدست آورند.

بازار سیاه از طریق کانال های مختلفی عمل می کند، از جمله:

• فروش خصوصی : آثار هنری و عتیقه غارت شده ممکن است مستقیماً به کلکسیونرهای خصوصی یا افرادی که آگاهانه یا ناآگاهانه در این تجارت غیرقانونی شرکت می کنند فروخته شود. این تراکنش‌های خصوصی اغلب به‌طور محتاطانه انجام می‌شوند و ردیابی و رهگیری جریان اقلام غیرقانونی را برای مقامات چالش برانگیز می‌سازد.
• پلتفرم های آنلاین : ظهور اینترنت، تجارت آنلاین آثار هنری و عتیقه غارت شده را تسهیل کرده است. قاچاقچیان از بازارهای آنلاین مختلف، پلتفرم های رسانه های اجتماعی و وب سایت های ناشناس برای ارتباط با خریداران بالقوه و فروش کالاهای غیرقانونی خود استفاده می کنند.
• شبکه های فاسد : قاچاقچیان ممکن است از افراد فاسد در دنیای هنر، از جمله صاحبان گالری، فروشندگان آثار هنری، و متخصصان خانه های حراج برای تسهیل فروش و انتقال آثار هنری و عتیقه دزدی شده سوء استفاده کنند. این افراد ممکن است در ارائه منشأ نادرست یا اطمینان از حرکت روان اقلام غیرقانونی کمک کنند.
• سازمان های جنایی فراملی : شبکه های جنایی سازمان یافته نقش مهمی در تجارت غیرقانونی آثار هنری و عتیقه ایفا می کنند. این شبکه ها منابع و ارتباطاتی برای انتقال اقلام مسروقه از طریق مرزها با استفاده از تکنیک ها و کانال های مختلف قاچاق دارند.

مبارزه با قاچاق هنر و عتیقه مستلزم همکاری بین المللی و اجرای چارچوب های قانونی قوی برای برهم زدن بازار سیاه جهانی است. تلاش‌های سازمان‌های مجری قانون، دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی در تحقیق و پیگرد قانونی شبکه‌های قاچاق و همچنین افزایش آگاهی در مورد اهمیت حفظ میراث فرهنگی و خطرات مرتبط با تجارت غیرقانونی بسیار مهم است.

تلاش های بین المللی برای مبارزه با قاچاق آثار باستانی و عتیقه

برای مبارزه با تجارت غیرقانونی آثار باستانی و قاچاق عتیقه، همکاری بین المللی و همکاری بین سازمان های مجری قانون نقش مهمی ایفا می کند. با توجه به تأثیر مخرب این فعالیت غیرقانونی بر میراث فرهنگی و جامعه، تلاش برای بررسی و پیگرد قانونی شبکه های قاچاق دخیل در این تجارت غیرقانونی در حال انجام است.

همکاری بین نهادهای مجری قانون

مبارزه با قاچاق اشیا باستانی و عتیقه مستلزم همکاری نزدیک بین سازمان های مجری قانون در سطح بین المللی است. با درک ماهیت فراملی این جنایت، آژانس هایی از کشورهای مختلف برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات، و تخصص با یکدیگر همکاری می کنند. اینترپل، یوروپل و سایر سازمان های بین المللی نقش مهمی در تسهیل این همکاری دارند.

از طریق پلتفرم هایی مانند پایگاه داده آثار هنری غارت شده و واحد آثار هنری سازمان پلیس جنایی بین المللی (اینترپل)، سازمان های مجری قانون می توانند اطلاعات مربوط به آثار هنری غارت شده را تبادل کرده و شبکه های قاچاق احتمالی را شناسایی کنند. این تلاش جمعی شانس بازیابی اقلام مسروقه و پیگرد قانونی افراد درگیر در تجارت غیرقانونی را افزایش می دهد.

علاوه بر این، توافقات منطقه ای و دوجانبه بین کشورها به ایجاد چارچوب ها و کانال های قانونی برای همکاری در مبارزه با قاچاق هنر و عتیقه کمک می کند. این توافقنامه ها امکان به اشتراک گذاری بهترین شیوه ها، تحقیقات مشترک و استرداد افراد درگیر در شبکه های قاچاق را فراهم می کند.

بررسی و تعقیب شبکه های قاچاق اشیا عتیقه

بررسی و خنثی کردن شبکه‌های قاچاق مرتبط با قاچاق آثار هنری و عتیقه کار پیچیده‌ای است که نیاز به تخصص و منابع دارد. سازمان های مجری قانون از تکنیک های مختلفی برای جمع آوری شواهد، ردیابی تراکنش های غیرقانونی و شناسایی بازیگران کلیدی در این شبکه های جنایی استفاده می کنند.

عملیات مخفی، نظارت و جمع آوری اطلاعات از جمله روش هایی است که برای جمع آوری شواهد علیه افراد و سازمان های دست اندرکار در قاچاق هنر و عتیقه استفاده می شود. این تحقیقات اغلب شامل همکاری بین سازمان های مجری قانون مختلف، چه در داخل و چه در سطح بین المللی است.

پس از جمع‌آوری شواهد، دادستان‌ها تلاش می‌کنند تا این قاچاقچیان را به دست عدالت بسپارند. پیگردهای موفقیت آمیز نه تنها منجر به مجازات افراد درگیر در تجارت غیرقانونی می شود، بلکه به عنوان یک عامل بازدارنده برای سایرین عمل می کند که درگیر چنین فعالیت هایی هستند. سازمان‌های مجری قانون با برهم زدن و از بین بردن شبکه‌های قاچاق، قصد دارند تجارت غیرقانونی آثار هنری و عتیقه را به میزان قابل توجهی کاهش دهند.

تلاش‌ها برای مبارزه با قاچاق هنر و عتیقه‌جات ادامه دارد و همکاری‌های بین‌المللی با ظهور چالش‌های جدید همچنان ادامه دارد. سازمان‌های مجری قانون با همکاری و اشتراک منابع، برای حفاظت از میراث فرهنگی، حفظ یکپارچگی بازار هنر و جلوگیری از تأمین مالی فعالیت‌های غیرقانونی تلاش می‌کنند.

در بخش بعدی، موارد قابل توجهی از قاچاق آثار باستانی و عتیقه را بررسی خواهیم کرد و موارد خاصی را که این فعالیت‌های غیرقانونی کشف و به آنها رسیدگی شده است، روشن می‌کنیم.

موارد قابل توجه قاچاق آثار باستانی و عتیقه

قاچاق آثار باستانی و عتیقه یک موضوع جهانی است که به دلیل پرونده های سنگین توجه را به خود جلب کرده است. این بخش دو مورد قابل توجه را برجسته می کند که میزان و تأثیر تجارت غیرقانونی آثار باستانی و عتیقه را روشن می کند.

شبکه آلمانی آثار باستانی غیرقانونی

یک مورد مهم مربوط به کشف شبکه ای از افراد بود که در قاچاق غیرقانونی اشیاء فرهنگی، به ویژه آثار باستانی دست داشتند. در ژانویه 2017، مقامات آلمان شبکه‌ای متشکل از 15 نفر را که در بادن-وورتمبرگ مستقر بودند، در باند قاچاق کشف کردند. تحقیقات شواهدی مبنی بر دخالت در جنایات سازمان یافته و ارتباط با بازار سیاه اقلام میراث فرهنگی غارت شده از مناطق درگیری مانند عراق و سوریه را نشان داد.

این شبکه در قاچاق نزدیک به 5000 شی دست داشت که برخی از آنها از مناطق متاثر از درگیری های مسلحانه به دست آمده بود ( آرتنت نیوز ). برای مبارزه با فعالیت های غیرقانونی این شبکه، یورش های هماهنگ پلیس و دادستان های آلمان در سه ایالت انجام شد و منازل و مشاغل افراد درگیر در باند قاچاق را هدف قرار دادند.

افزایش قاچاق آثار باستانی در طول همه گیری

همه‌گیری COVID-19 پیامدهای ناخواسته‌ای برای تجارت غیرقانونی آثار باستانی و عتیقه‌ داشت، با افزایش قاچاق آثار باستانی که در این دوره مشاهده شد. در سال 2020، حفاری غیرقانونی برای آثار باستانی در مصر بیش از دو برابر شد، که نشان دهنده افزایش قابل توجهی در فعالیت‌های غارتگری در طول همه‌گیری بود ( الجزیره ).

عوامل متعددی در این افزایش نقش داشتند. اولاً، تأثیر اقتصادی این بیماری همه‌گیر منجر به از دست دادن مشاغل شد و برخی از افراد را واداشت تا به فعالیت‌های غیرقانونی از جمله غارت و قاچاق آثار فرهنگی روی آورند. دوم، اقدامات قرنطینه و کاهش نظارت بر سایت‌های باستان‌شناسی و موزه‌ها فرصتی را برای حفاری‌های غیرقانونی بدون نظارت کافی ایجاد کرد. در نهایت، قاچاقچیان از اقتصاد دیجیتال استفاده کردند و از دارک وب و پلتفرم های محبوب رسانه های اجتماعی برای فروش آثار باستانی غارت شده ( الجزیره ) استفاده کردند.

افزایش تجارت غیرقانونی آنلاین آثار باستانی غارت شده در طول همه‌گیری، نیاز به تلاش‌های بیشتر برای مبارزه با قاچاق هنر و عتیقه‌جات را در فضاهای فیزیکی و دیجیتالی نشان می‌دهد. اهمیت همکاری بین سازمان‌های مجری قانون، سازمان‌های میراث فرهنگی و پلتفرم‌های آنلاین برای ایجاد اختلال و جلوگیری از این فعالیت‌های غیرقانونی را برجسته می‌کند.

این موارد قابل توجه چالش هایی را در مبارزه با هنر و قاچاق عتیقه نشان می دهد. تلاش برای پرداختن به این موضوع نیازمند همکاری بین‌المللی، افزایش مقررات و اقدامات پیشگیرانه برای حفاظت از میراث فرهنگی در برابر بهره‌برداری برای منافع مالی است.

ارتباط بین هنر و قاچاق عتیقه جات و پولشویی

دنیای هنر و آثار باستانی از دیرباز با اعتبار و معاملات با ارزش همراه بوده است. با این حال، این جذابیت همچنین آن را در برابر استثمار توسط مجرمانی که به دنبال پولشویی هستند، آسیب پذیر می کند. ارتباط هنر با قاچاق عتیقه و پولشویی موضوعی نگران کننده است که نیازمند توجه است.

خطرات پولشویی در بازار هنر

بازار جهانی هنر در سال‌های اخیر رشد قابل‌توجهی را تجربه کرده است و در سال 2023 به ارزش 579 میلیارد دلار رسیده است و منطقه آسیا و اقیانوسیه بزرگترین بازار واحد است ( ComlyAdvantage ). این رشد همراه با عدم شفافیت و مقررات در بازار هنر، فرصت هایی را برای طرح های پولشویی ایجاد کرده است.

بازار هنر زیرزمینی زمینه مناسبی را برای فعالیت های غیرقانونی فراهم می کند. مجرمان ممکن است از تکنیک‌های مختلفی مانند صورت‌حساب بیش‌ازحد یا کم‌فاکتور آثار هنری برای دستکاری قیمت‌ها و انتقال وجوه به آن سوی مرزها استفاده کنند. فقدان یک ثبت مرکزی متمرکز یا استانداردهای گزارش دهی یکسان، ردیابی مالکیت و ارزش واقعی آثار هنری را دشوار می کند و پنهان کردن وجوه غیرقانونی را تسهیل می کند.

عتیقه جات با اهمیت تاریخی و فرهنگی خود در برابر طرح های پولشویی نیز آسیب پذیر هستند. بازار سیاه عتیقه جات به مجرمان اجازه می دهد تا از شکاف های موجود در مقررات سوء استفاده کنند و از تقاضای زیاد برای اشیا کمیاب و ارزشمند سوء استفاده کنند. با استفاده از اسناد منشأ متقلبانه یا روش‌های قاچاق، وجوه غیرقانونی می‌تواند در بازار قانونی هنر و عتیقه جابجا شود.

اقدامات نظارتی برای مبارزه با پولشویی

با شناخت خطرات مرتبط با پولشویی از طریق قاچاق آثار باستانی و عتیقه، نهادهای نظارتی و دولت ها اقداماتی را برای رسیدگی به این موضوع انجام داده اند. به عنوان مثال، قانون مبارزه با پول شویی 2020 در ایالات متحده، دلالان عتیقه را تحت همان چارچوب نظارتی AML مانند موسسات مالی قرار داد. این امر مستلزم شناسایی مالکان ذینفع، حفظ سوابق معاملات و اتخاذ سیاست‌های انطباق برای مبارزه با پولشویی در بازار هنر و آثار باستانی است.

گروه ویژه اقدام مالی (FATF) نیز توصیه هایی برای تشدید مقررات در این زمینه ارائه کرده است. گزارش ارزیابی متقابل 2016 FATF از کانادا، بخش کالاهای لوکس، از جمله آثار باستانی و عتیقه، را به عنوان افزایش خطرات پولشویی شناسایی کرد. این امر موجب شد تا توصیه هایی برای تقویت مقررات و افزایش اقدامات دقت لازم در داخل کشور ارائه شود.

در سطح بین المللی، اتحادیه اروپا دستورالعمل هایی را برای مبارزه با پولشویی در بازار هنر اجرا کرده است. پنجمین دستورالعمل مبارزه با پولشویی (5AMLD) و ششمین دستورالعمل ضد پولشویی متعاقب آن (6AMLD) کسب و کارهای هنری در کشورهای عضو اتحادیه اروپا را ملزم به ایجاد برنامه های مبتنی بر ریسک، انجام بررسی های لازم و گزارش تراکنش های مشکوک می کند.

در بریتانیا، قانون مقررات پولشویی اصلاح شده است تا مقررات قابل اجرا در بازار هنر را در بر گیرد. نهادهای دخیل در معاملات هنری با ارزش اکنون ملزم به ثبت نام، اجرای روش های AML، ارائه آموزش، گزارش سوء ظن و نگهداری سوابق هستند.

هدف مقامات با اجرای این اقدامات نظارتی، افزایش شفافیت، بررسی دقیق و استانداردهای گزارش در بازار هنر و عتیقه است. این اقدامات نقش مهمی در کاهش آسیب پذیری بازار در برابر فعالیت های پولشویی و حفظ یکپارچگی سیستم مالی دارد.

درک ارتباط بین هنر و قاچاق عتیقه و پولشویی برای متخصصانی که در زمینه رعایت مقررات، مدیریت ریسک، مبارزه با پولشویی و مبارزه با جرایم مالی کار می کنند ضروری است. با آگاه ماندن و مشارکت فعال در تلاش‌ها برای مبارزه با پولشویی در بازار هنر، می‌توانیم به صنعت هنری شفاف‌تر، ایمن‌تر و اخلاقی‌تر کمک کنیم.

امیدواریم در کشور عزیزمان ایران نیز قوانین و مقررات دقیقی در این راستا تصویب و اجرا شود تا به حفاظت از میراث فرهنگی و جلوگیری از خروج و قاچاق میراث چند هزارساله ایران کمک کند.

مبارزه با قاچاق آثار هنری و عتیقه جات در آسیا و اقیانوسیه

قاچاق هنر و عتیقه یکی از موضوعات مهم در آسیا و اقیانوسیه است و این منطقه مقصد نهایی بسیاری از آثار هنری و آثار باستانی است که به طور غیرقانونی تجارت می شوند. تجارت غیرقانونی هنر و آثار باستانی از آسیای جنوب شرقی به تنهایی یک صنعت چند میلیارد دلاری تخمین زده می شود که بخش قابل توجهی از این اقلام در نهایت به بازارهای آسیا و اقیانوسیه می رسد ( مجله حفاظت از میراث ).

تجارت غیرقانونی آثار هنری و آثار باستانی

تقاضا برای هنر و آثار باستانی در آسیا و اقیانوسیه به تداوم شبکه های قاچاق دامن می زند. شبکه های جنایی سازمان یافته نقش مهمی در تسهیل تجارت غیرقانونی ایفا می کنند که در سراسر مرزهای بین المللی فعالیت می کنند و از تکنیک های پیچیده برای قاچاق این اقلام استفاده می کنند ( Journal of Heritage Conservation ). کامبوج، به ویژه، منبع مهمی برای آثار باستانی غارت شده بوده است، به طوری که بسیاری از این آثار باستانی به خارج از کشور قاچاق شده و در نهایت به بازارهای سراسر آسیا و اقیانوسیه می رسد.

برای مبارزه مؤثر با تجارت غیرقانونی آثار هنری و آثار باستانی در آسیا و اقیانوسیه، رسیدگی به دلایل اصلی این مشکل، از جمله تقاضا برای این اقلام و عملیات شبکه‌های جنایی سازمان‌یافته، ضروری است. تقویت تلاش های اجرای قانون، تقویت همکاری های بین المللی و اجرای مقررات سخت گیرانه گام های کلیدی در مبارزه با این تجارت غیرقانونی است.

شبکه های مجرمانه سازمان یافته و تکنیک های قاچاق آثار باستانی

شبکه‌های جنایی سازمان‌یافته درگیر در قاچاق آثار هنری و آثار باستانی از استراتژی‌ها و تکنیک‌های مختلفی برای فرار از کشف و انتقال این اقلام به آن سوی مرزها استفاده می‌کنند. برخی از تکنیک های رایج قاچاق عبارتند از:

• اسناد نادرست : شبکه‌های جنایی اسناد و مدارک مانند اسناد منشأ را جعل یا تغییر می‌دهند تا ظاهری نادرست از مشروعیت به آثار هنری یا آثار باستانی که به طور غیرقانونی معامله می‌شوند، بسازند.
• برچسب‌گذاری نادرست و پنهان‌کاری : قاچاقچیان اغلب آثار هنری و عتیقه‌ای را در محموله‌های قانونی پنهان می‌کنند یا آنها را در بسته‌هایی با ظاهری بی‌گناه پنهان می‌کنند تا در حین حمل و نقل مشکوک نشوند.
• فساد و رشوه : شبکه‌های جنایی سازمان‌یافته ممکن است از مقامات یا افراد فاسد در تجارت هنر و آثار باستانی برای تسهیل فرآیند قاچاق سوء استفاده کنند و به آنها امکان دور زدن گمرک و سایر رویه‌های نظارتی را می‌دهند.

برای مبارزه موثر با این روش‌های قاچاق، سازمان‌های مجری قانون در آسیا و اقیانوسیه باید توانایی‌های اطلاعاتی خود را تقویت کنند، اقدامات کنترل مرزی را تقویت کنند و با همتایان بین‌المللی همکاری نزدیک داشته باشند. به اشتراک گذاری اطلاعات و هماهنگی تلاش ها می تواند به مختل کردن عملیات این شبکه های جنایتکار سازمان یافته و رهگیری هنر و آثار باستانی غیرقانونی قبل از رسیدن به مقصد نهایی کمک کند.

با پرداختن به تجارت غیرقانونی هنر و آثار باستانی در آسیا و اقیانوسیه، کشورها می توانند در جهت حفظ میراث فرهنگی خود، جلوگیری از تامین مالی فعالیت های غیرقانونی و حفظ یکپارچگی بازار هنر در منطقه تلاش کنند. برای مبارزه با این تجارت غیرقانونی و حفاظت از گنجینه های فرهنگی ارزشمند آسیا و اقیانوسیه، به تلاشی هماهنگ از سوی دولت ها، سازمان های مجری قانون، و سهامداران مربوطه نیاز است.

تأثیر قاچاق هنر و عتیقه جات در آسیا و اقیانوسیه

تجارت غیرقانونی هنر و آثار باستانی در آسیا و اقیانوسیه پیامدهای قابل توجهی دارد که منجر به از بین رفتن میراث فرهنگی و تأمین مالی فعالیت های غیرقانونی می شود. علاوه بر این، یکپارچگی بازار هنر در منطقه را تضعیف می کند.

بر باد رفتن میراث فرهنگی و تامین مالی برای فعالیت های غیرقانونی

آسیا و اقیانوسیه از نظر میراث فرهنگی غنی هستند، با مجموعه ای متنوع از هنر و آثار باستانی که از این مناطق سرچشمه می گیرد. اما تجارت غیرقانونی این اقلام تهدیدی جدی برای حفظ آنها است. تخمین زده می شود که تجارت غیرقانونی هنر و آثار باستانی از آسیای جنوب شرقی به تنهایی یک صنعت چند میلیارد دلاری است که بخش قابل توجهی از این اقلام در نهایت به بازارهای آسیا و اقیانوسیه می رسد ( Journal of Heritage Conservation ). این قاچاق غیرقانونی، میراث فرهنگی کشورهای مبدأ را از بین می برد و آنها را از گنجینه های تاریخی و هنری محروم می کند.

علاوه بر این، عواید حاصل از قاچاق هنر و عتیقه اغلب به تأمین مالی فعالیت‌های غیرقانونی کمک می‌کند. شبکه های جنایی سازمان یافته نقش اساسی در تسهیل قاچاق این اقلام از مرزهای بین المللی ایفا می کنند. این شبکه ها از تکنیک ها و استراتژی های پیچیده ای برای انتقال هنر و آثار باستانی به بازارهای آسیا و اقیانوسیه استفاده می کنند. وجوه حاصل از این فعالیت‌های غیرقانونی می‌تواند برای دامن زدن به تلاش‌های مجرمانه دیگر مانند قاچاق مواد مخدر، تروریسم و ​​پول‌شویی استفاده شود.

تضعیف یکپارچگی بازار هنر

تجارت غیرقانونی هنر و آثار باستانی در آسیا و اقیانوسیه نیز یکپارچگی بازار هنر در منطقه را تضعیف می کند. تقاضا برای این اقلام غیرقانونی در آسیا و اقیانوسیه، این منطقه را به مقصد نهایی هنر و آثار باستانی که از کشورهای مبدا قاچاق شده اند تبدیل می کند. این امر تداوم شبکه های قاچاق را تداوم می بخشد و به تجارت غیرقانونی دامن می زند ( Journal of Heritage Conservation ).

وجود آثار هنری و آثار باستانی غیرقانونی در بازار، محیطی مخدوش ایجاد می‌کند که در آن آثار هنری و مصنوعات واقعی ممکن است کمتر از ارزش‌گذاری شده یا تحت الشعاع قطعات تقلبی یا غارت شده قرار گیرند. این امر اعتماد و اطمینان به بازار هنر را از بین می برد و تأثیر منفی بر هنرمندان، مجموعه داران و مشاغل قانونی می گذارد. همچنین مانع از تلاش برای ترویج تبادل فرهنگی و قدردانی از آثار هنری اصیل می شود.

برای مبارزه با تأثیر قاچاق آثار هنری و عتیقه در آسیا و اقیانوسیه، همکاری بین‌المللی، مقررات سختگیرانه و تلاش‌های مؤثر اجرای قانون بسیار مهم است. همکاری بین سازمان های مجری قانون، افزایش آگاهی و اجرای اقدامات برای جلوگیری از تجارت غیرقانونی هنر و آثار باستانی برای حفاظت از میراث فرهنگی و حفظ یکپارچگی بازار هنر در منطقه ضروری است.

امیدواریم با نظارت دقیق و اجرای بی عیب و نقص قوانین ، دست غارتگران و قاچاقچیان میراث فرهنگی از دامن یادگار نیاکانمان کوتاه شود .