مجله اینترنتی باستان شناس : نیکوپولیس، به معنای “شهر پیروزی”، برای بزرگداشت پیروزی رومیان در نبرد آکتیوم (31 قبل از میلاد) تأسیس شد. اکتاویان که بعداً به امپراتور آگوستوس تبدیل شد، شاهد نبرد از اردوگاه خود بر روی تپه ای مشرف به دره بود و سرانجام در آنجا بنای یادبود پیروزی خود را ساخت. دشمنان او در این نبرد مارک آنتونی، رقیب سیاسی اصلی او برای کنترل رم، و کلئوپاترا هفتم، آخرین ملکه مصر بودند. آگوستوس نیکوپولیس را تأسیس و آن را به عنوان پایتخت منطقه تعیین کرد.
اکتشافات اخیر به باستان شناسان بینش عمیق تری از معماری و شهرسازی رومی ارائه می دهد. این ابتکار پنج ساله شامل کاوش باستان شناسی در ساختارهای مختلف است که مستقیماً به آگورا مرتبط هستند و طرح کلی آن را نشان می دهند، و همچنین بررسی منطقه آگورا که تا غرب اودئون رومی امتداد دارد.
باستان شناسان هم در فضاهای بیرونی و هم در ساختمان های داخلی کاوش هایی را انجام دادند. اکثر تلاشهای حفاری آنها در سال 2023 بر روی یک ساختمان مربعی واقع در غرب سالن متمرکز بود.
در میان اکتشافات قابلتوجه، باستانشناسان بخشی از کفپوش کاشیکاری شده را کشف کردند که گمان میرود بخشی از میدان آگورا باشد، همراه با یک لوح مرمری به افتخار امپراتوران روم، که به خوبی حفظ شده است. علاوه بر این، آنها پلاک مرمر دیگری را پیدا کردند، اگرچه تا حدی آسیب دیده است.

اولین کتیبه دیواری مرمری، احتمالاً مربوط به قرن دوم است که در متن آن از یک امپراتور ناشناس یاد شده است. دومین کتیبه که در طبقه دوم داخل ساختمان جاسازی شده است.این یک کتیبه اهدایی به افتخار امپراتورها (θεοῖς σεβαστοῖς) است که به ابتکار یک مقام محلی (χωράρχης) پس از کمک مالی شخصی (εκ των ιδίων) از یک عمل خیرخواهانه نامشخص وقف شده است.
حداقل دو ضمیمه ناشناخته قبلی در غرب و شرق ساختمان اصلی کشف شد. در نهایت مشاهده شد که این بنا در حاشیه یک خاکریز طبیعی قرار گرفته است. این مشاهدات اهمیت خاصی دارد زیرا ساختاری دو سطحی را برای فضای آگورا نشان میدهد که یادآور نمونههایی از دوران امپراتوری است که دارای یک “بازار بالا” و “بازار پایین” است.
مطالعه روی این سازه اکتشافات شگفت انگیز متعددی را نشان داد. در ابتدا، تنها ورودی این سازه یک پیش دروازه بزرگ بود که با پنج پله به سمت غرب قرار داشت. با وجود تخریب، مقیاس و هنر استثنایی پیش دروازه کاملاً درک شد.
علاوه بر این، فراوانی و تنوع عناصر معماری و مجسمههای کشفشده در حین کاوش نشان میدهد که نماهای بیرونی ساختمان با مجسمه های مختلف تزئین شده است. استفاده از سنگ مرمرهای مجلل برای تزیین نماهای بیرونی که برخی از نواحی آن با تخته های مرمر رنگ آمیزی شده پوشیده شده است.

بخش کاوششده بهخوبی حفظ شده است و نقوش تزئینی هندسی را به نمایش میگذارد که با موزاییک های سیاه و سفید ایجاد شدهاند. با کمال تعجب، طبقه دوم ساخته شده از عناصر معماری تغییر کاربری و صفحات مرمری در بالای سنگفرش موزاییک کشف شد.
وجود طبقات روی هم نشان میدهد که ساخت ساختمان در دو فاز مجزا انجام شده است. فاز اول بر ایجاد موزاییک متمرکز بود، در حالی که فاز دوم شامل ساخت طبقه دوم مرتفع بود. اکتشافات قابل توجه و شواهد سکه شناسی نشان می دهد که قدمت هر دو مرحله به دوره امپراتوری باز می گردد که از قرن دوم تا چهارم بعد از میلاد را در بر می گیرد.
به طور خلاصه، ترکیبی از مشاهدات معماری، آثار منقول، کتیبه ها و شواهد سکه شناسی به ما اجازه می دهد تا ساختمان را به عنوان یکی از سازه های عمومی اولیه در آگورا بازسازی کنیم. این بنا در دوره امپراتوری سابقه استفاده طولانی داشته است، اگرچه عملکرد دقیق آن نامشخص است. به احتمال زیاد این ساختمان به عنوان فضایی برای عبادت امپراتوری، به عنوان سباستیون، همچنین به عنوان “معبد امپراتورها” در داخل شهر عمل می کرده است.














ارسال دیدگاه