کاوش در گنجینه محتوا

چه چیزی درباره ایران باستان می‌خواهید بدانید؟

میان مقاله‌ها، خبرها، ویدیوها و پرونده‌های تاریخی جستجو کنید.

پیشنهادهای جستجو:

ده شهر شگفت انگیز دنیای باستان

تبلیغ
ده شهر شگفت انگیز دنیای باستان
از شهرهایی که هزاران سال زیر شن‌های بیابان پنهان بودند، تا کلان‌شهرهای عصر برنز، شهرهای جنگلی، و مجموعه‌های کاملی که بر روی صخره‌های مرجانی، صخره‌های غول‌پیکر، غارهای زیرزمینی یا کنده کاری در صخره‌ها ساخته شده‌اند.

از شهرهایی که هزاران سال زیر شن‌های بیابان پنهان بودند، تا کلان‌شهرهای عصر برنز، شهرهای جنگلی، و مجموعه‌های کاملی که بر روی صخره‌های مرجانی، صخره‌های غول‌پیکر، غارهای زیرزمینی یا کنده کاری در صخره‌ها ساخته شده‌اند.

مجله اینترنتی باستان شناس : در این مقاله ده شهر شگفت‌انگیز از دنیای باستان را معرفی ی کنیم. بسیاری از موارد دیگر وجود دارد که همچنان ما را در روزگار مدرن الهام بخش و مجذوب خود می کند.

چاتال‌هویوک ، شهر لانه زنبوری (ترکیه، 7500 سال قبل از میلاد)

مشرف به دشت قونیه در ترکیه، شهر باستانی قابل توجه و منحصربه‌فرد چاتال‌هویوک ، بزرگ‌ترین و بهترین مکان دوران نوسنگی که تا به امروز حفظ شده، قرار دارد. در زمانی که بیشتر مردم جهان قبایل شکارچی بودند، چاتال هویوک شهری شلوغ با 10000 نفر جمعیت بود. این مکان که تپه بزرگی را در بالای فلات آناتولی جنوبی تشکیل می دهد، مانند هزارتوی عظیم از خانه های خشتی است که اغلب به عنوان “شهر لانه زنبوری” توصیف می شود و از 18 لایه ساختمانی متوالی تشکیل شده است که مراحل مشخص شهر را نشان می دهد و دوران های مختلف را منعکس می کند. تاریخ آن، حدود 7500 سال قبل از میلاد آغاز می شود. چاتال هویوک دارای یک سکونتگاه بی‌خیابانی بی‌نظیر و عجیب از خانه‌هایی است که در کنار هم در پیچ و خم لانه زنبوری قرار گرفته‌اند که بیشتر آنها از طریق سوراخ‌هایی در سقف قابل دسترسی هستند، که همچنین به عنوان تنها منبع تهویه داخل خانه عمل می‌کند. پشت بام ها در واقع خیابان بودند و ممکن است میدان هایی را تشکیل دهند که بسیاری از فعالیت های روزانه ممکن است در آن انجام شده باشد. خانه ها دارای اندرونی گچی بودند و هر اتاق اصلی برای پخت و پز و فعالیت های روزمره استفاده می شد.

شهر هرمی کارل (پرو، 3000 سال قبل از میلاد)

به طور گسترده در زمینه تاریخ باستان آموزش داده می شود که بین النهرین، مصر، چین و هند، اولین تمدن های بشر را به وجود آوردند. با این حال، تعداد کمی می دانند که همان زمان، و در برخی موارد قبل از ظهور برخی از این جوامع، تمدن بزرگ دیگری جوانه زده بود – تمدن نورته چیکو در سوپه، پرو – اولین تمدن شناخته شده در قاره آمریکا. پایتخت آنها شهر مقدس کارل بود – کلانشهری با قدمت 5000 ساله با شیوه های پیچیده کشاورزی، فرهنگ غنی و معماری تاریخی، شامل شش سازه بزرگ هرمی، تپه های سنگی و خاکی، معابد، آمفی تئاتر، میدان های مدور فرو رفته و مناطق مسکونی.

مرکز مجموعه کارل شامل یک منطقه عمومی مرکزی با شش هرم بزرگ (تپه‌های سکو) است که در اطراف یک میدان بزرگ قرار گرفته‌اند. بزرگترین تپه، واقع در موقعیت غالب در طرح شهری کارل، 18 متر ارتفاع و 137 در 152 متر در پایه است، و منطقه ای به اندازه چهار زمین فوتبال را پوشش می دهد. از بالای هرم بزرگ، حاکمان کارل می توانستند کل شهر را زیر نظر بگیرند. معماری عمومی دارای پله ها، اتاق ها، حیاط ها، آمفی تئاتر و سه میدان ویران شده است. به نظر می‌رسد که محل اقامت شامل اتاق‌های بزرگ بالای اهرام برای نخبگان، مجتمع‌های سطح زمین برای صنعتگران، و خانه‌های دورافتاده کوچک برای کارگران بود.

شهر صخره‌ای سیگیریا (سری‌لانکا، حدود ۴۹۵ پس از میلاد)

شهر باستانی سیگیریا، بر فراز یک صخره عظیم مگالیتیک که 200 متر بالاتر از مناظر اطراف قرار دارد، مکانی جذاب در منطقه دورافتاده ماتاله استان مرکزی در سریلانکا است. در طول تاریخ طولانی و رنگارنگ خود، بازدیدکنندگان را با جاذبه های مرموز مجذوب کرده است. سیگیریا در سال 1982 به عنوان یک میراث جهانی فرهنگی ثبت شد، همچنان یک نقطه کانونی برای تحقیق، مطالعه و حدس و گمان است، زیرا کارشناسان در تلاش برای کشف معمای پیرامون این گوهر تاریخی هستند.

محققان بر این باورند که این شهر از دوران ماقبل تاریخ مسکونی بوده است. سیگیریا در قرن پنجم زمانی که پادشاه کاشیاپا (کاساپا) آن را به یک قصر، قلعه و باغ تفریحی باشکوه تبدیل کرد، شهرت یافت. برنامه ریزی شهری باستانی و تکنیک ها و فناوری های پیشرفته ای در این اثر باستانی به چشم می خورد.

چیدمان شهر به طور یکپارچه تقارن و عدم تقارن را در هم می آمیزد و به طور هماهنگ هنر انسان و طبیعت را در هم می آمیزد. ساختارهای هندسی با محیط طبیعی در غرب صخره، پارکی با طراحی دقیق در انتظار خانواده سلطنتی است که دارای سازه‌های نگهدارنده آب و سیستم‌های هیدرولیک پیچیده است که تا به امروز به کار خود ادامه می‌دهند. در جنوب، یک مخزن دست ساز به عنوان گواهی بر نبوغ پایتخت قبلی منطقه خشک سریلانکا است.

تاریخ غنی و شگفتی های معماری سیگیریا آن را به مقصدی ضروری برای کسانی که به دنبال این هستند تبدیل کرده است. در اسرار گذشته جستجو کنید و از نبوغ تمدن های باستانی شگفت زده شوید.

شهر نوسنگی شیمائو (چین، 2000 قبل از میلاد)

ویرانه‌های شیمائو دوران نوسنگی، که مساحتی بیش از چهار کیلومتر مربع را پوشش می‌دهند، در لبه شمالی فلات لس، بیش از بیست کیلومتری رودخانه زرد در استان شانشی واقع شده‌اند و قدمت آن به 2000 سال قبل از میلاد برمی‌گردد. این شهر باستانی برای اولین بار در سال 1976 کشف شد و در سال 2006 به عنوان یک بنای تاریخی حفاظت شده از میراث فرهنگی ملی اعلام شد، اما تا سال 2011 بود که بررسی و کاوش سیستماتیک در این سایت آغاز شد. از آن زمان، تیم باستان شناسان دیوارهای شهر سنگی نسبتاً به خوبی حفظ شده، دروازه های مستحکم که می توانند در پایه های خود، برجک ها، دیوار بیرونی شهر و یک بیلی داخلی بسته شوند، کشف کرده اند. بقایای کاخ‌ها، خانه‌ها، مقبره‌ها، محراب‌های قربانی و کارگاه‌های صنایع دستی در اطراف سایت پراکنده است و امسال باستان‌شناسان ویرانه‌های یک دروازه بیرونی عظیم را پیدا کردند که با استفاده از تکنیک‌های پیچیده و پیشرفته ساخته شده بود. این کشف برای بررسی بیشتر منشا تمدن چین از اهمیت بالایی برخوردار است.

شهر بومی آمریکای کاهوکیا (ایالات متحده آمریکا، 800 پس از میلاد)

شهر باستانی بومیان آمریکا کاهوکیا، واقع در کالینزویل، ایلینوی، به عنوان یکی از پیشرفته ترین سکونتگاه های پیش از کلمبیایی در شمال مکزیک شناخته شده است. در زمان اوج خود، کاهوکیا حدود 20000 سکنه و نزدیک به 1600 هکتار وسعت داشت. این شهر شبکه ای از جوامع کشاورزی بود که در سراسر غرب میانه و جنوب شرقی آمریکا گسترش یافته بود، که از حدود 800 پس از میلاد شروع شد و بین قرن های 11 و 12 شکوفا شد. این به عنوان یک نمونه قابل توجه از یک جامعه پیچیده عمل می کند که دارای چندین مرکز تپه و دهکده ها و روستاهای دور افتاده متعدد است. کاهوکیا همچنین مکان مهمی برای مراسم معنوی بومیان آمریکا بود و زائرانی را که به دنبال ارتباط با کیهان بودند، جذب می‌کرد.

کاهوکیا در اوج خود دارای حدود 120 تپه بود که بزرگ‌ترین آنها تپه مونک، یک سازه خاکی ده طبقه بود. این تپه عظیم بزرگترین خاک‌ریزی ماقبل تاریخ در قاره آمریکا است که بیش از 5 هکتار وسعت دارد و 30 متر ارتفاع دارد.

انگکور وات، بزرگترین شهر باستانی تمام دوران (کامبوج، 1100 پس از میلاد)

در اعماق شمال غربی کامبوج پایتخت امپراتوری خمرهای باستانی قرار دارد، مکانی بزرگ که به خدای ویشنو اختصاص یافته است. این بنا توسط پادشاه سوریاوارمان دوم (سپر خورشید) امپراتوری خمر بین سال های 1100 تا 1150 میلادی ساخته شد و نام آن به معنای “شهر معابد” است. بیش از 400 هکتار وسعت دارد و مملو از ساختمان های مختلف است و آنگکور وات را به یکی از بزرگترین و پیچیده ترین بناهای مذهبی ساخته شده در تاریخ بشر تبدیل می کند. شهر انگکور شهری بود با 1000000 نفر، با سیستم آبیاری پیچیده، جاده ها و ساختمان های زیبا. با این حال، در عرض 200 سال، تمدن خمرها بدون هیچ دلیل آشکاری سقوط کرد. محققان معتقدند که فروپاشی محیطی ممکن است نقش مهمی در ناپدید شدن تمدن خمر داشته باشد.

شهر صخره‌های مرجانی نان مدال (میکرونزی، حدود ۵۰۰ پس از میلاد)

در نزدیکی جزیره پونپی در میکرونزی، شهر باستانی نان مدال قرار دارد، تنها شهر باستانی که تاکنون بر روی صخره های مرجانی ساخته شده است. نان مدال شامل مجموعه ای از حدود 100 سکوی سنگی و مرجانی در بالای جزایر مصنوعی است که توسط کانال های باریک از هم جدا شده اند و توسط دیوار دریایی بیرونی محصور شده اند، نان مدال یک شگفتی مهندسی است. با این حال، علیرغم تلاش عظیم در ساختن شهر، هیچ گزارشی مبنی بر اینکه دقیقاً چه زمانی ساخته شده است، صخره های عظیم از کجا آمده اند، چگونه به آنجا منتقل شده اند و به چه دلیل در بالای یک صخره ساخته شده است، وجود ندارد. مساحت کل محوطه 75 هکتار است. پایه‌های جزایر از تخته سنگ‌های بزرگ بازالتی ساخته شده بود که بر روی آن‌ها محوطه‌های دیواری با استفاده از بازالت ستونی به شکل سربرگ و برانکارد پر از قلوه سنگ مرجانی ساخته شد. ارتفاع دیوارها به 15 متر و ضخامت آنها به 5 متر می رسید. وزن متوسط ​​هر سنگ 5 تن است که وزن برخی از آنها به 50 تن می رسد و وزن کل بازالت ستونی که ساختمان شهر را تشکیل می دهد تا 750000 متریک تن تخمین زده شده است.

شهر سوخته (ایران، 3200 سال قبل از میلاد)

محوطه باستانی شهر سوخته که در نزدیکی زابل در جنوب شرقی استان سیستان و بلوچستان قرار دارد، یکی از بزرگترین و غنی‌ترین محوطه‌های عصر مفرغ در ایران و خاورمیانه است. پایتخت تمدن باستانی که در حدود 3200 سال قبل از میلاد در سواحل رودخانه هیرمند شکوفا شد. شهر سوخته با وسعت بیش از 300000 هکتار، زمانی مرکز تجارت بازرگانان بین النهرین، دره سند و آسیای مرکزی بود و نمایانگر ظهور اولین جوامع پیچیده در شرق ایران است. چهار تمدن در شهر سوخته زندگی می کردند که پس از آخرین آتش سوزی در حدود 1800 قبل از میلاد، سه بار سوخت و بازسازی نشد. با وجود حفاری ها و مطالعات انجام شده در این مکان، به نظر می رسد دلایل ظهور و سقوط غیرمنتظره شهر سوخته همچنان یک راز باقی مانده است.

شهر زیرزمینی آنی (ارمنستان، 3000 سال قبل از میلاد)


دنیای زیرزمینی تماشایی آنی یک شهر ارمنی 5000 ساله است که در مرز ترکیه و ارمنستان واقع شده است. آنی که بر بالای تپه ای در نزدیکی ساحل رودخانه آخوریان قرار دارد، مشهورترین پایتخت ارمنستان است. آنی به خاطر شکوه و شکوهش مشهور است، به «شهر 1001 کلیسا» و «شهر 40 دروازه» شهرت داشت. در اوج خود، آنی از نظر اندازه و نفوذ با شهرهایی مانند قسطنطنیه، بغداد و قاهره رقابت می کرد. امروزه صدها کلیسا باستانی، معابد زرتشتیان و ساختمان‌های دیگر که بیشتر آنها ویرانه‌اند، در سراسر مناظر ناهموار و متروک پراکنده شده‌اند. اما این دنیای زیرزمینی آنی است که برای اولین بار در دهه 1880 کشف شد و بیشترین هیبت و فتنه را به خود جلب کرده است. کاوش‌ها تاکنون در مجموع 823 سازه زیرزمینی و غار را نشان داده‌اند که قدمت آن‌ها به عصر برنز باز می‌گردد، از جمله خانه‌ها، فروشگاه‌ها، فروشگاه‌های مواد غذایی، مقبره‌ها و صومعه‌ها، کلیساها، آسیاب‌ها، اصطبل‌ها و مخازن.

شهر باستانی موهنجو دارو (پاکستان، حدود 2600 قبل از میلاد)

هنگامی که ویرانه های باستانی موهنجو دارو (به معنی تپه مردگان) برای اولین بار در پاکستان در سال 1922 کشف شد، اهمیت آن به طور کامل درک نشد. موهنجو دارو با قدمت 5000 سال، یکی از تنها کلان شهرهای جهان است که از عصر برنز بازمانده است و اولین سرنخ از وجود تمدنی در دره سند برای رقابت با تمدن های شناخته شده در مصر و بین النهرین را به دست می دهد. آنچه باستان شناسان کشف کردند در منطقه بی سابقه بود – شهر سطح استثنایی از برنامه ریزی مدنی و امکانات رفاهی را نشان داد. خانه ها با حمام های آجری مبله شده بودند و بسیاری از آنها سرویس بهداشتی داشتند. فاضلاب حاصل از آنها به فاضلاب های آجری خوش ساختی هدایت می شد که در امتداد مرکز خیابان ها قرار داشت و با آجر یا تخته سنگ پوشیده شده بود. آب انبارها و چاه هایی که به خوبی از آجرهای گوه ای ساخته شده بودند، منابع عمومی آب آشامیدنی را در اختیار داشتند. موهنجو دارو همچنین دارای یک حمام بزرگ بر روی تپه بلند (ارگ) مشرف به منطقه مسکونی شهر بود. جمعیت ، این شهر در زمان خود در حدود 40000 نفر تخمین زده می شود.

برچسب‌ها: #دنیای باستان #شهر
یک نکته برای میراث ایران آگاهی، حفاظت علمی و آینده گردشگری فرهنگی

پیشنهاد مطالعه

تازه‌ها

پربازدیدترین‌ها

ارسال دیدگاه