کاوش در گنجینه محتوا

چه چیزی درباره ایران باستان می‌خواهید بدانید؟

میان مقاله‌ها، خبرها، ویدیوها و پرونده‌های تاریخی جستجو کنید.

پیشنهادهای جستجو:

آیا در پمپئی باستان رستوران های فست فود وجود داشت؟

تبلیغ
آیا در پمپئی باستان رستوران های فست فود وجود داشت؟
در این مقاله صنعت پر رونق رستوران‌های فست فود در پمپئی باستان، شکل ظاهری، مشتریان و غذاهایی را که سرو می‌کردند را بررسی می کنیم.

در این مقاله صنعت پر رونق رستوران‌های فست فود در پمپئی باستان، شکل ظاهری، مشتریان و غذاهایی را که سرو می‌کردند را بررسی می کنیم.

مجله اینترنتی باستان شناس : در دسامبر سال 2020 میلادی ، باستان شناسان در منطقه V پمپئی به کشف هیجان انگیزی دست یافتند. دیواری که به زیبایی نقاشی شده بود خودنمایی می کرد. با کاوش بیشتر در محل حفاری، آنها از کشف پیشخوان نقاشی شده یک رستوران فست‌فود، که رومی‌ها به آن ترموپلیوم (یا ترموپلیا به شکل جمع) می گفتند، شگفت‌زده شدند.

 روی پیشخوان، حفره های بزرگی به نام دولیا قرار داشت که کوزه ها و ظروف غذا داخل آن قرار می گرفتند. دانشمندان با آزمایش بر روی مواد باقی مانده در ته برخی از این کوزه‌ها توانسته اند بقایایی از مواد غذایی مانند گوشت خوک، ماهی، حلزون، بز و اردک را شناسایی کنند. نمای بیرونی با یک پری دریایی زیبا که سوار بر اسب دریایی بود را نشان می داد. این ترموپلیوم تنها یکی از 89 موردی است که تاکنون در شهر پمپئی کشف شده است.

اغذیه فروشی باستانی

بازسازی ترموپلیوم که اخیراً در منطقه پنجم پمپئی کشف شد، همانطور که در سال 79 پس از میلاد به نظر می رسید. منبع: پابلو آپاریسیو رسکو

اصطلاح ترموپلیوم از واژه یونانی θερμοπώλιον ( thermopōlion ) گرفته شده است که به معنای «فروشگاه داغ» یا به معنای واقعی کلمه «محلی است که در آن چیزهای گرم به فروش می رسد». با این حال، علیرغم اینکه این اصطلاح رایج امروزی است، نمونه های بیشتری از کلمه پوپینا در متون باستانی یافت می شود. در روم باستان، کسانی که فقیر بودند اغلب به آشپزخانه خانگی دسترسی نداشتند. درعوض، آنها ممکن است برای پخت و پز به یک اجاق مستقل متکی بوده باشند، یا در برخی موارد، از امکانات آشپزی عمومی استفاده کرده باشند.

هر فرد در رم یک سهم غلات دریافت می کرد. که می توانست با سهمیه خود فرنی یا نان درست کند یا آن را به نانوایی‌های محلی و تنورهای نان عمومی ببرد تا پخته شود.برای روزهایی که به مقدار بیشتری غذا نیاز بود یا زمانی که افراد کمی عجله داشتند، ترموپلیوم بهترین گزینه بود. با غذاخوری‌هایی که در سرتاسر شهر وجود داشت ، افراد مجبور نبودند برای یافتن یک مکان مناسب برای خرید غذای گرم و لذت بردن از آن به زحمت بیفتند. این فرصتی عالی برای معاشرت با دوستان، قرارهای عاشقانه و دورهمی ها با غذای گرم و آماده بود.

بازسازی هنری ترموپلیوم پمپئی. منبع: Xsperienza

در روم باستان، ترموپلیوم مکانهایی بود که با طبقه پایین‌تر ارتباط داشت و شخصیت‌های «پایین رده» به آنجا رفت و آمد می‌کردند. فقدان امکانات آشپزی در خانه به این معنی بود که فقرا اغلب به غذا خوردن در بیرون از خانه متوسل می شدند، در حالی که ثروتمندان غذا خوردن در خانه را ترجیح می دادند.

با این حال، اعتقاد بر این است که حتی طبقات مرفه برای تنوع از ترموپولیا دیدن می کردند . به عنوان مثال، شایعه شده بود که امپراتور نرون برای تجربه ای منحصر به فرد خارج از روال معمول خود وارد چنین مکانهایی شده است.

ترموپولیای پمپئی

پمپئی زمانی یک شهر شلوغ و پر رفت و آمد بود، که اکنون به عنوان نماد اصلی یک شهر متوسط ایتالیایی در اوایل دوره امپراتوری روم شناخته می شود. پمپئی در امتداد مسیرهای تجاری کلیدی در ایتالیا، مانند رودخانه سارنو و دریا قرار داشت، و روزانه پذیرای مسافران متعددی از دروازه های خود بود. بازدیدکنندگان از راه دور برای تجربه سرگرمی های متنوع در دو سالن آمفی تئاتر یا برای گشت و گذار در بازار محلی به این شهر سفر می کردند. صرف نظر از دلیل سفر، همه مسافران نیاز به غذا خوردن و رفع گرسنگی در طول سفر داشتند.

عکسی از آمفی تئاتر پمپئی که 70 سال قبل از میلاد ساخته شده است. منبع: PompeiiSites

در پاسخ به تقاضای محلی و غیر محلی برای غذا ، 89 ترموپولیوم در پمپئی در سال 79 پس از میلاد فعالیت می کردند که هر کدام اغلب از یک روش پیروی می کردند. جلوی مغازه به سمت خیابان باز بود و معمولاً در پایان روز با کرکره بسته می شد. سپس یک پیشخوان رو به خیابان قرار می گرفت تا مشتریان را جذب کند و به آنها اجازه دهد بدون نیاز به ورود به مغازه ، غذا سفارش دهند. به طور معمول،دولیا درون پیشخوان قرار داشت و میوه، آجیل، حبوبات، نان، کیک، غذای داغ و نوشیدنی را در خود جای می داد (که دومی نوعی نوشیدنی مولد است که به نام کالیدا شناخته می‌شود ). معمولاً یک قسمت برای نشستن مشتریان وجود داشت، و در برخی از تروموپولیوم ها ،فضای سبزی برای غذاخوری در زیر درختان انگور وجود داشت.

در داخل بسیاری از این فست فود ها در پمپئی، نقاشی های دیواری با جزئیات انواع غذاها و نوشیدنی ها ، کشف شده است. این نقاشی ها بینشی عالی در مورد انواع فعالیت هایی که در داخل این مغازه ها در دوران باستان رخ می داد ارائه می دهد. در ترموپلیوم منطقه V که در بالا ذکر شد، نقاشی دیواری دیگری روی پیشخوان ممکن است به انواع مختلف غذا اشاره کند، غیر از گزینه های آماده برای خرید، که در دسترس بودند : مثل پرندگان تازه ذبح شده.

مضامین رایج ترموپلیوم

عکس خیابان اصلی پمپئی، Via dell’Abbondanza، 2011. منبع: Wikimedia Commons

یکی از جامع‌ترین اکتشافات یک ترموپلیوم از پمپئی در سال 1911 کشف شد. این فست فود با نام “di Asellina” در شلوغ‌ترین خیابان شهر، Via dell’Abbondanza قرار داشت. در اینجا، کتیبه ای با جزئیات نام سه زن خدمتکار، ایگل، ماریا، و زمیرینا، بر روی نمای نقاشی شده قرار داشت . در زمان کاوش، تقریباً تمام اشیا شامل ظروف، فنجان، کوزه و بشقاب و همچنین ظروف آبخوری برنزی و شیشه ای در محل یافت شد.

و مکان پیشخوان با رنگ قرمز روشن «پمپیایی» رنگ آمیزی شده بود، در حالی که قسمت بالای آن با صفحات مرمر تزئین شده بود. چهار محفظه در داخل پیشخوان تعبیه شده بود تا کالاها را برای فروش نگه دارند. همانطور که در فست فود های دیگر یافت می‌شد ، این مغازه دارای یک تنور سنگ‌تراشی کوچک با دیگ برنزی درب دار بود، در حالی که در یک اتاق پشتی، 22 ظرف معروف به آمفورا کشف شد. این موارد هنوز در محل کشف قابل مشاهده است.

برای برخی از صاحبان ترموپولیوم قرار دادن یک فضای مذهبی برای محافظت بسیار مهم بود .در Thermopolium of Lucius Vetutuius Placidus، زیارتگاهی با نقاشی‌های زیبا، طراحی شده که شبیه یک لاراریوم کوچک (شکلی از زیارتگاه یا نمازگاه سرپوشیده که جایگاه خدایان بود ) است، در انتهای پیشخوان پیدا شد. و برای هر کسی که از خیابان از طریق ورودی باز و وسیع وارد مغازه می شد، مستقیماً قابل مشاهده بود.

فعالیت در ترموپلیوم

زیارتگاه نقاشی شده در ترموپلیوم لوسیوس وتوتیوس پلاسیدوس، پمپئی. منبع: دایره المعارف تاریخ جهان

در پمپئی، معمولاً مغازه‌هایی مانند Thermopolium of Lucius Vetutuius Placidusبه مسافرخانه ها متصل می شدند. گاهی اوقات، این مغازه ها با مسافرخانه ها در ارتباط بودند، در حالی که گاهی اوقات آنها صرفا مغازه مستقل بودند. صرف نظر از ثروت یا اندازه خانه، یک مغازه یا تأسیسات مشابه اغلب در جلو قرار داشت. این ترتیب، امنیت بیشتری را برای خانه‌های پشت سرشان فراهم می‌کرد، زیرا دسترسی به آن‌ها فقط از جلوی خیابان از طریق یک در، معمولاً سنگین، و یک راهرو باریک بین مغازه‌ها امکان‌پذیر بود.

برای مثال، در Caupona of Salvius، رستورانی متصل به یک مسافرخانه در منطقه شش پمپئی، نقاشی دیواری دو فرد را نشان می دهد که روی چهارپایه های چوبی نشسته اند. در حالی که یک فرد با یک کوزه و یک فنجان به آنها نزدیک می شود، روی نوشته بالای آنها نوشته شده است: «فنجان مال من است!»، «نه! مال من است!» و «Oceanus! بیا اینجا و بنوش!»

این صحنه نگاهی اجمالی به تعاملات اجتماعی و پویایی‌هایی که ممکن است در این تأسیسات باستانی رخ داده باشد، ارائه می‌کند و به درک ما از زندگی روزمره در پمپئی عمق می‌دهد.

نقاشی دیواری از منطقه شش پمپئی که مشتریانی را در حال سرو نوشیدنی در ترموپلیوم، قرن اول پس از میلاد نشان می‌دهد. منبع: Wikimedia Commons

منو غذا در ترموپلیوم

نمونه هایی از انواع بقایای مواد غذایی موجود در بارهای پمپئی. فارل موناکو منبع: بی بی سی

چه غذاها و نوشیدنی هایی در ترموپلیوم ارائه می شد؟ با توجه به نحوه حفظ شهر در فوران وزوو، حفاری‌ها توانسته‌اند بقایای مواد غذایی را در فست فود های پمپئی کشف کنند. در یکی از نمونه‌های اخیر، بقایای بز، خوک، اردک، ماهی و حلزون‌ها در گلدان‌های سفالی کشف شده‌اند که گاه همه در یک دیگ هستند و احتمالاً نوعی خورش بوده است.

نوشیدنی های مختلفی به صورت گرم و سرد در این مکانها سرو می شده است.

یک نکته برای میراث ایران آگاهی، حفاظت علمی و آینده گردشگری فرهنگی

پیشنهاد مطالعه

تازه‌ها

پربازدیدترین‌ها

ارسال دیدگاه