کشف تغییر عجیب جمجمه در زنان وایکینگ

تحقیقات اخیر شواهدی از تغییرات دائمی بدن در دوران وایکینگ ها را نشان می دهد. جدیدترین مطالعه بر روی سه زن عصر وایکینگ از جزیره گوتلند دریای بالتیک متمرکز بود که تحت کشش جمجمه قرار گرفته بودند. این تحقیق سنت جذاب اصلاح بدن را که در میان نورس ها و وایکینگ ها رایج بود، روشن می کند.

مجله اینترنتی باستان شناس : این مطالعه که توسط ماتیاس توپلاک و لوکاس کرک تالیف شده و در مجله Current Swedish Archaeology منتشر شده است، حدود 130 فرد، عمدتاً مردان، با شیارهای افقی حک شده بر روی دندان هایشان را شناسایی کرده است که تمرکز شگفت انگیزی در گوتلاند دارند.

تغییرات دندانی و جمجمه ای در وایکینگ ها

تفاسیر مختلفی برای تغییرات دندانی مشاهده شده در جوامع باستانی ارائه شده است، از نشانه های برده بودن گرفته تا نمادهای نخبگان جنگجو. با این حال، اکنون محققان پیشنهاد می کنند که پس از بررسی دقیق تر، این تغییرات ممکن است نشانگر هویت در یک گروه بسته از معامله گران عمل کرده باشد.

در عصر وایکینگ، تغییرات جمجمه مصنوعی تنها در سه زن از گوتلند شناسایی شده است. قدمت این زنان به اواخر قرن یازدهم باز می گردد، این زنان در مکان های مختلف در سراسر جزیره دفن شدند. تغییرات جمجمه ای که آنها انجام دادند منجر به ظاهری منحصر به فرد و چشمگیر شد که سر آنها را دراز کرد.

اطلاعات تکمیلی در دو مورد فاش شده است: یک زن در سن 25 تا 30 سالگی فوت کرده است، در حالی که دیگری بین 55 تا 60 سال سن داشته است.

برخلاف اصلاحات دندانی، به نظر می رسد تغییرات جمجمه برای فرهنگ وایکینگ اسکاندیناوی بیگانه است. نمونه هایی از قرن 9 تا 11 پس از میلاد در اروپای شرقی کشف شده است که نشان می دهد منشاء احتمالی در آن منطقه است.

راز تغییرات جمجمه ای زنان وایکینگ

کشف زنانی با جمجمه‌های تغییر یافته در گوتلند پرسش‌های جالبی را در مورد نحوه تعامل و تفسیر جامعه با این شکل منحصر به فرد هویت خارجی ایجاد می‌کند. شیوه‌های پیرامون این جمجمه‌های اصلاح‌شده همچنان یک رمز و راز باقی می‌ماند و بر جذابیت حضور آنها در اسکاندیناوی می‌افزاید.

نویسندگان این مطالعه به عدم قطعیت پیرامون منشاء اصلاح جمجمه در گوتلند اذعان دارند. آنها دو سناریو احتمالی را پیشنهاد می کنند: یا زنان در جنوب شرقی اروپا متولد شده و توسط بازرگانان گوتلند یا شرق بالتیک به اسکاندیناوی آورده شده اند، جایی که جمجمه آنها در سنین جوانی اصلاح شده است، یا تغییرات در گوتلند یا در منطقه بالتیک شرقی انجام شده است. ، که نشان دهنده پذیرش فرهنگی است که قبلاً در عصر وایکینگ ها ناشناخته بود.

قدمت تاریخی و تدفین

قدمت تاریخی و نزدیکی سه تدفین و اجرای مشابه تغییرات جمجمه نشان دهنده پیشینه مشترکی برای زنان است. این کشف تعاملات و تبادلات فرهنگی پیچیده ای را که در اسکاندیناوی باستان رخ داده است روشن می کند و درک ما از جامعه عصر وایکینگ ها را به چالش می کشد.

مقبره‌های این سه زن که با زیورآلات و سایر متعلقات معمولی لباس‌های زنان گوتلند تزئین شده‌اند، نشان می‌دهد که آنها در از طرف جامعه محلی پذیرفته شده بودند. اگرچه اعتقادات مذهبی این زنان هنوز یک راز است، توپلاک و کرک نشان می دهند که آنها در یک ساختار مسیحی دفن شده اند.