کشف شواهدی از جنگجویان زن افسانه ای یونان در آذربایجان

کاوش های باستان شناسی در آذربایجان ردپای احتمالی وجود آمازون ها، جنگجویان زن افسانه ای در اساطیر یونان باستان را تایید کرده است.

مجله اینترنتی باستان شناس : کاوش های باستان شناسی اخیر در شهر نخجوان ، گورهایی با قدمت تقریباً 4000 ساله را کشف کرده است که حاوی بقایای زنانه همراه با سلاح هایی مانند تیرهای تیز، خنجر برنزی و گرز است.

این یافته‌ها که در گزارشی توسط SandStone Global Productions Ltd توضیح داده شده است، تأیید احتمالی حضور تاریخی آمازون‌ها را ارائه می‌دهد که به دلیل مهارت در تیراندازی با کمان و ساختار اجتماعی متمایزی که در آن جایگاهی برای مردان وجود نداشت، مشهور بودند. این کشف با روایت‌های کلاسیک یونانی همسو است که آمازون‌ها را به‌عنوان جنگجویان مهیبی نشان می‌دهد که در تمدن یونان زندگی می‌کنند. صحنه‌هایی از نبردهای آنها در هنر و ادبیات یونانی ، با قهرمانانی مانند هرکول و آشیل در نبرد با ملکه‌های آمازون به تصویر کشیده شده است.

آمازونها ، جنگجویان زن افسانه ای یونان باستان

آمازون‌ها (به یونانی: Αμαζόνες) در اسطوره‌های یونانی، نام قبیله‌ای از زنان جنگجو است که هیچ مردی را به جمع خود راه نمی‌دادند. زنان جنگجویی که در ایلیاد با نام antianeirai و توسط هرودوت با نام androktones توصیف شده‌اند. احتمال دارد علاوه بر اساطیری بودن، واقعیت تاریخی داشته باشند. هردوت جای ایشان در میان مرزهای سکاها و سرمتی‌ها می‌داند (کشور اکراین امروزی) البته برخی تاریخ شناسان مکان آن‌ها را در آسیای صغیر یا بیشتر در لیبیا می‌دانند.

منشأ این واژه چندان قطعی نیست. این احتمال هست که یک واژه ترکیبی ایرانی باشد (ها-مازان) در معنی «با هم جنگیدن، هم‌رزمی».همچنین می‌تواند برگرفته از لغت amazoi که در زبان یونانی به معنی «پستان کم» ناشی از افسانه‌ای است که می‌گویند آن‌ها پستان سمت راست دختران را از جوانی می‌بریدند یا می‌سوزاندند، تا کشیدن کمان برایشان آسان شود، چون تیر و کمان سلاح اصلی آن‌ها بود. آمازون‌ها از شمشیر هم استفاده می‌کردند، تبر دو طرفه و سپرهای هلالی شکل با خود حمل می‌کردند. بیشتر نبردهای آن‌ها بر پشت اسب انجام می‌شد.

آن‌ها بعضی مواقع برای بقای نسل با مردهای قوم‌های دیگر ملاقات می‌کردند، اما فقط دخترها را بزرگ می‌کردند و پسرها را کشته یا به نزد پدر بازمی‌گرداندند.

هرکول نیز مجبور بود به سرزمین آمازون سفر کند تا نهمین خوان خود که توسط یوریستئوز برای او طرح شده بود را به اتمام برساند. این خوان به «کمربند هیپولیتا» شهرت دارد و وظیفهٔ او برگرداندن این کمربند نمادی بود که از طرف آرس، خدای جنگ به آمازون‌ها داده شده بود. می‌گویند که آمازون‌ها از نوادگان آرس و اتررا هستند.

افسانه ای که رنگ حقیقت می گیرد

بتانی هیوز، مورخ، در مصاحبه با آبزرور، بر اهمیت این یافته‌ها تاکید کرد و گفت: «این نشان دهنده حقیقتی در پس افسانه‌ها و اسطوره های یونان باستان است.» هیوز ناهنجاری‌های مشاهده‌شده در اسکلت‌ها را برجسته کرد، که نشان‌دهنده استفاده گسترده زنان از تیر و کمان است که تمرین مداوم و فشرده فراتر از فعالیت‌های شکار را نشان می دهد. علاوه بر این، شواهد استخوانی نشانه‌هایی از اسب‌سواری طولانی را نشان می‌دهد که سبک زندگی این زنان باستانی را شکل می‌دهد.

وجود زیور آلات کارنلی در گورها بیشتر بر جایگاه و اهمیت این افراد تأکید می کند، زیرا کارنلین معمولاً با کاهنان اعظم و الهه ها مرتبط بود. این کشف باستان‌شناسی بر اهمیت یافته‌های قبلی، از جمله قبرهای زنان جنگجو که در روسیه در سال 2019 و ارمنستان در سال 2017 کشف شد، و همچنین اکتشافات قبلی در نزدیکی مرز قزاقستان در اوایل دهه 1990،می‌افزاید.

در مصاحبه اخیر، آدرین مایور، نویسنده مشهور “آمازون ها: زندگی و افسانه های زنان جنگجو در سراسر جهان باستان”، سنین مختلف زنانی که دفن شده اند را برجسته کرده است که نشان دهنده تعهد چند نسلی به جنگ است. این امر بر نقش مهمی که زنان در جنگ در دوران باستان ایفا می کردند، تأکید می کند.

این اکتشافات در برنامه تلویزیونی با عنوان “گنجینه های جهان بتانی هیوز” که قرار است در 6 آوریل و در منطقه قفقاز نمایش داده شود، به نمایش گذاشته خواهد شد.