باستان شناسان اولین شواهد شناخته شده از پیرسینگ (سوراخ کاری بدن ) در اسکلت هایی با قدمت 11000 سال قبل را در محوطه باستانی Boncuklu Tarla در جنوب شرقی ترکیه کشف کردند.
تجزیه و تحلیل یافته ها نشان میدهد که فقط بزرگسالان عمل پیرسینگ سوراخهای بدن را انجام میدادند، که نشان میدهد این رسم ماقبل تاریخ ممکن است سنتی مرتبط با مراسم بلوغ بوده باشد.

اکتشافات اخیر که قدمت آنها به حدود 11000 سال قبل از میلاد می رسد، بینش تازه ای را در مورد شیوه های اصلاح بدن جوامع کم تحرک اولیه ارائه می دهد. این یافته ها روایات موجود در مورد منشاء آنها در جنوب غربی آسیا را به چالش می کشد.
تیمی از دانشگاه آنکارا در حفاریهایی که بین سالهای 2012 تا 2017 در Boncuklu Tarla انجام شد، بیش از 100 زیور آلات مدفون در گور افراد 11 هزار ساله را کشف کردند.
زیور آلات در کنار گوش و چانه بقایای اسکلت کشف شده و بیشتر از سنگ آهک، ابسیدین، کلریت، مس یا سنگریزه رودخانه ساخته شده است. تنوع زیورآلات نشان می دهد که آنها برای استفاده در سوراخ کردن گوش و لب پایین به نام لابرت طراحی شده اند.

پیرسینگ مردان و زنان باستان
تجزیه و تحلیل بقایای اسکلت ، نشان می دهد آثار ساییدگی بر روی دندان های ثنایای پایینی مطابق با سایش لابرت که در فرهنگ های مختلف تاریخی و معاصر دیده می شود.
با بررسی دقیق تر، مشخص شد که هم زن و هم مرد پیرسینگ دارند، اما آنها منحصراً توسط بزرگسالان استفاده می شد. جالب اینجاست که در هیچ یک از تدفینهای کودکان در این مکان هیچ نشانهای از این زیور آلات دیده نمیشود.
پیرسینگ و سنت بلوغ
محققان معتقدند که پیرسینگ یک هدف دوگانه را دنبال می کند، هم از نظر زیبایی شناختی و هم از نظر اجتماعی مهم است. فرضیه آنها بر اینست که پیرسینگ ممکن است به عنوان یک مراسم نمادین عمل کند، که نشان دهنده گذار فرد به بلوغ است.
پیرسینگ 11 هزار ساله
اما لوئیز بایسال، دانشیار پیش از تاریخ در دانشگاه آنکارا و کارشناس مشهور زیورآلات دوران نوسنگی، اهمیت اکتشافات اخیر را برجسته می کند. کشف لابرت ها و زیور آلات گوش در Boncuklu Tarla اولین شواهد شناخته شده از زیباسازی بدن در جنوب غربی آسیا را ارائه می دهد که شامل پیرسینگ یا سوراخ کردن بافت بدن می شود. این کشف، باورهای قبلی را به چالش میکشد که چنین شیوههایی فقط در اواسط هزاره هفتم قبل از میلاد ظاهر شدهاند.

این اکتشافات اولین نشانه را در مورد هدفی که اولین پیرسینگ ها برای آن ساخته و پوشیده شده اند ارائه می دهد.
لابرت ها و زیورآلات گوش به طور گسترده در بخش هایی از جنوب غربی آسیا در اوایل دوره نوسنگی استفاده می شد. اگرچه نمونه هایی در غرب آناتولی و دریای اژه یافت شده است، اما هیچ مدرکی دال بر استفاده از آنها در مناطق نوسنگی آناتولی مرکزی وجود ندارد.

تیم تحقیقاتی Boncuklu Tarla به رهبری دکتر اما لوئیز بایسال معتقد است که این کشف به روشن شدن اصطلاحات پیرامون این مصنوعات کمک می کند و راه را برای ارزیابی مجدد داده های نوسنگی جنوب غربی آسیای موجود هموار می کند.

دکتر بایسال اظهار داشت: «یافتهها نشان میدهند که سنت هایی که هنوز بخشی از زندگی امروز ما هستند،، در دورهای مهم ایجاد شدهاند، زمانی که مردم بیش از 10000 سال پیش در روستاهای دائمی در غرب آسیا ساکن شدند.»
وی همچنین توضیح داد: «این جوامع باستانی شیوههای زینتی پیچیدهای مانند مهرهها، دستبندها و آویزها داشتند که نشاندهنده دنیای نمادین بسیار توسعهیافتهای بود که از طریق زینت بدن انسان بیان میشد.
محققان امیدوارند با ادامه کاوش های خود در Boncuklu Tarla، درباره انتخاب های انجام شده در مورد مواد خام و ارتباط بین فعالیت های تزئینی عمومی و سنت های تزئینات بدنی اطلاعات بیشتری کسب کنند.

















ارسال دیدگاه