کلاین (به یونانی Ανάκλινδρο) نوعی مبلمان بود که یونانیان باستان در ضیافت ها و رومیها در مجالس خود استفاده میکردند.
تصاویر باقی مانده از آثار هنری بی شماری، از جمله سفال، فرسکو، فنجان های شراب و مجسمه ها، اغلب یونانیان باستان را به تصویر می کشند که در یک طرف برای خوردن و نوشیدن در یک ضیافت لم داده اند.
عادت به خوردن غذا در یونان باستان حداقل از قرن هفتم قبل از میلاد شروع شد. و بعداً توسط رومیان نیز استفاده شد.
به طرز عجیبی، یونانیها همیشه به پهلوی چپ خود دراز کشیدهاند، نه در سمت راست.
دلیل این سنت کاملاً روشن نیست، اما مورخان و کلاسیک نویسان چندین دهه است که درباره این موضوع بحث کرده اند.
برخی استدلال می کنند که دراز کشیدن در این سمت خاص دست راست را برای گرفتن ظروف مورد استفاده برای خوردن و آشامیدن آزاد می گذارد؛ با این حال نمونه هایی در آثار باستانی از یونانیان وجود دارد که در سمت چپ خود لم داده اند و هنوز از دست چپ خود برای خوردن و نوشیدن استفاده می کنند.
آیا یونانیان باستان برای کمک به هضم غذا دراز کشیده می خوردند و می نوشیدند؟
برخی استدلال می کنند که عمل دراز کشیدن پس از غذا خوردن ارتباط مستقیمی با آناتومی انسان و تاثیر آن بر هضم غذا دارد.
انحنای معده می تواند باعث پخش شدن اسیدهای معده به سمت مری در هنگام دراز کشیدن شود و منجر به سوزش سر دل شود. این پدیده بر اهمیت حفظ وضعیت بدنی مناسب پس از غذا برای جلوگیری از ناراحتی و ارتقای هضم بهینه تاکید می کند.
با این حال، زمانی که به پهلوی چپ دراز بکشید، هضم غذا در واقع بهبود می یابد.
از آنجایی که سمت چپ معده منحنی است، خوابیدن در سمت چپ بدن هنگام خوردن و آشامیدن در واقع فضای بیشتری برای غذای اضافی فراهم می کند، بدون اینکه باعث رفلاکس اسید شود.
دراز کشیدن هنگام غذا در مدیترانه به یک عمل رایج تبدیل شده است و قرن ها ادامه داشته و این نشان می دهد که برای کسانی که در آن شرکت می کنند دلپذیر است. صرف نظر از دلایل خاصی که پشت این سنت وجود دارد، طول عمر آن نشان می دهد که تجربه غذاخوری دلپذیر و کاربردی را برای بسیاری فراهم کرده است.
عادات غذاخوری بر اساس طبقات اجتماعی در یونان باستان متفاوت بود
برخی از کارشناسان استدلال می کنند که خوردن در حالت لم دادن در حالی که دیگران به شما خدمات می کنند، نشانه قدرت و تجمل است که نخبگان از آن لذت می بردند.
افرادی که در رده پایین طبقات اجتمعی بودند ، اگر توانایی مالی داشتند،این سبک غذا خوردن را تقلید می کردند.
کاناپههای غذاخوری یونانی در دورههای باستان و کلاسیک برای مردان و به ندرت برای زنان در نظر گرفته شده بود که در وعدههای غذایی به عنوان برده، نوازنده و رقصنده خدمت میکردند.
معمولاً زنان به ضیافت دعوت نمی شدند، مگر در موارد نادری مانند جشن عروسی – و حتی در آن زمان نیز از آنها انتظار می رفت که صاف بنشینند.
تنها در روم باستان بود که آداب و رسوم تغییر کرد و به زنان طبقه بالاتر اجازه داد که در کنار مردان به ضیافت بپردازند.
ضیافت در یونان باستان: خوردن، نوشیدن و فلسفه گری

اتاق غذاخوری مردانه،یا معماری آندرون به عنوان «تختهای یک نفره» طراحی شده بودند که میتوانست یک نفر اضافی را در خود جای دهد، بهویژه در طول ضیافت ،و باده گساری های مردانه بعد از شام.
بین هفت تا پانزده تخت در امتداد دیوارههای اتاق آندرون قرار داشت که هر کدام با یک میز کوچک و گه گاه چهارپایه همراه بود. این مجموعه فضای راحت و مناسبی را برای استراحت و معاشرت مهمانان در طول ضیافت فراهم می کرد.
مردان به جای اینکه واقعا دراز بکشند، روی آرنج های چپ خود لم داده و از دست های راست خود برای خوردن و آشامیدن استفاده می کردند.
افراد خود را کاملا روی بالش ها قرار می دهند و با خم کردن زانوهای راست و قرار دادن آن ها در مقابل زانوهای چپ، تعادل خود را حفظ می کردند.

















ارسال دیدگاه