گروهی از باستان شناسان آلمانی یک بنای عظیم عصر حجر را در دریای بالتیک غربی در عمق ۲۱ متری کشف کرده اند.
این سازه احتمالا بیش از ۱۰ هزار سال پیش توسط گروه های شکارچی – گردآورنده ساخته شده و در نهایت در حدود ۸۵۰۰ سال پیش غرق شده است؛ از آن زمان، این سازه در کف دریا پنهان مانده است و بکر و دست نخورده باقی مانده است. این سازه الهام بخش تحقیقات در مورد سبک زندگی و توسعه سرزمینی خواهد بود.
تصویر بازسازی شده از سازه Blinkerwall در خلیج مکلنبورگ، آلمان. اعتبار تصویر: Michał Grabowski.
این بنای عظیم عصر حجر که با نام بلینکروال (Blinkerwall)شناخته می شود، به تازگی در خلیج مکلنبورگ واقع در ۱۰ کیلومتری شمال غربی ریک آلمان کشف شده است.
این دیوار سنگی قابل توجه از ۱۶۷۳ سنگ مجزا تشکیل شده است که هر کدام در ارتفاع کم تر از ۱ متر ایستاده اند.قرار گرفتن این سنگ ها در فاصله ۹۷۱ متری هرگونه توضیح طبیعی را رد می کند و احتمال انتقال یخ یا برآمدگی های فشاری یخ را رد می کند.
بلینکروال (Blinkerwall)همان طور که از نام آن مشخص است، توسط شکارچی – گردآورنده های باستانی ساخته شده است که پس از عقب نشینی کوه یخی ویچسیلی از این منطقه عبور کردند.
این سازه که در مجاورت خط ساحلی فرورفته یک پالئولیک (یا باتلاق)قرار دارد و قدمت کوچک ترین قسمت آن به ۹،۱۴۳ سال پیش می رسد، احتمالا برای شکار گوزن شمالی اوراسیایی (رانگفر تاراندوس)مورد استفاده قرار گرفته است.
دکتر مارسل بردمولر، محقق در دانشگاه روستوک گفت: ” در آن زمان، کل جمعیت در سراسر اروپای شمالی احتمالا کم تر از ۵۰۰۰ نفر بود.”
” یکی از منابع غذایی اصلی آن ها گله های گوزن های شمالی بودند که به طور فصلی از طریق چشم انداز پراکنده پس از یخچالی مهاجرت می کردند.”
” این دیوار احتمالا برای هدایت گوزن شمالی به یک تنگنا بین ساحل مجاور دریاچه و دیوار یا حتی به داخل دریاچه مورد استفاده قرار می گرفت، جایی که شکارچیان عصر حجر می توانستند آن ها را راحت تر با سلاح هایشان بکشند.”
مورفولوژی خط الراس جنوب غربی – شمال شرقی که میزبان Blinkerwall و تپه مجاور است. منبع تصویر، Geersen et al.، doi: ۱۰.۱۰۷۳ / pnas. ۲۳۱۲۰۰۸۱۲۱.
Blinkerwall به عنوان یکی از باستانی ترین سازه های شکار ثبت شده شناخته شده است و به عنوان یکی از بزرگترین سازه های عصر حجر در اروپا است.
دکتر ژاکوب گیرسن، محقق برجسته از دانشگاه روستوک، اظهار داشت: «تحقیق ما قویاً نشان میدهد که منشأ دیوار سنگی زیر آب طبیعی نیست، و همچنین احتمالاً در دوران مدرن ساخته نشده است، مثلاً در هنگام کابلگذاری زیردریایی یا سنگگذاری یا فعالیت های استخراج .”
” آرایش منظم بسیاری از سنگ های کوچک که تخته سنگ های بزرگ و غیرقابل حرکت را به هم متصل می کنند، در برابر این موضوع صحبت می کند.”
محققان با استفاده از روش های ژئوفیزیکی مدرن، یک مدل سه بعدی دقیق از Blinkerwall ایجاد کردند و چشم انداز باستانی را بازسازی کردند.
همچنین گروهی از غواصان علمی از دانشگاه روستوک و سازمان دولتی فرهنگ و بناهای تاریخی در مکلنبورگ پومرانی غربی در یک نوبت از این مکان بازدید و بازرسی کردند. این کاوش ها در درجه اول با هدف ارزیابی ماهیت دیوار سنگی و بررسی بس تر دریا برای حضور آثار باستانی احتمالی انجام شد.
آن ها روی دو مکان متمرکز شدند، یعنی انتهای غربی سازه و یک سنگ بزرگ در مرکز که در آن Blinkerwall جهت خود را تغییر می دهد.در حالی که هیچ یک از مصنوعات یا مواد آلی قابل تاریخ گذاری در مجاورت دو محل غواصی یافت نشد، یک نمونه چوبی کوچک از رسوبات هولوسن در حدود ۱۰ متر در جنوب سازه بازیابی شد.
مدل سه بعدی بخشی از Blinkerwall در مجاورت تخته سنگ بزرگ در انتهای غربی دیوار. عکس ها توسط فیلیپ هوی، دانشگاه روستوک گرفته شده اند. نوار مقیاس در لبه بالا سمت راست تصویر ۵۰ سانتی متر است. منبع تصویر، Geersen et al.، doi: ۱۰.۱۰۷۳ / pnas. ۲۳۱۲۰۰۸۱۲۱.
دکتر ینس اوئر، پژوهشگر دفتر حفاظت از میراث فرهنگی مکلنبورگ – وورپومرن می گوید: ” اگرچه مکان های باستان شناسی متعددی از عصر حجر از خلیج وایمار و در امتداد ساحل مکلنبورگ – وورپومرن شناخته شده اند، اما این مکان ها در اعماق آب بسیار کم عمق تر واقع شده اند و بیشتر به دوره های مس سنگی و نوسنگی (۷۰۰۰ تا ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد) تعلق دارند.”
” ما شواهدی برای وجود دیواره ای سنگی قابل مقایسه در مکان های دیگر در کمربند مکلنبورگ داریم. این موارد به صورت سیستماتیک نیز مورد بررسی قرار خواهند گرفت.”
به طور کلی، تحقیقات می تواند کمک قابل توجهی به درک زندگی، سازماندهی و روش های شکار ، شکارچیان اولیه عصر حجر داشته باشد. مقاله این تیم این هفته در Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شد.
ارسال دیدگاه