کاوش در گنجینه محتوا

چه چیزی درباره ایران باستان می‌خواهید بدانید؟

میان مقاله‌ها، خبرها، ویدیوها و پرونده‌های تاریخی جستجو کنید.

پیشنهادهای جستجو:

نوآوری در ابزار سنگی شامل چندین مرحله در زمان پراکندگی انسان مدرن بوده است

تبلیغ
نوآوری در ابزار سنگی شامل چندین مرحله در زمان پراکندگی انسان مدرن بوده است

این مطالعه نشان می دهد که نوآوری در فناوری ابزار سنگی شامل مراحل متعددی در زمان پراکندگی انسان مدرن است.
مطالعه‌ای که توسط محققان موزه دانشگاه ناگویا در ژاپن انجام شد، ممکن است نحوه درک ما از تکامل فرهنگی انسان‌های خردمند در زمان پراکندگی آنها در سراسر اوراسیا در حدود 50000 تا 40000 سال پیش را تغییر دهد. این یافته ها باورهای سنتی در مورد زمان و ماهیت گذار فرهنگی در این دوره حساس در تاریخ بشر را به چالش می کشد.

مجله اینترنتی باستان شناس به نقل از phys.org : یافته های این پژوهشگران که در نشریه Nature Communications منتشر شده است، نشان می دهد که دیدگاه رایج “انقلاب” در فرهنگ و فن آوری که به انسان های مدرن آناتومیک اجازه می داد از نئاندرتال ها و دیگر انسان های باستانی پیشی بگیرند، فرآیند پیچیده تر و ظریف تری از تکامل فرهنگی بود.

تیم محققین بر گذار فرهنگی پارینه سنگی میانی-بالا (MP-UP) تمرکز کردند، مرز مهمی بین دو مرحله کلیدی در تکامل ما:

دوره پارینه سنگی میانی (250000 تا 40000 سال پیش) شاهد همزیستی انسان‌های مدرن از نظر آناتومی با نئاندرتال‌ها و انسان‌های باستانی بود. از نظر فرهنگی، انسان‌های مدرن و نئاندرتال‌ها از نظر آناتومی، فناوری ابزار سنگی مشابهی داشتند، مانند ساخت ابزارهایی با استفاده از «روش‌های لوالوا» که شامل ضربه زدن به سنگ‌ها با ابزاری چکش‌مانند بود.
دوره پارینه سنگی بالایی (50000 تا 12000 سال پیش) دوره ای است که در آن انسان های مدرن از نظر آناتومیکی گسترش های جغرافیایی گسترده ای انجام دادند و انسان های باستانی منقرض شدند. در این دوره عناصر فرهنگی جدیدی در قلمروهای مختلف از جمله فناوری ابزار، تهیه غذا، دریانوردی و بیان هنری در زیورآلات و هنر غار پدید آمدند.

به طور سنتی، محققان انتقال MP – UP را به عنوان یک تغییر ناگهانی می دانستند که با ظهور انقلابی عناصر فرهنگی جدید مشخص می شود. یک مثال، جهش عصبی ناگهانی فرضی در هومو ساپینس ها ( انسان خردمند ) است که منجر به توانایی های شناختی برتر آن ها شد. این تغییر به آن ها اجازه داد تا در نهایت از دیگر انسان های باستانی پیشی بگیرند و نئاندرتال ها را به انقراض بکشانند. با این حال، این مطالعه این پارادایم را به چالش می کشد.

محققان بهره وری ابزارهای سنگی با لبه برشی در یک بازه ۵۰ هزار ساله را مورد بررسی قرار دادند که شامل شش مرحله فرهنگی از اواخر پارینه سنگی میانی تا دوره پارینه سنگی بالا تا دوره اپی پارینه سنگی بود. آن ها کشف کردند که افزایش عمده در بهره وری نوآورانه قبل یا در آغاز پراکندگی گسترده هومو ساپینس ها در اوراسیا رخ نداده است. بلکه پس از پراکندگی اولیه آن ها، همزمان با توسعه فن آوری تیغه در پارینه سنگی اولیه رخ داد.

این نتیجه یک فرآیند پیچیده تغییر فرهنگی را نشان می دهد که شامل چندین مرحله است نه یک “انقلاب” واحد.

به گفته پروفسور سیجی کادوکی، پژوهشگر ارشد، گذار فرهنگی از پارینه سنگی میانی به پارینه سنگی بالا یک فرآیند پیچیده و تکاملی بود که شامل جنبه های متعدد و تغییراتی بود که در یک دوره طولانی رخ می داد.

او گفت: “از نظر بهره وری پیشرفته، هومو ساپینس ها پس از یک انقلاب سریع در فن آوری ابزار سنگی شروع به گسترش به اوراسیا نکردند، بلکه نوآوری در بهره وری” لبه برش ” بعدا در کنار کوچک سازی ابزارهای سنگی مانند تیغه ها رخ داد.”

یک نکته برای میراث ایران آگاهی، حفاظت علمی و آینده گردشگری فرهنگی

پیشنهاد مطالعه

تازه‌ها

پربازدیدترین‌ها

ارسال دیدگاه