- هلال حاصلخیزی
- نوآوری های پیشگام: اختراع خط ، چرخ و تولد شهرنشینی
- اختراع شهر به عنوان یکی از مهم ترین نوآوری ها در میان بین النهرین است. این مفهوم که اکنون امری عادی است، پیش از این هرگز وجود نداشته است.
- اولین جنگ ثبت شده
- اختراع آبجو
- بین النهرین مهد اولین ها
- اولین امپراتوری چند ملیتی
- اولین نویسنده شناخته شده با نام
- ادبیات ابداعی
- اسطوره ها به روایات کتاب مقدس تبدیل شدند
- اولین قوانین حقوقی
- نتیجه گیری
بین النهرین باستان که اغلب از آن به عنوان مهد تمدن یاد می شود، جایگاه مهمی در تاریخ بشر دارد. این منطقه قابل توجه که بین رودخانه های دجله و فرات واقع شده است، شاهد تولد پیشرفت های متعددی بود که دنیای امروز را شکل داد. با رونمایی از ده حقیقت جذاب که برای هر علاقه مند به تاریخ ضروری هستند، وارد دنیای جذاب بین النهرین باستان می شویم.
به گزارش مجله اینترنتی باستان شناس به نقل از worldhistory :
در دوران نوسنگی پیش از سفال، گذار تدریجی از سبک زندگی شکارچی-گردآورنده به کشاورزی رخ داد. این تغییر منجر به ایجاد جوامع فصلی شد که در نهایت در دوران نوسنگی سفال در حدود 7000 سال قبل از میلاد به سکونتگاه های دائمی تبدیل شدند. این سکونتگاهها پایه و اساس پیدایش شهرها را در دوران مس، از 5900 تا 3200 قبل از میلاد، گذاشتند.
در این دوره، دوره عبید (5000-4100 ق.م) نقطه عطف مهمی بود. این شهر شاهد ساخت اولین معابد به نام زیگورات بود که با برج های پلکانی و زیارتگاه ها در بالای آن مشخص می شد. علاوه بر این، این دوره شاهد توسعه هنر پیچیده، صنایع دستی سرامیک و تولید ابزار مسی بود.
تاریخ غنی بین النهرین و کمک به تمدن بشری آن را به منطقه ای جذاب و محوری برای مطالعه تبدیل کرده است.

در طول دوره عصر برنز اولیه (۳۰۰۰ – ۲۱۱۹ پیش از میلاد)، یک رویداد همپوشانی به نام دوره اوروک (۴۱۰۰ – ۲۹۰۰ پیش از میلاد)وجود داشت. این دوره شاهد ظهور شهرها، شبکه های تجاری، ساختارهای دولتی و مفهوم مالکیت خصوصی زمین بود. لازم به ذکر است که این منطقه هرگز یک موجودیت سیاسی یکپارچه نبود، حتی زمانی که تحت سلطه اولین امپراتوری های جهان قرار گرفت. جمعیت متنوع، جوی از تخیل و نوآوری را پرورش داد که در جنبه های مختلف زندگی روزمره، از جمله کشاورزی، بازرگانی، ایدئولوژی های سیاسی، جنگ، و حتی ایجاد اقلام غذایی اصلی مانند نان و آبجو، نفوذ کرد.
بسیاری از رایجترین جنبههای زندگی روزمره، و همچنین پارادایمهای الهیاتی و نظامهای سیاسی، ابتدا در بینالنهرین توسعه یافتند. جمعیت فقط پس از قرن هفتم پس از فتوحات اعراب مسلمان ، به طور نسبی یکسان شدند. در زیر ده حقیقت در مورد این منطقه وجود دارد که اغلب نادیده گرفته می شوند یا به اشتباه ارائه شده اند.
هلال حاصلخیزی
هلال حاصلخیزی منطقه ای در بین النهرین باستان است که امروزه جنوب عراق، سوریه، لبنان، اردن، و شمال مصر را در بر می گیرد. این ناحیه ربعی شکل به دلیل سهم قابل توجه در پیشرفت های فرهنگی و فن آوری، به طور گسترده ای به عنوان “مرکز تمدن” شناخته می شود. برخی از دستاوردهای قابل توجه در این منطقه عبارتند از:
تکنیک های کشاورزی، اهلی کردن حیوانات، طالع بینی و تکامل زودیاک، مفهوم زمان، علم و فن آوری، اختراع چرخ، نویسندگی و ادبیات، مذهب، ریاضیات و نجوم، تجارت از راه دور، و شیوه های پزشکی (از جمله دندان پزشکی)از جنبه های مهم تمدن بشری در این منطقه هستند.
اغلب تصور می شود نام “هلال حاصلخیزی” از دوران باستان نشات گرفته باشد، اما در واقع، در سال ۱۹۱۶ پس از میلاد توسط مصرشناس جیمز هنری که در کتاب مشهور خود به نام زمان باستان: تاریخ جهان اولیه، ابداع شد. محبوبیت این کتاب باعث استفاده گسترده از این عبارت شد تا اینکه به عنوان نام منطقه وارد ادبیات فرهنگی شد.
نوآوری های پیشگام: اختراع خط ، چرخ و تولد شهرنشینی
نوشتن به طور مستقل در مناطق مختلف جهان، از چین تا آمریکای شمالی، توسعه یافت. با این حال، بین النهرین به طور گسترده ای به عنوان پیشگام در این زمینه شناخته می شود، زیرا پیش از حدود 3000 سال قبل از میلاد، یک سیستم نوشتاری به نام خط میخی ایجاد کرده است. علاوه بر این، چرخ، که اغلب به آسیای مرکزی نسبت داده می شود، در واقع در حدود 3500 سال قبل از میلاد در بین النهرین سرچشمه گرفت. این واقعیت این باور رایج را که چرخ در جای دیگری اختراع شده است به چالش می کشد.
جالب اینجاست که قدیمی ترین چرخ کشف شده به نام چرخ مرداب لیوبلیانا به حدود 3200 سال قبل از میلاد مسیح باز می گردد و در سال 2002 پس از میلاد در اسلوونی پیدا شد. این یافته منجر به این تصور غلط شد که چرخ توسط مردم آسیای مرکزی اختراع شده است. با این وجود، حضور چرخ بین النهرین در هنر ماقبل تاریخ بین النهرین، که چندین قرن پیش از چرخ مرداب لیوبلیانا پیش رفته است، تقدم آن را تأیید می کند.
توسعه اولیه نوشتن و چرخ در بین النهرین نشان دهنده کمک های چشمگیر آن در تمدن بشری است. با روشن کردن این دستاوردها، درک عمیق تری از نبوغ و پیشرفت جوامع باستانی به دست می آوریم.
اختراع شهر به عنوان یکی از مهم ترین ابداعات بین النهرینی ها، چه خوب و چه بد، مطرح است، زیرا مفهومی را معرفی می کند که قبلاً هرگز وجود نداشته است. در طول دوره اوروک، شهرها بهعنوان قطبهای پر رونق ظاهر شدند و مردمی را از مناطق مجاور که ممکن است چندان موفق نبودند به خود جذب کنند. این شهرهای بین النهرینی از عناصر، شکارچیان طبیعی و مهاجمان محافظت می کردند و در عین حال فرصت های جدیدی را برای امرار معاش ارائه می کردند. در ابتدا ثابت شد که آنها سود بزرگی برای مردم داشتند. با این حال، با گذشت زمان، جمعیت متراکم و گسترش این شهرها منجر به تخلیه منابع اطراف آنها شد. برخلاف باورهای قبلی باستان شناسان، بسیاری از شهرهای بین النهرین در جنگ ها ویران نشدند، بلکه پس از اتمام منابعشان رها شدند.
اختراع شهر به عنوان یکی از مهم ترین نوآوری ها در میان بین النهرین است. این مفهوم که اکنون امری عادی است، پیش از این هرگز وجود نداشته است.
اولین جنگ ثبت شده
آب یکی از حیاتی ترین منابع در منطقه بود و گفته می شود که باعث اولین جنگ ثبت شده در تاریخ شده است. در حدود ۲۷۰۰ پیش از میلاد،انمباراجسی، پادشاه سومری کیش، مردم خود را در یک لشکرکشی نظامی علیه ایلام رهبری کرد، منطقه ای که مربوط به بخش هایی از ایران امروزی است. او پیروز شد و غنایم را به بین النهرین بازگرداند. در حالی که اطلاعات محدودی در مورد این مناقشه در دسترس است، به احتمال زیاد اختلاف اولیه ناشی از کش مکش بر سر حقوق و دسترسی به آب است. این رویداد از آن جهت اهمیت دارد که نشان دهنده اتحاد دولت های شهر سومری است که برای حفاظت از منافع مشترک خود متحد شدند.
مشابه شهرهای یونانی، شهرهای سومری نیز درگیر درگیری های مکرر میان خود بودند. با این حال، وقتی نیاز به وجود آمد، آن ها اختلافات خود را کنار گذاشتند و برای حفظ نگرانی های مشترک خود هم کاری کردند.

اختراع آبجو
بین النهرینی ها که به نبوغ خود معروف بودند، کاربردهای مختلفی برای آب کشف کردند که آبیاری محصولات کشاورزی تمرکز اصلی آنها بود. با این حال، یکی از قابل توجه ترین کاربردهایی که آنها برای آب یافتند، دم کردن آبجو بود. آبجو در فرهنگ آنها چنان اهمیت داشت که به عنوان “نوشیدنی خدایان” در نظر گرفته می شد و تولید آن توسط الهه نینکاسی نظارت می شد که حتی از نام شرکت آبجوسازی امروزی نینکاسی در یوجین، اورگان، ایالات متحده آمریکا الهام گرفت. نینکاسی خلوص این نوشیدنی الهی را تضمین کرد.
در بین النهرین باستان، آبجو به دلیل فراوانی مواد مغذی ضروری به عنوان محبوب ترین نوشیدنی حکومت می کرد، تا جایی که به عنوان نوعی رزق و روزی در نظر گرفته می شد و حتی به عنوان نوعی پرداخت برای کارگران استفاده می شد، همانطور که بعداً در مصر انجام شد. محقق جرمی بلک به درستی در این مورد اظهار می کند:
آبجو از دوران ماقبل تاریخ در بین النهرین و مناطق اطراف آن یکی از مواد اصلی بود. فرآیند تخمیر به عنوان وسیله ای مؤثر برای از بین بردن باکتری ها و بیماری های منتقله از آب عمل می کرد. تولید آبجو به دقت توسط کاتبان مستند و تنظیم شده بود، حتی در اولین سوابق مکتوب که قدمت آن ها به گذشاه های دور باز می گردد. تا اواخر هزاره چهارم پیش از میلاد. مردم از همه اقشار آبجو مصرف میکردند و آن را هم به خدایان و هم به متوفیان در مراسم عبادت میدادند.»
سومری ها در حکمت خود دستور ساخت آبجو را در متن مقدسی که به نام سرود نینکاسی معروف است حفظ کردند. اعتقاد بر این است که این سرود توسط آبجوسازان در حالی که با پشتکار کار خود را انجام می دادندخوانده شده است.
بین النهرین مهد اولین ها
بین النهرین باستان، به ویژه سومر، به خاطر دستاوردهای پیشگامانه متعدد مشهور است. محقق محترم ساموئل نوح کرامر در شاهکار تاثیرگذار خود، “تاریخ در سومر آغاز می شود”، با دقت ۳۹ مورد از این “نخستین” های قابل توجه را بررسی و تشریح می کند. لازم به ذکر است که فهرست زیر تنها بخشی از دستاوردهای پیشگام بی شماری را نشان می دهد که بین النهرین به بشریت اعطا کرده است:
اولین مدارس
اولین مورد بزهکاری اطفال
اولین “جنگ اعصاب”
اولین کنگره دو مجلسی
اولین مورخ
اولین مورد کاهش مالیات
اولین “موسی”
اولین سابقه قانونی
اولین فهرست اطلاعات دارویی
اولین “سالنامه کشاورز”
اولین آزمایش در باغبانی سایه درختان
اولین کیهان شناسی و کیهان شناسی انسان
اولین آرمان های اخلاقی
اولین “شغل”
اولین ضرب المثل ها و گفته ها
اولین افسانه های حیوانات
اولین مناظره های ادبی
اولین تشابهات کتاب مقدس
اولین “نوح”
اولین داستان رستاخیز
اولین سنت جورج
اولین مورد وام گیری ادبی
اولین عصر قهرمانی انسان
اولین آهنگ عاشقانه
اولین فهرست کتابخانه
اولین عصر طلایی انسان
اولین انجمن “بیمار”
اولین نوحه های عبادی
اولین مسیحیان
اولین قهرمان مسافت های طولانی
اولین تصویرسازی ادبی
اولین سمبولیسم جنسی
اولین ماتر دولوروسا
اولین لالایی
اولین پرتره ادبی
مرثیه اول
اولین پیروزی کارگر
اولین آکواریوم
یکی از “نخستین های” قابل توجه که اغلب نادیده گرفته می شود، اختراع قلاده و قلاده سگ است که می تواند به هنر بین النهرین بازگردد. در ابتدا قلاده های سگ طناب های ساده یا نوارهای چرمی بودند که دور گردن سگ بسته می شدند. با این حال، با پیشرفت تمدن، این قلاده ها به طور فزاینده ای پیچیده و تزئینی شدند. مصریان این مفهوم را در دوران پادشاهی جدید به اوج رساندند. ق / ۱۵۷۰ م. ۱۰۶۹ سال پیش از میلاد)، قلاده های سگ را با نام سگ و صاحب آن زینت می دادند. با این وجود، باید اذعان کرد که مفهوم قلاده سگ برای اولین بار در بین النهرین توسعه یافت.

اولین امپراتوری چند ملیتی
یکی از دستاوردهای قابل توجه بین النهرین، تأسیس اولین امپراتوری چند ملیتی جهان به نام امپراتوری آکدی است. این امپراتوری که توسط سارگون اکد که به نام سارگون بزرگ نیز شناخته می شود، تأسیس شد، از سال 2334 تا تقریباً 2083 قبل از میلاد وجود داشت. اگرچه مکان دقیق اکد همچنان یک راز باقی مانده است، کتیبه های سارگون دوم نشان می دهد که امپراتوری او از خلیج فارس گسترش یافته و شامل کویت، عراق، اردن، سوریه و احتمالا شام امروزی تا آسیای صغیر از جمله جزیره قبرس بوده است.
سارگون یک رویکرد استراتژیک برای حفظ یکپارچگی امپراتوری خود به کار گرفت. او مناصب قدرت سیاسی را در سراسر منطقه به مردان و زنان سپرد و در متون بعدی بابلی عنوان «شهروندان اکد» را برای آنها به ارمغان آورد. این افراد مورد اعتماد بهعنوان فرماندار، کاهنان اعظم یا کاهنان، و مدیران سطح بالا در بیش از 65 شهر مختلف خدمت میکردند. از جمله این مقامات محترم، دختر سارگون، انهدوانا، بود که مقام محترم کاهن اعظم اینانا را در شهر اور داشت.
علیرغم تلاش سارگون برای حکومت بدون سرکوب مردم، شورش ها ناگزیر شروع شد. با این وجود، امپراتوری توانست تحت حکومت بزرگترین پادشاه خود، نوه سارگون، نارام سین، که از 2261 تا 2224 قبل از میلاد سلطنت کرد، منسجم باقی بماند. با این حال، افول امپراتوری در زمان سلطنت پسر و جانشین نارام سین، شرکالی شری، از 2223 تا 2198 قبل از میلاد آغاز شد. در نهایت، امپراتوری آکد در حدود سال 2083 قبل از میلاد به گوتیان ها تسلیم شد.
سارگون اکدی با تأسیس امپراتوری اکدی، اثری فراموش نشدنی در تاریخ بر جای گذاشت. ماهیت چند ملیتی امپراتوری او، همراه با استراتژی های حکمرانی زیرکانه او، الگویی برای امپراتوری های آینده ایجاد کرد و روند تمدن را در جهان باستان شکل داد.

اولین نویسنده شناخته شده با نام
انهدوانا نه تنها کاهن اعظم بود که به حفظ امپراتوری پدرش در سومر کمک کرد، بلکه شاعری ماهر و اولین نویسنده ای بود که به نام در تاریخ جهان شناخته شد. او بیشتر به دلیل سه سرود بزرگش برای الهه اینانا شناخته می شود: معشوقه دلسوز، اعتلای اینانا، و الهه قدرت های ترسناک، اما او همچنین 42 شعر در رابطه با احساسات شخصی خود در مورد موضوعات مختلف نوشت. استفان برتمن محقق می گوید:
سرودها نام خدایان عمده ای را که بین النهرینی ها می پرستیدند در اختیار ما قرار می دهند و به ما می گویند که معابد اصلی آنها در کجا قرار داشت [اما] این دعاها هستند که به ما انسانیت می آموزند، زیرا در دعاها با امیدها و ترس های زندگی فانی روزمره مواجه می شویم.
اشعار و سرودهای او بسیار محبوب بودند و سرودهای بعدی، سرودها، اشعار و مزامیر، به ویژه سرودهای عهد عتیق کتاب مقدس را تحت تأثیر قرار دادند. سرود آوازهای کتاب مقدس تحت تأثیر آیه انهدوانا قرار گرفته است و آثار او هنوز هم در عصر حاضر خوانده می شوند و مورد استقبال گسترده قرار می گیرند.
ادبیات ابداعی
بین النهرینی ها نه تنها در توسعه متون مذهبی بلکه در اختراع خود ادبیات نیز تأثیر بسزایی داشتند. یکی از مشهورترین آثار ادبی آنها حماسه گیلگمش است که قدمت آن تقریباً به 2150-1400 قبل از میلاد باز می گردد. این حماسه داستان گیلگمش، پادشاه نیمه اسطوره ای اوروک، و جستجوی بی وقفه او برای یافتن معنای زندگی با وجود اجتناب ناپذیر بودن مرگ را روایت می کند. در ابتدا، داستان به صورت شفاهی منتقل می شد و سپس به صورت مکتوب رونویسی می شد.
قبل از کشف آثار انهدوانا، گمان می رفت که اولین نویسنده شناخته شده جهان به نام کاتب بابلی شین لکی-یونینی باشد که بین سال های 1300 تا 1000 قبل از میلاد می زیست و کار می کرد. شین لقی-یونینی نسخه بابلی حماسه گیلگمش را نوشت. این داستان تخیلی، بر اساس یک پادشاه واقعی، در ژانر معروف به ادبیات نارو بین النهرین قرار می گیرد که در هزاره دوم قبل از میلاد ظهور کرد. این روایات معمولاً حول یک شخصیت مشهور، اغلب یک پادشاه، می چرخید و رابطه آنها را با خدایان یا هر موضوع مورد علاقه دیگری بررسی می کرد.
به جز گیلگمش، دو نمونه معروف دیگر از ادبیات ناروی بین النهرین، افسانه سارگون است که تولد فروتنانه و به قدرت رسیدن سارگون کبیر را بازگو می کند، و نفرین آگاده که به داستان نارام سین می پردازد. این داستان ها در سراسر بین النهرین محبوبیت زیادی به دست آوردند و تأثیر عمیقی بر نویسندگان بعدی گذاشتند. حتی ممکن است کاتبانی که روایات کتاب مقدس از زندگی و خدمت عیسی مسیح را که اناجیل عهد جدید را تشکیل میدهند، از این داستانهای بین النهرین الهام گرفته باشند.

اسطوره ها به روایات کتاب مقدس تبدیل شدند
تأثیر ادبیات نارو بین النهرین بر ترکیب اناجیل موضوع بحث است. با این حال، شباهتهایی در ساختار هر دو وجود دارد، زیرا هر دو دارای یک شخصیت مرکزی هستند که در موقعیتهایی قرار میگیرند که ممکن است اتفاق افتاده باشند یا نباشند. با این وجود، غیرقابل انکار است که اسطوره های بین النهرین تأثیر قابل توجهی بر داستان های کتاب مقدس مانند سقوط انسان، سیل بزرگ و کتاب ایوب داشته اند. این داستان های کتاب مقدس از آثار بین النهرینی مانند اسطوره آداپا، پیدایش اریدو، آتراهاسیس و لودلول بل-نمقی اقتباس شده است. مورد دوم بر روی مردی عادل تمرکز می کند که از بدبختی های خود ناله می کند و عدالت خدایان را زیر سوال می برد.
قبل از اواسط قرن نوزدهم میلادی، کتاب مقدس به عنوان قدیمی ترین کتاب در جهان در نظر گرفته می شد که شامل آثار کاملاً اصلی بود. با این حال، با کمک مالی اکتشافات به بین النهرین توسط مؤسسات اروپایی و آمریکایی، جستجو برای شواهد فیزیکی برای حمایت از روایات کتاب مقدس آغاز شد. در نتیجه، آشکار شد که این آثار از ادبیات بین النهرین الهام گرفته یا از آن اقتباس شده است.
در نتیجه، در حالی که تأثیر مستقیم ادبیات نارو بین النهرین بر اناجیل مورد بحث است، واضح است که اسطوره های بین النهرین نقش مهمی در شکل دادن به داستان های کتاب مقدس داشتند. کشف آثار بین النهرین از طریق اکسپدیشن ها، مفهوم کتاب مقدس را به عنوان قدیمی ترین کتاب با محتوای کاملاً اصلی به چالش کشید. در عوض، ارتباط جذابی را بین این تمدن های باستانی و سنت های ادبی آنها آشکار کرد.
اولین قوانین حقوقی
اگرچه قانون حمورابی پادشاه بابلی (۱۷۹۲ – ۱۷۵۰ پیش از میلاد)به طور گسترده شناخته شده است، لازم به ذکر است که این قانون اولین قانون در جهان و حتی اولین قانون در بین النهرین نبود. اولین قانون شناخته شده، قانون اوروکاگینا بود که به قرن ۲۴ پیش از میلاد بازمی گردد. پس از آن، قانون اور – نامو (r. ۲۰۴۷ – ۲۰۳۰ پیش از میلاد)توسط اور – نامو، بنیانگذار سلسله سوم اور در سومر، تاسیس شد که آغاز دوره اور سوم (۲۰۴۷ – ۱۷۵۰ پیش از میلاد)بود. این احتمال وجود دارد که این قوانین در واقع توسط پسر و جانشین او، شولگی نوشته شده باشد. ۲۰۲۹ – ۱۹۸۲ قبل از میلاد). با این حال، اگر چنین باشد، این احتمال وجود دارد که این قانون یا بر اساس قوانین پدرش بوده یا مطابق با اصول پدرش نوشته شده باشد. محققی به نام Paul Kriwaczek تفسیری روشنگر در این باره ارائه می دهد:
اگرچه این قانون یک قانون جامع محسوب نمی شود، اما برخی استدلال می کنند که این قانون حتی توسط خود اور – نامو معرفی نشده است، بلکه توسط پسرش شولگی معرفی شده است. صرف نظر از این، بخش هایی که ما داریم کافی است تا نشان دهیم که این قوانین هم مسائل مدنی و هم مسائل جنایی را در بر می گیرند. از نظر جرایم جنایی، این قانون جرایم عمده از جمله قتل، سرقت، عقوبت همسر مرد دیگر و زنا در هنگام ارتکاب توسط زن را مشخص می کند. برای جرایم کم تر، جریمه نقره وضع شد.
لازم به ذکر است که قانون اور-نامو با قوانین مشهور حمورابی که حدود سه قرن بعد تدوین شد، تفاوت قابل توجهی دارد. قوانین حمورابی به خاطر مقررات وحشیانه “چشم برای چشم، دندان برای دندان” مشهور بودند.
قانون اورنامو بر قانون بعدی حمورابی تأثیر می گذارد تا مجازات جرایم را روشن کند و خود را که از منبع الهی صادر شده مشروعیت بخشد. قانون حمورابی لزوماً خشنتر بود، زیرا او بر جمعیت متنوعتری حکومت میکرد که دیدگاه الهیاتی یکسانی در مورد خدایان و اجرای عدالت نداشتند.

نتیجه گیری
موارد بالا تنها برخی از خدمات بین النهرینی به فرهنگ جهانی هستند. آن ها همچنین پیشگام نقشه نگاری بودند و بین سال های ۲۳۶۰ تا ۲۱۸۰ پیش از میلاد نقشه ها را توسعه می دادند. آن ها فلسفه یونان را از طریق فیلسوف پیش سقراطی، تالس میلتوس، تحت تاثیر قرار دادند. ج. ۵۸۵ پیش از میلاد)که در بابل تحصیل کرد و مدعی شد که آب براساس آنچه در آنجا آموخته، اصل اول هستی است. مفاهیم برنامه ریزی و منطقه بندی شهری نیز در بین النهرین توسعه یافت که در آن یک منطقه تجاری متمایز از خیابان های مسکونی و شهری برای سهولت سفر برنامه ریزی شده بود. امپراتوری آشوریان (پ. ۱۳۰۷ – ۶۱۲ پیش از میلاد)بزرگ ترین در جهان باستان تا آن زمان بود و مفهوم آشوری خدا بر دیدگاه های توحیدی بعدی الهی تاثیر می گذاشت.
بین النهرین به عنوان منطقه ای متنوع و نوآور تا قرن هفتم پس از میلاد که توسط مسلمان که بعدها دین و سنت های فرهنگی را اشاعه دادند ، فتح شد، ادامه یافت. همانند ایران باستان، نظام های اعتقادی و سنت های بومی در ابتدا غیرقانونی بودند اما بعدها با فرهنگ فاتحان تلفیق شدند. برای کسانی که تاریخ بین النهرین را می دانند، این منطقه به عنوان منبع بسیاری از ماندگارترین جنبه های فرهنگ جهانی، بالاترین احترام را قائل است.

















ارسال دیدگاه