کاوش در گنجینه محتوا

چه چیزی درباره ایران باستان می‌خواهید بدانید؟

میان مقاله‌ها، خبرها، ویدیوها و پرونده‌های تاریخی جستجو کنید.

پیشنهادهای جستجو:

کشف ردپای انسان ۹۰۰۰۰ ساله در سواحل مراکش

تبلیغ
کشف ردپای انسان ۹۰۰۰۰ ساله در سواحل مراکش

یک تیم بین‌المللی از باستان‌شناسان، مسیری را که توسط انسان‌های متعدد تقریباً 90000 سال پیش ساخته شده بود، در جایی که امروز مراکش نامیده می‌شود، پیدا و شناسایی کردند.

به گزارش مجله اینترنتی باستان شناس به نقل از phys.org : این گروه در مقاله خود که در ژورنال Scientific Reports منتشر شده است ، چگونگی آزمایش منشأ این مسیرها را شرح می دهد.

پیدا کردن ردپاهایی که هزاران سال پیش توسط مردم به جا مانده اند، به دلیل ماهیت عموما زودگذر آن ها بسیار نادر است. با این حال، گاهی اوقات، رویدادها برای حفظ ردپاها رخ می دهند، مانند محصور شدن در رسوبات که سخت می شوند. چنین مواردی می توانند در طول زمان آشکار شوند زیرا موادی که پس از پنهان کردن آن ها از بین می روند. در این نمونه، ردپاها در یک محوطه شنی در بخش صخره ای خط ساحلی مراکش یافت شدند.

همان طور که اغلب در یافته های باستان شناسی دیده می شود، ردپاها به صورت تصادفی پیدا شده اند. این تیم تحقیقاتی به طور اتفاقی در منطقه ای بودند که در حال مطالعه تخته سنگ ها در نزدیکی اقیانوس بودند که متوجه یک فرورفتگی در ماسه های اطراف شدند. نگاهی دقیق تر نشانه های بیشتری را نشان داد که مشخص شد رد پای انسان است.

ردپای هومین از لاراش. (a)نماهای طبیعی و ارتفاع سه بعدی سایه دار (a)C۰۱ – ۰۱، (b)C۰۳ – ۰۱، (c)C۰۲ – ۰۱ و (d)C۰۳ – ۲۱). نوار مقیاس، ۲ سانتی متر. مدل های سه بعدی با نرم افزار Agisoft Metashape تولید شدند.

این تیم که از یافته آن ها شگفت زده شده بودند، ردپاها را با استفاده از لومینسانس تحریک شده نوری مورد مطالعه قرار دادند و دریافتند که آن ها تقریبا ۹۰ هزار سال پیش، در اواخر پلیستوسن ساخته شده اند.

بررسی بیشتر ردپاها نشان داد که حداقل ۵ نفر آن ها را ساخته اند. آن ها همچنین دریافتند که این ردپاها توسط افراد در سنین مختلف از جمله کودکان، نوجوانان و بزرگسالان ساخته شده اند. و از آنجا که آن ها نشان دهنده افرادی بودند که راه می رفتند، به جای یک رد پای ساده، آن ها به عنوان یک مسیر تعیین شدند. این مسیر تنها مسیر شناخته شده انسانی از آن زمان در تاریخ در آن بخش از جهان است.

این تیم تحقیقاتی پیشنهاد می کند که حفظ مسیر به دلیل عوامل متعددی مانند موقعیت، ترکیب رسوبات، موقعیت ساحل نسبت به دریا، جزر و مد و احتمالا رویداده ای ناشناخته دیگر رخ داده است. همچنین مشخص نبود که این گروه از مردم در ساحل چه می کنند یا چرا آنجا هستند. در جستجو برای غذا یا شاید لذت بردن از ساحل. یا ممکن است آن ها به سادگی در حال سفر در این منطقه بوده و مسیر ساحلی را آسان ترین مسیر برای حرکت یافته باشند.

یک نکته برای میراث ایران آگاهی، حفاظت علمی و آینده گردشگری فرهنگی

پیشنهاد مطالعه

تازه‌ها

پربازدیدترین‌ها

ارسال دیدگاه