کشف یک گنجینه عظیم در کشتی شکسته

مجله اینترنتی باستان‌ شناس | این گنجینه به سال ۱۵۸۳ برمی‌گردد؛ زمانی که یک محموله ارزشمند غله با کشتی به اسپانیا فرستاده شد. اما یک طوفان سهمگین در راه بازگشت، باعث غرق شدن کشتی و از دست رفتن کل مبلغ پرداختی شد.

«پیتر هیوز» ۶۹ ساله، ۲۱ سال از عمر خود را صرف کشف صدها سکه و اشیاء دیگر با فلزیاب خود کرد؛ آن هم پس از آنکه طوفان‌ها، ماسه‌هایی را که روی این گنجینه را در ساحل «مارگام» در منطقه «نیث پورت تالبوت» پوشانده بود، کنار زدند.

او روزی را که در سال ۱۹۹۶ برای اولین بار به طلا رسید، «وصف‌ناپذیر» توصیف کرد.

هیوز گفت: «وقتی سکه را از میان ماسه‌ها برداشتم و ماسه‌ها از روی آن سر خوردند، مثل خورشید در دستانم می‌درخشید.»

«شوکه و مبهوت شده بودم؛ چون مجسمه سنت وینسنت (وینسنت مقدس) را دیدم که یک کشتی را در دست داشت و اول فکر کردم فقط یک ژتون یا نشانِ یادگاری است.

اما وقتی سکه را برگرداندم و نشان ملی پرتغال را پشت آن دیدم، فهمیدم که یک سکه واقعی است. از شدت هیجان قالب تهی کرده بودم؛ شور و هیجان آن لحظه واقعاً باورنکردنی بود.»

یافته‌های «هیوز» شامل چندین سکه طلا تاریخی مربوط به دوران سلطنت «فردیناند و ایزابلا» (پادشاه و ملکه اسپانیا) است.

در میان این آثار، یک سوت ناخدا (سوت پیش‌قراول کشتی) و یک قفل رمزی متعلق به یکی از صندوقچه‌های چوبی نیز دیده می‌شود؛ قفلی که رمز آن هنوز کشف (باز) نشده است.

تخمین زده می‌شود که تنها یک‌چهارم از پول‌های موجود در کشتی «آن فرانسیس» (که در ۲۸ دسامبر ۱۵۸۳ گرفتار طوفان شد)، کشف شده است.

«هیوز» گفت که در ابتدا نمی‌دانست با اکتشافات خود چه کند، تا اینکه با «آمگوئِدووا کامری» (موزه ملی ولز) تماس گرفت.هیوز گفت: «این اشیاء و این گنجینه به مردم تعلق دارند و بخشی از میراث فرهنگی ولز هستند.»او در پایان اضافه کرد: «وقتی به این گنجینه نگاه می‌کنم، یاد فیلم دزدان دریایی کارائیب می‌افتم.»

«هیوز» گفت که بیش از ۱۰۰۰ بار به این ساحل آمده و هزاران ساعت را صرف جستجوی گنجینه این کشتی شکسته کرده است.

او با اشاره به اینکه در اکثریت قریب به اتفاق این دفعات، دست خالی به خانه برگشته، اضافه کرد که شانس آورده که «تحمل بالایی در برابر ناامیدی» دارد و «شوق و هیجان جستجو، تنها چیزی بوده که او را به ادامه راه ترغیب می‌کرده است.»

این گنجینه اکنون در «موزه ملی واترفرانت» در شهر سوانزی به نمایش گذاشته شده است.

مسئولان موزه ملی ولز (Amgueddfa Cymru) اعلام کردند که این بخش از ساحل اکنون به عنوان یک منطقه حفاظت‌شده ثبت شده تا بقایای احتمالی و باقی‌مانده کشتی حفظ شود؛ این یعنی جستجو با فلزیاب در این منطقه دیگر قانونی نیست.

«آلیستر ویلیس»، از مقامات این موزه، گفت: «این سکه‌ها و عتیقه‌ها نه تنها خیره‌کننده هستند، بلکه پشتوانه آن‌ها انبوهی از اسناد و مدارک تاریخی هم‌دوره خودشان است؛ اسنادی که داستان‌های ملوانان، غارتگران، لردها، یک قاچاقچی و حتی زنی متهم به جادوگری را به هم پیوند می‌دهد.»

او افزود: «این داستان‌ها و این مجموعه واقعاً شگفت‌انگیز هستند و بسیار عالی است که موزه ملی ولز این فرصت را پیدا کرده تا آن‌ها را به نمایش بگذارد.»

ویلیس همچنین ابراز امیدواری کرد که این اتفاق، مشوقی برای دیگر جویندگان فلزیاب باشد تا آن‌ها نیز یافته‌های خود را گزارش کنند.