مجله اینترنتی باستان شناس | یک مجتمع آرامگاهی متعلق به قرن ششم پیش از میلاد (عصر آهن) که به فرهنگ «پیچنی» (Piceni) تعلق دارد. در مرکز این مجتمع، مقبره باشکوه یک شاهزاده یا جنگجوی عالیرتبه کشف شده که حاوی یک ارابه دو چرخ، کلاهخود، تبر جنگی و ظروف برنزی بزرگ است؛ ظروفی که پس از گذشت ۲۶۰۰ سال، همچنان با درپوشهای سفالی خود مُهروموم باقی ماندهاند!
ارابهای برای سفر به دنیای مردگان

منبع تصویر: سرپرستی آثار باستانی، هنرهای زیبا و چشمانداز آنکونا، پزارو و اوربینو (Soprintendenza ABAP)
در فرهنگ پیچنی و پیشارومی ایتالیا، قرار دادن ارابه در قبر، نشانه حملونقل معمولی نبوده، بلکه نمادی آشکار از قدرت، ثروت و جایگاه اجتماعی بسیار بالای فرد متوفی است. باستانشناسان احتمال میدهند این ارابه دو چرخ به صورت کاملاً سالم و دستنخورده درون چاله مقبره قرار داده شده بود. در کنار ارابه، تسلیحات نظامی از جمله یک کلاهخود و تبر جنگی به دست آمده که نشاندهنده ابهت و قدرت این حاکم باستانی است.

امتیاز تصویر: سرپرستی آثار باستانی، هنرهای زیبا و چشمانداز آنکونا، پزارو و اوربینو (Soprintendenza ABAP)
ظروف مُهروموم شده؛ بقایای یک ضیافت باستانی
یکی از هیجانانگیزترین بخشهای این کشف، وجود مجموعهای از ظروف برنزی بزرگ است که با درپوشهای سفالی بسته شدهاند. بررسیهای اولیه نشان میدهد این ظروف حاوی مواد ارگانیک، قطعات سفال و بقایای استخوان حیوانات هستند. باستانشناسان با احتیاط حدس میزنند که این محتویات، بازماندههای یک «ضیافت تدفین» باشکوه یا هدایای غذایی برای سفر متوفی به جهان آخرت باشند. در جامعه پیچنی که برخلاف یونان و روم باستان فاقد خط و سوابق مکتوب بود، این هدایای تدفین بهترین کلید برای بازسازی ساختار طبقاتی و آیینهای مذهبی آنهاست.
معماری عجیب: حصار چوبی به جای خندق!

امتیاز تصویر: سرپرستی آثار باستانی، هنرهای زیبا و چشمانداز آنکونا، پزارو و اوربینو (Soprintendenza ABAP)
چیزی که این مقبره را از دیگر کشفیات منطقه متمایز میکند، معماری آن است. به طور معمول، مقبرههای اشرافی پیچنی با خندقهای دایرهای شکل (V شکل) محصور میشدند تا مرز میان دنیای زندگان و مردگان مشخص شود. اما در این سایت، باستانشناسان به جای خندق، ردپای یک حصار چوبی دایرهای (Palisade) را کشف کردهاند. در ته برخی از چالههای این ستونهای چوبی، قطعات سفالی خاصی به عنوان هدیه پیدا شده که نشان میدهد ساخت خودِ این حصار نیز بخشی از یک آیین مذهبی بوده است.
آرامگاه بانوی اشرافی در مجاورت شاهزاده
کمی آنطرفتر از مقبره اصلی، آرامگاه یک زن اشرافی نیز کشف شده است. به دلیل شرایط خاص خاک، مواد ارگانیک ظریفی مانند بقایای منسوجات، پوشاک و کفشهایی با قطعات فلزی در موقعیت اصلی خود حفظ شدهاند. سنجاقهای سینه متعددی روی سینه، شانه و پاهای او پیدا شده که نحوه پوشش و کفنپیچ شدن او را نشان میدهد. همچنین یک سنجاق سینه بزرگ با مغزی از جنس «کهربا» در بالای سر او یافت شده که احتمالاً متعلق به یک سربند یا آرایش موی مجلل بوده است؛ امری که نشان میدهد زنان نیز در این جامعه از جایگاه و تجملات بالایی برخوردار بودهاند.
پیچنیها چه کسانی بودند؟
پیچنیها یک قوم ایتالیک باستان بودند که در عصر آهن در سواحل مرکزی دریای آدریاتیک (منطقه مارکه و شمال آبروتزو امروزی) زندگی میکردند. آنها برخلاف تصور، منزوی نبودند و شبکههای تجاری گستردهای با اتروسکها و یونانیها داشتند. وجود ظروف برنزی، سرامیکهای وارداتی، کهربا و ارابهها در این سایت، گواه آشکاری بر روابط عمیق فرهنگی و اقتصادی آنها با مراکز بزرگ مدیترانه است.
«استفانو فینوکی»، مدیر علمی این کاوش، میگوید:
«این کشف به ما اجازه میدهد که به جای یک قبر منفرد، یک هسته ارستوکراتیک (اشرافی) و زنجیرهای از روابط نمادین میان مقبرههای یک خاندان قدرتمند را تماشا کنیم.»
اکنون آزمایشها و بازسازیهای آزمایشگاهی روی محتویات ظروف برنزی آغاز شده است تا پرده از رازهای بیشتری درباره این تمدن اسرارآمیز برداشته شود.














ارسال دیدگاه