طی بررسیهای صورت گرفته در غار Ségognole واقع در جنوب پاریس، محققین موفق به شناسایی حکاکیهای منحصر به فردی شدند که میتوانند بخشی از قدیمیترین نقشهی سه بعدی جهان باشند!
مجله اینترنتی باستان شناس : این نتایج نشان میدهند که چگونه جمعیت شکارچی در حدود بیش از ۲۰ هزار سال پیش، محیط داخلی غار را برای نشان دادن جریان آب و مناظر اطراف آن، شکل داده و دستکاری کردهاند. در این حکاکیها، تصاویر حیواناتی چون اسب و همچنین طرحی از بدن یک زن به چشم میخورد که احتمالا معنایی نمادین داشته است.
به عقیدهی محققین، این طرحهای حکاکی شده، نمایشی از چشم انداز اطرف بوده که به نوعی دارای مقیاسهای نقشه برداری هستند. این نقشه که در قسمت کف غار حک شده است، دارای چنان جزئیات ظریف و دقت خیره کنندهای بوده که به جرات میتوان گفت ساکنین شکارچی این غار، با مهارت تمام توانستند تصاویر مینیاتوری شگفت انگیزی از ویژگیهای هیدرولوژیکی و ژئومورفولوژیکی منطقه را خلق کنند.



سطح کف، به طور ماهرانهای حکاکی شده تا جریان آب را از طریق کانالها و فرورفتگیها مشخص کند. بخشهای فرورفتگی و همچنین شیبهای خاص، تداعیگر تپهها و نحوهی ارتباط آنها با رودخانهها، دریاچهها و دلتاهای اطراف است.
محققین زمانی متوجه این حکاکیها شدند که دریافتند تنها یک بخش از آبی که در شیارهای غار جریان داشت، در نهایت به چالههای طبیعی ختم میشود. درحالیکه فرورفتگیهای دیگر باعث میشدند تا آب در مسیرهای دیگری نیز جریان یابد؛ مسیرهایی که معنایی خاص داشتند!
شایان ذکر است که وجود طرحی از بدن زن، علاوه بر اشاره به زنانگی و طبیعت، میتواند نشانگر عملی نمادین و یا آئینی باشد.
در نهایت، یافتهها نشان میدهند که اجداد شکارچی-گردآورندهی ما، علاوه بر مهارت مثال زدنی که در شکار داشتند، به درک عمیقی از محیط اطراف خود رسیده بودند که به آنها در ارائهی راهکارهای عملی جهت استفادهی بهینه از طبیعت، کمک میکرد. این نقوش حکاکی شده میتوانستند در برنامه ریزیهای استراتژیک شکار و یا حتی در آموزش افراد جدید جامعه دربارهی منابع اصلی محیط، مورد استفاده قرار گرفته باشند. در نتیجه، این نقشه، گواهی دیگر بر پیچیدگیهای شناختی و نمادین جوامع پارینه سنگی محسوب میشود!
🖋 سحر مرتضی نژاد

















ارسال دیدگاه