کشف حداقل ۱۵ جمجمه انسان در یک سایت نوسنگی در ایتالیا، محققین را شگفت زده کرده است. این بقایا که حدود ۷۵۰۰ تا ۷۲۰۰ سال قدمت دارند، همگی کاملا شکسته و خورد شده، در حالیکه هیچ مدرکی مبنی بر خشونت وجود ندارد!
مجله اینترنتی باستان شناس : بدین ترتیب محققین حدس میزنند که این جمجمهها طی مراسمی آئینی و اجدادی، مرتبا مورد استفاده قرار میگرفتند و در نهایت تا این حد از نظر فیزیکی آسیب دیدهاند.
این جمجمهها که عمدتا متعلق به مردان بوده، به صورت مجموعهای انبوه در ساختاری دفن شده بودند که یک گورستان نبود! بلکه این سازه، حاوی لایههایی متناوب از مصنوعات خانگی و آئینی بود که نشان میدهد از آن به عنوان فضایی چند منظوره استفاده میشد که بعدها برای فعالیتهای تشریفاتی، تغییر کاربری داد.
سن سنجی رادیوکربن نشان میدهد که این بقایا در یک بازه زمانی ۳۰۰ ساله جمع آوری و استفاده میشدند که احتمالا شامل ۶ تا ۸ نسل میشد.
عدم وجود نشانههایی چون بریدگی، خشونت و یا ترومای التیام یافته، فرضیات جنگ و مراسمهای قربانی را رد میکند. از طرف دیگر، نحوهی شکسته شدن استخوانها نشان میدهد که چندینبار از محل دفن بازیابی شده و مجددا مورد استفاده قرار گرفتهاند.

به عقیدهی محققین، در آن زمان استخوانهای انسان معنای خاصی داشتند و با هدفی خاص تقدیم اجداد باستانی میشدند؛ اجدادی که دارای قدرتی بالقوه برای مردمان آن زمان بودند. سپس، پس از اینکه هدف تشریفاتی جمجمهها برآورده میشد، به طور نمادین با پوشاندن کمی خاک، در کنار انبوهی از بقایای دیگر، رها میشدند.
این یافته، بعد جدیدی به درک ما از شیوههای تدفین نوسنگی و روشهای پیچیدهی تعامل جوامع با مردگانشان، اضافه میکند. ضمن آنکه نتایج این مطالعه، نمایی منحصر به فرد از اهمیت آئینی و نمادین بقایای انسان در جوامع عصر حجر را در اختیار ما قرار میدهد.
🖋 سحر مرتضی نژاد

















ارسال دیدگاه