نئاندرتالها تا چه اندازه به انسانهای مدرن شباهت داشتند؟ آیا ما یک گونهی جدا نشدنی هستیم یا صرفا بر روی شاخههای موازی یک درخت دگرگشتی قرار میگیریم؟
مجله اینترنتی باستان شناس : در این بررسی، تلاش شده تا به این پرسشها پاسخ داده شود. محققین این مطالعه با بررسی شواهد مورفولوژیکی، اکولوژیکی و ژنتیکی، معتقدند که جمعیت نئاندرتالها و انسان مدرن باید در گونههای جداگانه طبقه بندی شوند!
آنها معتقدند که فضای جغرافیایی، قطعهای مهم از این پازل است و به تائید این تئوری کمک میکند.
اختلاف تاکسونومیکی در طبقه بندی گونهی ما و نئاندرتالها، نمونهای بارز از انتظارات بیش از حد ساده شده در مورد ماهیت گونه زاییست.
تعریف یک گونه، بسیار دشوار است و هنوز محققین در مورد اینکه دقیقا چه چیزی یک گونه را تشکیل میدهد، توافق ندارند. تعریف رایج میگوید که اگر دو جمعیت بتوانند طی تولید مثل فرزندانی زنده و زایا داشته باشند، یک گونه هستند. در حالیکه این توضیح، تنوعات گستردهای از حیوانات هیبرید را در نظر نمیگیرد.
انسان نئاندرتال و مدرن نیز بارها با هم آمیزش داشتند و این، همه چیز را پیچیده میکند! در این مقاله، محققین بر تفاوتهای آناتومیکی بین این دو جمعیت متمرکز شدند. هر دو، از یک گونه والدی منشا میگیرند و جد مشترک دارند. اما انسان مدرن در افریقا و انسان نئاندرتال در اوراسیا ظاهر شده است. نئاندرتالها با ویژگیهایی چون قفسه سینهی پهنتر و بدنی تنومندتر جهت سازگاری در آب و هوای سرد و انسان مدرن برای بقا در شرایط گرم افریقا با آناتومی باریکتر، دگرگشت یافتند.
در نهایت، انسان مدرن افریقا را ترک کرد و به نئاندرتالها در اوراسیا پیوست و پس از چندین موج آمیزش، نئاندرتال میراث ژنتیکی خود را در اجداد ما به یادگار گذاشت. میراثی که تاکنون نیز باقی مانده است. این دوره در عین پیچیدگی نشان میدهد که چگونه نئاندرتالها به تدریج از انسان مدرن منزوی شدند و این زمانیست که مقدار قابل توجهی واگرایی رخ داده است. در مورد انسان مدرن و نئاندرتال، میبایست گونه زایی را فرایندی تدریجی در نظر بگیریم که در طی بیش از ۴۰۰ هزار سال رخ داده است.
در واقع، درست است که این دو گونه در محیط جغرافیایی یکسان با یکدیگر آمیزش داشتند، اما با گذشت زمان، تمایز تا جایی ادامه یافت که این دو گونه کاملا از هم جدا و متفاوت شدند. زمانی که نئاندرتالها در حدود ۴۰ هزار سال پیش منقرض شدند، این دو گونه در مرحله نهایی فرایند گونه زایی و توسعهی انزوای تولید مثلی از یکدیگر بودند.
🖋 سحر مرتضی نژاد

















ارسال دیدگاه