کشف بقایای سد ۵ هزار ساله در چین

در ویرانه های لیانگ ژو در شهر یونگ چنگ واقع در استان ژجیانگ، بقایای چند سد با قدمت ۵ هزار ساله کشف شده است. این کشف بخشی از تحقیقات باستان‌شناسی است که به بررسی تمدن‌های ماقبل تاریخ در این منطقه می‌پردازد.

مجله اینترنتی باستان شناس : در حفاری های اخیر در اطراف ویرانه های لیانگ ژو در استان ژجیانگ در شرق چین، محققان حدود 20 سد باستانی را کشف کرده اند. قدمت هفت سد از این سدهای تازه کشف شده مربوط به 5000 سال پیش است و بخشی از سیستم محلی ذخیره آب هستند.

ویرانه‌های باستان‌شناسی لیانگ ژو (حدود 3300 تا 2300 قبل از میلاد) واقع در حوضه رودخانه یانگ تسه، یک ایالت منطقه‌ای مبتنی بر کشت برنج در چین اواخر نوسنگی را نشان می‌دهد.

چهار منطقه این قلمرو را تشکیل می دهند: منطقه سایت یاوشان، منطقه سد بلند در دهانه دره، منطقه کم سد در دشت، و منطقه سایت شهر. این ویرانه‌ها با بناهای خاکی، برنامه‌ریزی شهری، سیستم ذخیره آب و تدفین‌های متمایز در گورستان‌های این منطقه ، تصویری عالی از تمدن اولیه شهری هستند.

مطالعات قبلی اولین سیستم ذخیره آب در مقیاس بزرگ چین را در شمال غربی شهر باستانی لیانگ ژو پیدا کرده است.

به دنبال تایید وجود 11 سد در اطراف سیستم های ذخیره آب بیرونی خرابه های لیانگ ژو در مطالعات قبلی، باستان شناسان اخیرا بیش از 20 سد دیگر را با استفاده از فناوری هایی مانند سنجش از دور، سیستم های اطلاعات جغرافیایی و هوش مصنوعی کشف کرده اند. چن گوانگ‌شنگ، مدیر بخش فرهنگ، رادیو، تلویزیون و گردشگری استان ژجیانگ، در یک کنفرانس مطبوعاتی برای دومین انجمن لیانگژو ، گفت: این کشف اساساً طرح کامل سیستم آبی لیانگ ژو را آشکار کرده است.

ساخت سدها را می توان به عنوان یکی از نشانه های توسعه پیشرفته تمدن لیانگ ژو در 5000 سال پیش دید. لیو ژنگ، یکی از اعضای آکادمی آثار فرهنگی چین، به گلوبال تایمز گفت: تنها اشکال اولیه جوامع در سطح دولتی می توانستند چنین پروژه های مهندسی عظیمی را انجام دهند.

“کشف مکان های مهندسی آب یکی از چالش های باستان شناسی است. با این حال، استفاده از فناوری پیشرفته، نوآوری را وارد حوزه باستان‌شناسی کرده و پیشرفت تحقیقات را آسان‌تر کرده است.

وانگ نینگیوان مسئول پروژه باستان شناسی در شهر باستانی لیانگ ژو گفت: «در کمال تعجب، یکی از سدها سنگ هایی در شیب کناری خود رو به آب ساخته بود که ظاهراً اقدامی خاص برای مقابله با تأثیر سیلاب های گذرا است.

یافته‌های اخیر درک اولیه‌ای از سه مرحله توسعه ویرانه‌های لیانگ ژو ارائه کرده‌اند، که با سکونتگاه‌های پراکنده آغاز شد و تا ساخت یک سیستم حفاظت از آب و در نهایت ساخت شهر باستانی لیانگ ژو پیش رفت.

سکونتگاه های اولیه لیانگ ژو طبقه بندی اجتماعی مشخصی را نشان دادند، با روستاهای کوچکتر که از زمین های کوهستانی برای رشد استفاده می کردند. با این حال، این سایت دارای یک الگوی پراکنده و چند مرکزی بود و فاقد یک طرح منسجم بود.

یافته های باستان شناسی تکامل مفهوم مدیریت سکونتگاه و ساخت و ساز شهری و همچنین سیستم اعتقادی مردم لیانگ ژو را آشکار کرده است.