کاوش در گنجینه محتوا

چه چیزی درباره ایران باستان می‌خواهید بدانید؟

میان مقاله‌ها، خبرها، ویدیوها و پرونده‌های تاریخی جستجو کنید.

پیشنهادهای جستجو:

چندین جمعیت دنیسووایی طی چندین موج متعدد، با انسان مدرن آمیزش داشته‌اند!

چندین جمعیت دنیسووایی طی چندین موج متعدد، با انسان مدرن آمیزش داشته‌اند!
بر اساس بررسی که نتایج آن اخیرا در ژورنال Nature منتشر شده است، مشخص شد که چندین جمعیت دنیسووایی که احتمالا محدوده جغرافیایی وسیعی داشتند، با محیط‌های متمایز سازگار شده و برخی از ژن‌های خود را که طی چندین هزار سال سازگاری با محیط، کسب کرده بودند، از طریق آمیزش با انسان مدرن، آن‌ها را به جمعیت انسان مدرن منتقل و نقشی اساسی در شکل گیری تاریخ اولیه‌ی انسان مدرن ایفا کرده‌اند.

بر اساس بررسی که نتایج آن اخیرا در ژورنال Nature منتشر شده است، مشخص شد که چندین جمعیت دنیسووایی که احتمالا محدوده جغرافیایی وسیعی داشتند، با محیط‌های متمایز سازگار شده و برخی از ژن‌های خود را که طی چندین هزار سال سازگاری با محیط، کسب کرده بودند، از طریق آمیزش با انسان مدرن، آن‌ها را به جمعیت انسان مدرن منتقل و نقشی اساسی در شکل گیری تاریخ اولیه‌ی انسان مدرن ایفا کرده‌اند.

مجله اینترنتی باستان شناس : بررسی‌های بیشتر نشان داد که پس از جدایی جمعیت دنیسووا از نئاندرتال در حدود ۴۰۰ هزار سال پیش، حداقل دو جمعیت متمایز دنیسووایی با جمعیت اجداد آسیایی‌های امروزی، آمیزش داشته‌اند.

تنها بقایایی که‌ تاکنون از دنیسوواها به دست آمده شامل استخوان انگشت، سه دندان و یک قطعه از جمجمه متعلق به غار دنیسووا است و همچنین یک استخوان فک و دنده(جدیدترین فسیل از دنیسووا)از غار بایشیا کارست واقع در ارتفاعات فلات تبت، می‌باشد.

در این بررسی محققین با استفاده از بخش‌هایی از واریانت‌های دنیسووایی موجود در ژنوم انسان مدرن، شواهدی از حداقل “۳ موج آمیزش” را شناسایی کردند که طی آن، بخش‌هایی از ژن‌های دنیسووایی به جمعیت انسان مدرن منتقل شدند. بدین ترتیب، چند جمعیت دنیسووا که احتمالا محدوده جغرافیایی گسترده‌ای از سیبری تا جنوب شرق آسیا و از اقیانوسیه تا جنوب امریکا را در بر می‌گرفتند، با مناطق متمایز وسیعی سازگار شده بودند.

واریانت‌های انتقالی از جمعیت دنیسووا، باعث بروز سازگاری‌هایی در جمعیت انسان مدرن شده است. برای مثال یک واریانت دنیسووایی که منجر به تحمل هیپوکسی یا شرایط کمبود اکسیژن در ارتفاعات می‌شود. همان‌طور که در جمعیت امروزی تبتی‌ها دیده می‌شود؛ بدن ساکنان فلات تبت به گونه‌ای دگرگشت یافته که می‌تواند با اکسیژن کم هوا سازگاری داشته باشد. در حالی که قرارگیری در چنین شرایطی برای بیشتر انسان‌ها منجر به هیپوکسی و در نهایت، نرسیدن اکسیژن کافی به بافت‌های بدن می‌شود.

همچنین واریانت‌های دیگری شناسایی شده که باعث افزایش مقاومت ایمنی می‌شوند و یا در متابولیسم لیپید نقش دارند و در هنگام سرما، گرمای بدن را تامین می‌کنند. مانند موردی که در اینوئیت‌ها در قطب شمال می‌بینیم.

بررسی‌های آینده به ما کمک می‌کنند تا درک کامل‌تری از تاثیر دنیسوواها بر انسان مدرن داشته باشیم و در نهایت به دید گسترده‌تری از روابط بین این دو گونه خواهری برسیم. ضمن آن‌که منشا یک‌ سری از بیماری‌هایی که انسان مدرن امروزی با آن مواجه است، مشخص خواهد شد.

🖋 سحر مرتضی نژاد

نظر شما درباره این مقاله

مجله اینترنتی باستان شناس
دیدگاه باستان‌یار تحلیل هوشمند مقاله
اسپانسر: آیوبیت
یک نکته برای میراث ایران آگاهی، حفاظت علمی و آینده گردشگری فرهنگی

هم‌اکنون دیگران می‌خوانند

زنده

پربازدیدترین‌ها

ارسال دیدگاه