شانه طلایی سکاها

شانه طلایی سکاها که توسط مجسمه ساز یونانی ساخته شده ، با صحنه ای از جنگجویان سکایی ، یکی از گنجینه های بزرگ موزه ارمیتاژ در سنت پترزبورگ، روسیه است.

مجله اینترنتی باستان شناس : این شانه طلایی که در جهان بنام «شانه سولوخا» شناخته می‌شود، در سال 1913 در کشور اوکراین کنونی کشف شد.

این اثر باستانی نفیس در کورگان سولوخا در مرکز اوکراین کشف شد. ارتفاع کورگان سولوخا 19 متر و قطر آن حدود 100 متر بود که قدمت آن به اوایل قرن چهارم قبل از میلاد می رسید.

گورکان حاوی دو مقبره سلطنتی سکایی بود ، مقبره مرکزی در دوران باستان غارت شده بود، اما بقایای یک فرمانروای زن و دو اسب با لباس های فاخر وجود داشت، در حالی که مقبره کناری آن دست نخورده باقی مانده بود و بقایای یک مرد در آن وجود داست.

مقبره جانبی حاوی گنجینه های بی نظیری بود. بقایای یک فرمانروای مرد که کاملاً با طلا پوشانده شده بود. او را با اسلحه‌، یک خدمتکار و پنج اسب به خاک سپرده بودند. با این حال، قابل توجه ترین یافته در گور، یک شانه طلایی با صحنه ای از سه جنگجوی سکایی بود . شانه، و یافته‌های دیگر، بخشی از آثار هنری سکایی موزه ارمیتاژ است .

به نظر می رسد این مقبره تاریخی بودن روایتی از هرودوت را تایید کرده است . به گفته هرودوت «سکاهای سلطنتی» پادشاهان خود را در این منطقه دفن می کردند، سرزمین گرروس ، که تقریباً با استان زاپوریژیای امروزی مطابقت دارد .

سکاها (به پارسی باستان:𐎿𐎣, Saka)[۳] یا اسکیت‌ها (به یونانی: Σκύθης, skýthis) دسته‌ای از مردمان ایرانی‌تبار بودند. آن‌ها در طول تاریخ از درون آسیای میانه، از سین‌کیانگ چین تا دریاچه آرال و خود ایران و از نواحی روسیه و اوکراین با فاصله‌هایی تا رود دُن و از این رود تا رود عظیم دانوب در اروپا پراکنده بودند. در بخش‌های گوناگون این سرزمین‌های گسترده و دشت‌های پهناور نام آن‌ها دگرگون می‌شد. آن‌ها جزو اقوام ایرانی ساکن اروپا بودند.