کشف گنجینه سکه های مغولی در هند

گنجینه ای از سکه های دوران مغول که خط فارسی بر روی آنها دیده می شود اخیراً توسط کارگران ساختمانی در چاوبارا واقع در ایالت اوتار پرادش هند کشف شده است.

مجله اینترنتی باستان شناس : کارگران قصد داشتند سکه های کشف شده را بین خود تقسیم کنند، اما انتشار خبر، محل کشف پر از جویندگان گنج شد.این امر توجه مقامات محلی را به خود جلب کرد و آنها مجموعه سکه ها را مصادره و به باستان شناسان اداره باستان شناسی اطلاع دادند.

این گنجینه شامل 49 سکه مربوط به گورکانیان هند یا مغولان کبیر هند (1526-1857 پس از میلاد) است. امپراتوری مغول در اوج خود از شمال افغانستان در شمال غربی و کشمیر در شمال تا ارتفاعات فلات دکن در جنوب هند امتداد داشت.

برخی از سکه ها دارای نوشته هایی به زبان فارسی، یک زبان ایرانی غربی و متعلق به شاخه ایرانی زیرشاخه هند و ایرانی زبان های هند و اروپایی است.

فارسی یکی از زبان‌های رسمی بود که در امپراتوری مغول صحبت می‌شد و مغول در واقع شکل هندی-فارسی مغولی بود. امپراتوری گورکانی توسط بابر در سال 1526 تأسیس شد که به ترتیب از نوادگان تیمور و چنگیز خان از طریق پدر و مادرش بود.

اگرچه این گنجینه هنوز توسط باستان شناسان بررسی نشده است، برخی از سکه ها دارای کتیبه هایی هستند که به میرزا شهاب الدین محمد خرم معروف به شاه جهان اول، پنجمین امپراتور گورکانی که از سال 1628 تا 1658 سلطنت کرد، اشاره دارد.

تعدادی از سکه ها نیز به میرزا ناصر الدین محمد شاه معروف به محمد شاه، سیزدهمین امپراتور گورکانیان که از 1719 تا 1748 سلطنت کرد، اشاره دارد.

به گفته مقامات، این سکه ها قبل از بازیابی توسط اداره باستان شناسی برای بررسی، برای نگهداری در خزانه کلانتری فاتح پور نگهداری می شود.

امپراتوری گورکانی یا گورکانیان هند که در ادبیات غرب با عنوان مغولان کبیر هند نیز شناخته می‌شود، یک امپراتوری ترکی-مغولی و مسلمان با فرهنگ ترکی-ایرانی در دوران تاریخی عصر جدید اولیه در شبه‌قاره هند بود.این دولت که برای بیش از سه سده بر مناطق وسیعی در جنوب آسیا فرمان راند، در سال ۱۵۲۶ میلادی توسط بابر که از نوادگان امیر تیمور بود بنیان گذاشته شد.