بقایای هفت نفر در یک اسکلت دستکاری شده پیش از تاریخ

مجله اینترنتی باستان شناس :محققین نیز در ابتدا این‌گونه تصور می‌کردند تا این‌که با دقت بیشتر متوجه شدند استخوان‌ها با هم مطابقت ندارند. برخی از استخوان‌ها متعلق به یک بزرگسال بود و برخی دیگر متعلق به یک کودک یا نوجوان.

در این بررسی، یک گورستان متعلق به دوران روم باستان بررسی شده است که در آن بقایای اسکلتی چندین نفر با قدمت پیش از تاریخ، در یک سایت تدفین گنجانده شده بود. بقایا متعلق به افراد متعددی از دوران نوسنگی بوده اما جمجمه حدود ۲۵۰۰ سال بعد به این دفینه مرکب، افزوده شده بود.

پیش از این نیز، نمونه‌های مختلفی از دستکاری‌های پس از مرگ در دوران نوسنگی شناسایی شده بودند. در واقع مردمان نوسنگی، کارهای مختلفی با استخوان‌ها انجام می‌دادند، آن‌ها را برش می‌دادند یا به هم وصل می‌کردند.
در این بررسی اما، دستکاری‌ها عجیب‌تر می‌شوند!

این سایت تدفین نخستین‌بار در سال ۱۹۷۰ در بلژیک شناسایی شد. اکنون با بررسی DNA باستانی مشخص شد که نه یک نفر، بلکه حداقل ۷ نفر در این قبر گنجانده شده‌اند!

بقایای این اسکلت از مردان و زنان با سنین مختلف تشکیل شده که در دوره‌های مختلفی از حدود ۴۵۰۰ تا ۴۲۰۰ سال پیش می‌زیستند. جمجمه او اما یک زن رومی بوده که ۲۵۰۰ سال بعد اضافه شده. محققین توانستند خواهر و برادر او که در گورستانی با فاصله ۱۲۰ کیلومتری او دفن شده بودند را شناسایی کنند.

این‌که چه کسی و با چه هدفی این بقایا را کنار هم قرار داده، همچنان یک راز است. چندین نظریه وجود دارد:
۱. مردمان پیش از تاریخ، این استخوان‌ها را برای ایجاد یک اسکلت واحد و به عنوان نمادی از اتحاد جمع آوری کرده‌اند (اما جمجمه رومی از کجا اضافه شده؟!).
۲. رومی‌ها به هنگام کندن یک قبر، تصادفا به یک قبر نوسنگی آسیب رسانده و سپس آن را با یک جمجمه “ترمیم” کرده‌اند.
۳. کل بقایا توسط افراد رومی سر هم شده و در قبر واحد قرار داده شده است.

در نهایت، ساخت این اسکلت عملی “عامدانه” بوده که طی آن، استخوان‌ها و مکان مناسب انتخاب و بقایا به دقت چیده شدند تا نظم آناتومیکی صحیح را بازسازی کنند. این تدفین، مستلزم دانش بالایی از علم آناتومی انسان است. این افراد یقینا می‌دانستند که چه می‌کنند! اما سوال این‌جاست، چرا…؟!

🖋 سحر مرتضی نژاد