خنجر مسی ۴ هزار ساله در ایتالیا کشف شد

تیمی از محققان ایتالیایی و اسلوونیایی یک خنجر مسی کمیاب عصر مس را در اعماق غار تینا جاما در منطقه کارست ایتالیا در نزدیکی مرز اسلوونی کشف کردند.

مجله اینترنتی باستان شناس :این کاوش که توسط پروفسور “فدریکو برناردینی” از دانشگاه “فوساری ونیز” انجام شده، مجموعه ای غنی از آثار باستانی را آشکار کرده است که قدمت آن ها به نزدیک به ۴۰۰۰ سال پیش از عصر مس و اوایل عصر برنز باز می گردد.

خنجر مسی با اندازه ای کم تر از ۱۰ سانتی متر در لایه ای از رسوبات مربوط به اواخر هزاره سوم پیش از میلاد یافت شد، دوره ای که با تحولات تکنولوژیکی، اجتماعی و فرهنگی قابل توجهی در سراسر اروپا همراه بود. تیغه برگ مانند با دندانه برای این منطقه فوق العاده نادر است و مقایسه هایی را با آثار مشابه کشف شده در خانه های دریاچه ای باستانی در نزدیکی لیوبلیانا در اسلوونی انجام می دهد.

پروفسور برناردینی گفت: ” پروفسور برناردینی اظهار داشت که اکتشافاتی مانند اینها به ویژه در ایتالیا قابل توجه است و در مکان های غیر تدفینی مانند غارها غیرمعمول تر است. شباهت‌ها به مصنوعات اسلوونی نشان‌دهنده مبادلات فرهنگی احتمالی در سراسر منطقه شمال شرقی آدریاتیک است و بینشی را در مورد جوامع به هم پیوسته در این دوران مهم ارائه می‌دهد.

حفاری در غار تینا جاما که توسط یک تیم مشترک از دانشگاه سینا، موسسه باستان شناسی آکادمی علوم اسلوونی و مرکز بین المللی فیزیک نظری عبدالسلام انجام شده است، بخشی از تلاش مجدد برای کشف این منطقه پس از دهه هارکود در حفاری های باستان شناسی است. باستان شناسان علاوه بر این خنجر، مجموعه گسترده ای از آثار باستانی از جمله تیرهای چخماق، تبرهای سنگی صیقلی، ابزارهای ابسیدینی، قطعات سفالی و زیورآلات صدفی را کشف کردند.

بیانیه ای از سوی دکتر النا لگیسا از آکادمی علوم اسلوونی بر اهمیت این یافته ها تاکید می کند: ” این مصنوعات برای درک تغییرات تکنولوژیکی و فرهنگی اروپا در طول هزاره سوم پیش از میلاد ضروری هستند.” این مجموعه از مواد باستانی نشان می دهد که این غار توسط گروه های مختلف در طول هزاران سال مورد استفاده قرار گرفته و آن را به مکانی کلیدی برای درک اروپای ماقبل تاریخ تبدیل کرده است.

یکی از مرموزترین جنبه های این محوطه، سازه سنگی است که از تخته ها و بلوک های بزرگ تشکیل شده است که به نظر می رسد بین سال های 2000 تا 1500 قبل از میلاد برای پلمپ کردن ورودی غار ساخته شده است. هدف از ساخت این سازه همچنان یک راز باقی مانده است، اما محققان حدس می‌زنند که می‌توان از آن برای اهداف تدفین و خاکسپاری استفاده کرد، زیرا قطعات جمجمه انسان در نزدیکی آن کشف شده.

این شواهد نشان می دهد که غار تینا جاما ممکن است به عنوان یک مکان آیینی یا تدفینی مورد استفاده قرار گرفته باشد، نظریه ای که توسط لگیسا و برناردینی پشتیبانی می شود، که معتقدند این کشف باعث ارزیابی مجدد نقش بالقوه غار در اقدامات فرهنگی ماقبل تاریخ می شود. از سوی دیگر، این سازه ممکن است برای محافظت از داخل غار در برابر بادهای قوی بورا که در منطقه رایج است ساخته شده باشد.

این یافته ها همچنین شامل آثاری از یک اجاق، بقایای سفالی و مواد مرتبط با فرهنگ ستینا از منطقه دالماتی است که به نیمه دوم هزاره سوم پیش از میلاد می رسد. حفاری در غار تینا جاما فرصتی ارزشمند برای کنار هم قرار دادن تاریخ اولیه شمال شرقی آدریاتیک است.