مجله اینترنتی باستان شناس : در سال 2018، پروژه Heritage Quest ( جستجوی میراث ) ، با استفاده از فراخوان عمومی برای شناسایی مکان های باستانشناسی با استفاده از تصاویر لیدار در هلند راهاندازی شد.
از طریق مشارکت هزاران نفر به صورت آنلاین، تپه های تدفینی (تومولوس) ماقبل تاریخ در سراسر منطقه در مدت زمان کوتاهی شناسایی شدند. با این حال، صحت داده های جمع آوری شده مورد تردید قرار داشت، زیرا اکثر داوطلبان ، باستان شناسان حرفه ای نبودند.
نویسنده ارشد این تحقیق، دکتر کوئنتین بورژوا از دانشگاه لیدن می گوید: “در حالی که حجم داده ها فراتر از انتظارات ما بود، ما با یک چالش کلیدی مشترک در پروژه های بزرگ علمی شهروندی روبرو شدیم: تشخیص های انجام شده توسط داوطلبان چقدر قابل اعتماد هستند؟”

برای ارزیابی صحت داده ها، نویسندگان یک بررسی میدانی از 380 مکان شناسایی شده در طول مطالعه انجام دادند و آنها را به صورت حضوری بررسی کردند تا مشخص شود که آیا در واقع تپه های ماقبل تاریخ هستند یا خیر.

به گفته دکتر بورژوآ، نتایج روشن است: ” مشارکت عمومی در پژوهشهای علمی موثر است! ما رابطه مستقیمی بین تعداد داوطلبان شناسایی یک مکان باستانی بالقوه و احتمال وجود یک گورپشته ماقبل تاریخ پیدا کردیم.”
این بدان معنی است که پروژه Heritage Quest حدود هزار تپه تدفینی که پیش از این ناشناخته بودند را کشف کرده و تعداد تپه های شناخته شده این منطقه را تنها در چهار ماه دو برابر کرده است.

نکته مهم این است که این امر ارزش مشارکت داوطلبان در پروژه های باستان شناسی را نشان می دهد و امکان شناسایی ویژگی های باستان شناسی را بسیار سریع تر از آن چیزی که متخصصان به تنهایی می توانند به آن دست یابند، فراهم می کند.
فناوری لیدار و مشارکت عمومی
دکتر بورژوا میافزاید: «آنچه برای باستانشناسان حرفهای سالها طول میکشید، به لطف ترکیب فناوری لیدار و مشارکت عمومی در عرض چند ماه به دست آمد.
مشارکت مردمی در شناسایی مکان های باستانی نتایج مثبتی برای میراث فرهنگی در پی دارد، زیرا دولت های محلی می توانند از مشارکت عمومی برای شناسایی سریع و مقرون به صرفه مکان های باستانی برای حفاظت بیشتر استفاده کنند. در آینده، نویسندگان قصد دارند مشارکت عمومی را با هوش مصنوعی ترکیب کنند و مکانهای باستانشناسی را در مقیاسی بیشتر شناسایی کنند.
با این حال، به گفته دکتر بورژوا، هیجانانگیزترین بخش این تحقیق مشاهده این موضوع بود که چگونه مشارکت داوطلبان منجر به تعامل بیشتر جامعه با باستانشناسی شد و حامیانی پرتلاش برای میراث فرهنگی منطقه ایجاد کرد.
دکتر بورژوا نتیجه می گیرد: “من از تعداد تپه های کشف نشده قبلی که داوطلبان به شناسایی آنها کمک کردند، متحیر شده ام.” اما برای من شگفتانگیزترین نتیجه، دیدن شور و شوق داوطلبان برای تحقیقات و علاقه به میراث فرهنگی است.
گورپشته یا تومولوس چیست؟
تپه تدفین که به آن تومولوس یا گورپشته نیز گفته میشود، سازهای باستانی است که از تپهای مصنوعی از خاک یا سنگ بر روی یک قبر یا گروهی از قبرها ساخته شده است. این تپهها معمولاً برای یادبود محل دفن افراد یا جوامع مهم، بهویژه در دوران ماقبل تاریخ ساخته میشدند. باروها در اندازهها و طرحهای مختلفی هستند، از تپههای ساده و کم ارتفاع گرفته تا سازههای بزرگتر و پیچیدهتر که ممکن است چندین تدفین یا اتاقهای تدفین را در خود جای دهند.
فناوری لیدار چیست؟
لیدار (به انگلیسی: Lidar)، یا لایدار، یکی از فناوریهای سنجش از راه دور است که با تاباندن لیزر به هدف و تجزیه و تحلیل نور بازتابشده، فاصله را اندازه میگیرد. لایدار مشابه رادار است که بعضی اوقات نیز رادار لیزری نامیده میشود. اختلاف اصلی لایدار و رادار، طول موجهای تابشی مورد استفاده است. رادار از طول موجهایی در ناحیه رادیویی استفاده میکند در حالی که لایدار طول موجهای لیزری بکار میبرد.روش متداول برای تعیین کردن فاصله تا یک جسم یا سطح استفاده از پالسهای لیزری است. مانند فناوری رادار که از امواج رادیویی استفاده میکند و فاصله تا جسم با اندازهگیری اختلاف زمانی بین ارسال پالس و دریافت پالس بازتابی تعیین میکنند. فناوری لایدار در زمینسنجی، ژئوماتیک، زمینشناسی زمینریختشناسی، لرزهسنجی، جنگلداری، باستان شناسی، ارزیابی فاصله دور و فیزیک هواشناسی کاربرد دارد، کاربرد لایدار شامل ALSM (لیزر هوابرد نگاشت ردپا)، ارتفاع زمینسنجی به وسیلهٔ لیزر یا لایدار برای تهیه «نقشه عوارضنما» است. اسم مخفف دیگری به شکل «LADAR» (آشکارسازی لیزر و مسافتیابی) معمولاً در زمینه نظامی استفاده میشود. واژه رادار لیزری، نیز استفاده میشود اگرچه لایدار از ریزموج با امواج رادیویی استفاده نمیکند که برای رادار تعریف شدهاست.

















ارسال دیدگاه