کشف خانه کشیده ۶ هزار ساله نوسنگی در لهستان

باستان شناسان در ساندومیرز-موکوزین ، لهستان، یکی از اولین نمونه‌های «خانه کشیده» دوران نوسنگی را در ارتفاعات ساندومیرز کشف کردند که قدمت آن به 5300-4900 قبل از میلاد باز می‌گردد.

مجله اینترنتی باستان شناس : هدف اولیه از کاوش تایید وجود یک سکونتگاه مرتبط با فرهنگ پیاله ناقوسی (3700-3200 قبل از میلاد) بود که گودال‌های ذخیره بزرگ حاوی قطعاتی از ظروف سفالی، ابزار سنگ چخماق، سنگ‌های آسیاب و استخوان حیوانات را نشان می‌دهد.

با این حال، باستان شناسان یک سکونتگاه نوسنگی قدیمی را از فرهنگ لینربندکرامیک پیدا کردند که مربوط به اولین کشاورزانی بود که از ترانس کارپاتیا به این منطقه مهاجرت کردند.

فرهنگ لینربندکرامیک ، یکی از فرهنگ های اولیه نوسنگی در اروپای مرکزی و شرقی، از حدود 5500 تا 4500 قبل از میلاد شکوفا شد. نام آن از تزئینات خطی مشخص بر روی ظروف سفالی گرفته شده است که اغلب با گل سفید پر شده است.

این تیم آثاری از یک “خانه کشیده” پیدا کردند که با استفاده از تکنیک پست و تیر ساخته شده بود و در امتداد یک محور شمال-جنوب قرار گرفته بود. این سازه تقریباً 6 متر عرض و بیش از 20 متر طول داشت.

دکتر هاب تاکید کرد: “کشف خانه کشیده اولین مورد از نوع خود در ارتفاعات ساندومیرز است.” خانه هایی از این نوع قبلا از کوجاوی، سابکارپاتیا و لهستان کوچک شناخته شده بودند.

به گفته محققان، این کشف بسیار مهم است زیرا به جای یک اردوگاه موقت، یک سکونت دائمی در اوایل دوره نوسنگی را نشان می دهد. همچنین نشان دهنده سکونت مداوم در این منطقه در طول هزاران سال است.

در اطراف این سازه، گودال‌های سفالی وجود دارد که برای تهیه مواد برای ساخت دیوارهای خانه طولانی استفاده می‌شود، به‌علاوه سفال های تزئین شده، ابزار سنگ چخماق و دو گودال حاوی اشیاء ساخته شده از ابسیدین وارداتی (شیشه آتشفشانی) نیز کشف شد.

قطعه‌ای از یک ظرف نوسنگی از فرهنگ لوبلین-ولهینیا نیز به دست آمد که نشان‌دهنده مرحله دیگری از فعالیت استقرار است.

خانهٔ کشیدهٔ دوران نوسنگی گونه‌ای خانه باریک و بلند از جنس چوب بود که نخستین فرهنگ‌های یکجانشین اروپا از اوایل هزارهٔ ششم پیش از میلاد تا حدود ۴٬۸۰۰ پیش از میلاد به ساختن آن پرداختند. این الگوی ساختمانی نخستین بار در فرهنگ لینربندکرامیک یا «فرهنگ سفالگری خطی» در اروپای مرکزی پدید آمد و در مدت صدها سال از فرهنگ کیوکوتنی در شرق اروپا تا قلمرو اطلس در شمال غربی اروپا گسترش یافت. خانهٔ کشیدهٔ نوسنگی معمولاً ۴۵ تا ۵۰ متر طول داشت و نقشه‌اش گاه مستطیلی و گاه ذوزنقه‌ای بود. ساختمان این الگوی خانه معمولاً مشتمل بر سه بخش بود: بخش مرکزی که خود به دو فضای داخلی تقسیم می‌شد و در یکی از این دو فضا اجاقی قرار می‌داده‌اند، بخش جنوبی که شالوده‌اش با شالودهٔ بخش مرکزی مشترک بود و ممکن است انبار غله بوده باشد، و بخش شمالی با شالودهٔ مستقل که ممکن است آغل حیوانات اهلی بوده باشد. در ورودی بخش مرکزی در انتهای جنوبی آن قرار می‌گرفت و ورودی بال‌ها معمولاً در دیوارهای طرفین خانه قرار داشت. فضای داخلی بخش مرکزی نیز به دو نیم تقسیم می‌شد. در بیرون خانه و پهلوی دیوارها نیز گودال‌های متقارن کنده می‌شد که کاربرد آن‌ها معلوم نیست.