باستان شناسان چگونه کار می کنند؟

کشف اسرار باستان شناسی توسط باستان شناسان شبیه به حل یک پازل پیچیده بدون داشتن قطعات آن است. این پازل ها می توانند هم در زیر آب و هم در خشکی وجود داشته باشند .

مجله اینترنتی باستان شناس : آثار و شواهد باستان شناسی به عنوان قطعات مهم در این معما عمل می کنند. با این حال، آنها فقط قسمتی از یک پازل کامل هستند.

“از کجا شروع کنیم؟” باستان شناس یک محوطه را بررسی می کند. با دیدن یک شی نظرش جلب می شود. خم می شود تا یک تکه سفال یا فلز قدیمی را ببیند.

باستان شناس با علامت گذاری مجموعه ای از آثار باستانی ، به جستجو ادامه می دهد، تا بتواند نقطه مناسب برای حفاری را انتخاب کند.
بررسی محوطه به باستان شناسان کمک می کند تا بدانند از کجا باید شروع کنند. آن‌ها مکان‌های احتمالی را علامت‌گذاری می‌کنند و گودال‌های آزمایشی کوچک، اما کنترل‌شده را حفر می‌کنند تا بتوانند مسیر حفاری درست را تشخیص دهند.

آیا تا به حال برای به دست آوردن بینشی در مورد آناتومی داخلی بدن خود ، به جای جراحی، اشعه ایکس را انتخاب کرده اید؟

رادار نفوذ به زمین ابزاری پیچیده و کامپیوتری است که به باستان شناسان اجازه می دهد تا زیر زمین را بدون حفاری بررسی کنند.

چه کسی در حرفه خود اندازه گیری های دقیقی دارد؟ باستان شناسان! اندازه گیری های دقیق برای دانستن اطلاعات دقیق از یک محوطه باستانی بسیار مهم است.

آیا تا به حال در مورد وسعت و عمق یک محوطه باستان شناسی فکر کرده اید؟ باستان شناسان چگونه می توانند موقعیت هر اثر و ویژگی را در محوطه پیگیری کنند؟

باستان شناسان از هندسه برای چیدمان واحدهای حفاری و اضلاع بندی مکان های مشخصه ها استفاده می کنند. آنها باید بدانند که چگونه از خط کش یا نوار اندازه گیری استفاده کنند. آنها از سیستم متریک (متر، سانتی متر، میلی متر) استفاده می کنند.

آنها از نقطه مبنا شروع می کنند. نقطه مبنا نقطه مرجعی است که تمام اندازه گیری های دیگر از آن شروع می شود.

در بالای چوب قرمز و سفید نقطه مبنا قرار دارد. او چوب را در بتن قرار می دهد تا ثابت بماند.

باستان شناسان با استفاده از دوربین های نقشه کشی ، می توانند به طور دقیق ابعاد یک محوطه باستانی و مکان هایی که ویژگی ها و مصنوعات در آن وجود دارد را نقشه برداری و اندازه گیری کنند.

ترانزیت توتال استیشن ابزاری برای تهیه نقشه سه بعدی دقیق از یک محوطه باستانی است.

باستان شناسان یک شبکه ایجاد می کنند تا اندازه گیری و نقشه برداری از یک محوطه را آسان تر کنند.

آن ها از کنار و از بالا و پایین نیز اندازه گیری می کنند.

یک شاقول کمک می کند اندازه گیری آسان تر شود.

حفاری علمی روشی است که باستان شناسان زیر سطح زمین را بررسی می کند. حفاری غیر اصولی یک مکان باستان شناسی را تخریب می کند، بنابراین باستان شناسان بسیار مراقب نحوه و مکان حفاری هستند.

باستان شناسان قبل از کاوش یک محوطه باستانی ، آن را شبکه بندی می کنند.

لایه به لایه، واحد به واحد، از ابزارهای مختلف برای حفاری، عکاسی و ترسیم آنچه می بینند استفاده می کنند.

آنها همچنین از خاک نمونه برداری می کنند و آثار باستانی را بدقت در محفظه های خاص قرار می دهند.

ببینید رنگ لایه های خاک چگونه تغییر می کند؟

هر لایه جدید خاک، نشانگر دوره زمانی فرهنگی متفاوتی است. یک لایه ممکن است چند سانتی متر یا چند متر ضخامت داشته باشد. لایه های خاک معمولاً هر چه عمیق تر شوند قدیمی تر می شوند.

باستان شناسان تا زمانی که به لایه بکر و بدون آثار برسند لایه های زمین را حفاری می کنند.

اگر خوش شانس باشند، آثاری مانند اجاق های آشپزی قدیمی یا چاه و حتی سازه ها را کشف می کنند.

بوسیله غربالگری آثار باستانی از خاک جداسازی می شود.

خاک محوطه باستانی در صفحه ای که توسط یک قاب چوبی نگه داشته می شود، ریخته می شود. تکان دادن صفحه ، آثار، سنگ ها و خاک ها را الک می کند تا آثار کشف شده نمایان شوند. این آثار در کیسه های کاغذی برچسب دار قرار می گیرند تا بعداً مطالعه شوند. گاهی اوقات باستان شناسان نمونه هایی از خاک را برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه می برند.

باستان شناسان برای کشف اشیای کوچک مانند دانه ها و مهره ها از آب برای فرآیند غربالگری استفاده می کنند.

پس از پایان این مراحل اشیا بدست آمده مورد مطالعه قرار می گیرند تا قدمت و اطلاعات باستانی آن ثبت شود.