آخرین نئاندرتال ها چه کسانی بودند و کجا زندگی می کردند؟

ما دقیقاً نمی دانیم که آخرین نئاندرتال چه زمانی مرده است، اما بسیاری از باستان شناسان بر این باورند که آخرین نسل نئاندرتال در جنوب ایبریا زندگی می کرده است.

مجله اینترنتی باستان شناس : زمانی نئاندرتال‌ها در اوراسیا پرسه می‌زدند، اما وقتی انسان‌های خردمند به اروپا رسیدند ناپدید شدند. سوال بزرگی که دهه هاست باستان شناسان را به خود مشغول کرده این است: آخرین نئاندرتال ها چه کسانی بودند و کجا زندگی می کردند؟

اگرچه ممکن است به طور قطع پاسخ این سوال را ندانیم، اما بیشترین شواهد به شبه جزیره ایبری – اسپانیا و پرتغال کنونی اشاره دارد.

قلمرو آخرین نئاندرتال

بسیاری از باستان شناسان بر این باورند که آخرین نئاندرتال ها در ایبری جنوبی زندگی می کردند، زیرا مناطق سکونتگاهی در این منطقه تا حدودی با مناطق دیگر اروپا متفاوت به نظر می رسند.

نئاندرتال ها نوع خاصی از ابزار به نام موسترین را بر اساس یک مکان نئاندرتال در فرانسه تولید کردند. این نوع ابزار در حدود 160000 سال پیش اختراع شد و حدود 40000 سال پیش با نئاندرتال ها از اکثر نقاط اروپا ناپدید شد.

با این حال، باستان شناسان ابزارهای موستری را پیدا کرده اند که پس از این تاریخ در مکان های نئاندرتال در جنوب ایبری ساخته شده است . این یافته‌ها ممکن است نشان دهد که نئاندرتال‌ها در این منطقه سکونت داشته اند و شاید از تغییرات آب و هوایی که سایر بخش‌های اروپا را تحت تأثیر قرار می‌دهد فرار کرده باشند.

اما برای اثبات اینکه نئاندرتال‌ها در جایی که این ابزارها پیدا شده‌اند زندگی می‌کردند، باستان‌شناسان به لایه‌های دست‌نخورده حاوی موادی مانند استخوان‌هایی با آثار برش‌خورده که مستقیماً با فعالیت‌های نئاندرتال‌ها، ابزارهای استخوانی و زغال چوب سوخته عمدی مرتبط است، نیاز دارند.

اینجاست که همه چیز پیچیده می شود، به ویژه از آنجایی که بسیاری از مکان های نئاندرتال با استفاده از تکنیک های باستانی حفاری یا تاریخ گذاری شده اند.

تاریخ های نامشخص

برای سال‌ها، جبل الطارق بریتانیا، در منتهی الیه جنوبی شبه جزیره ایبری، آخرین پناهگاه نئاندرتال ها محسوب می شد. نیروی دریایی بریتانیا در سال 1848 یک جمجمه نئاندرتال را در غار فوربس پیدا کرد و در اوایل دهه 1990 حفاری در غار گورهام آغاز شد. در این غار آثار متعدد  موستری  و یک آتشدان حاوی ذغال سنگ کشف شد.

 در مقاله مهمی که در ژورنال نیچر در سال 2006  منتشر شد ، جانورشناس کلایو فینلیسون و تیمش رادیوکربن تاریخ 3 نمونه کوره را تعیین کردند. تاریخ هایی که آنها پیدا کردند مربوط به 28000 تا 22000 سال پیش بود، هزاران سال پس از اینکه تصور می شد نئاندرتال ها از بین رفته اند.

به گفته فینلیسون و تیمش، “آخرین نئاندرتال ها ” به طیف گسترده ای از گیاهان و حیوانات در این منطقه کوچک دسترسی داشتند. محققان نوشتند: «چنین تنوع زیست محیطی ممکن است بقای طولانی مدت آنها را تسهیل کرده باشد.

با این حال، مطالعات بعدی سوالاتی را در مورد این تاریخ ها ایجاد کردند.

در مطالعه‌ای که در سال 2014  در مجله Nature منتشر شد ، باستان‌شناس تام هیام و همکارانش، با استفاده از تکنیک‌های جدیدتر کربن رادیو کربن و مدل‌سازی آماری، نشان دادند که بسیاری از یافته‌های قبلی نادرست بودند، مانند تاریخ‌گذاری بسیار دیرهنگام غار گورهام.

با تجزیه و تحلیل مجدد تاریخ 40 مکان، هیگام و تیمش به این نتیجه رسیدند که نئاندرتال ها تقریباً 39000 تا 37000 سال پیش منقرض شده اند.

هیگام می‌گوید، “مناطق متعددی وجود دارد که قدمت آنها به حدود 40000 سال پیش بازمی‌گردد، اما هیچ‌کدام از آنها مانند جبل الطارق برجسته نیستند.”

آیا آخرین پناهگاه پیدا خواهد شد؟

یکی از گزینه ها برای آخرین پناهگاه نئاندرتال ها، غار کووا آنتون در جنوب شرقی اسپانیا است که توسط باستان شناس ژائو زیلهائو کاوش شده است. در مطالعه‌ای که در سال 2021 در مجله Quaternary Science Reviews منتشر شد ، زیلهائو زغال چوب یافت شده در این منطقه را به 36600 سال قبل نسبت داد.

هایام می گوید: «Cueva Antón یک مکان جالب است. با این حال، از آنجایی که ابزارهای سنگی نسبتا کمی در غار یافت شد، شواهد قدمت تا حدودی نامشخص است.

به گفته هایام، به جای صحبت در مورد “آخرین” نئاندرتال ها، دسته هایی از گروه های مختلف در اروپا و احتمالا اوراسیا وجود داشت. “من معتقدم که نئاندرتال‌ها به جای ناپدید شدن در جمعیت‌های انسان مدرن جذب شده‌اند.”

این بدان معناست که ما هرگز نمی‌دانیم دقیقاً کجا و چه زمانی نئاندرتال به پایان رسید.

کریس استرینگر، دیرین‌مردم‌شناس از موزه تاریخ طبیعی لندن می‌گوید: «وقتی پراکندگی گسترده نئاندرتال‌ها – حداقل از ولز تا سیبری – را در نظر می‌گیریم، احتمالاً شانس ما برای یافتن آخرین نمونه‌های گونه در این منطقه وسیع کم است. روش‌های نمونه‌برداری و دوست‌یابی بهبود می‌یابد، مناطقی که جوان‌ترین تاریخ‌ها را نشان می‌دهند در خط مقدم قرار خواهند گرفت.”