در منطقه سلجوک در ازمیر در غرب ترکیه، تابوتی که گمان میرود متعلق به یک گلادیاتور رومی متعلق به قرن سوم قبل از میلاد باشد، کشف شد. بعدها در قرن پنجم پس از میلاد، این تابوتسفید برای نگهداری بقایای 12 اسکلت منفرد تغییر کاربری داد که تابوت سربی متعلق به یک گلادیاتور رومی به نام فرات بود.
مجله اینترنتی باستان شناس : فضای بیرونی تابوت سنگی با کتیبه های حماسی تزئین شده است و سه نقش برجسته متقاطع در داخل آن در طول تغییر کاربری بعدی اضافه شده است.این کشف در جریان حفاریهای جاری در تپه ایاسولوک و بنای یادبود سنت ژان، که تحت رهبری دانشیار سینان میمار اغلو از گروه تاریخ هنر در دانشگاه هاتای مصطفی کمال ، انجام شد.
به گزارش دیلی صباح، این حفاری ها از حمایت نهادهای مختلف برخوردار است و با مجوز وزارت فرهنگ و گردشگری در حال انجام است. تجزیه و تحلیل اپیوگرافیک توسط دانشیار ارتان یلدیز انجام شد.

تابوتی هنرمندانه با کتیبه های زیبا
نمونههای مشابهی از تابوتها در استانبول، جزیره مرمره و سوریه یافت شده است. میمار اوغلو از کشف یک کانال آب، یک سیستم لولهکشی، موزاییک، یک تابوت و سه قبر سنگی به شکل تابوتها که فقط 20 سانتیمتر زیر سطح قرار داشت، ابراز شگفتی کرد. این مقبره شامل 12 نفر بود که نشان می دهد از آن برای دفن دسته جمعی استفاده می شده است.
“ما یک مقبره و سه بنای مقبره مانند با 12 نفر در داخل پیدا کردیم. این نشان دهنده یک دفن جمعی است. تابوت سنگی رومی با کتیبه حماسی بسیار زیبا است. متعلق به یک گلادیاتور رومی بود و در دوره مسیحیت تغییر کاربری داد. میمار اوغلو توضیح داد که سه نقش برجسته به آن اضافه شده است.

میمار اوغلو توضیحاتی از تاریخ کلیسایی که تابوت در آن کشف شد ارائه کرد. او توضیح داد که در ابتدا، این یک بنای آرامگاهی ساده بود که به کلیسایی با سقف چوبی و در نهایت به یک کلیسای گنبدی در زمان امپراتور ژوستینین اول تبدیل شد. برای استراحت احتمالاً افراد دارای مقام بالا یا اعضای روحانی بودند. اشاره شد که افراد عادی معمولاً در داخل کلیساها، به ویژه در نزدیکی منطقه صلیب، دفن نمی شدند.
طبق گزارش های ترکیه امروز، یافته های اولیه نشان می دهد که صلیب های یافت شده در داخل تابوت در قرن پنجم ساخته شده اند. در حالی که نقش برجسته های متقاطع روی درب احتمالاً در قرن هفتم یا هشتم اضافه شده است. میمار اوغلو همچنین خاطرنشان کرد که شواهد باستانشناسی نشان میدهد که موزاییک زیر تابوت پس از زمان ژوستینین اول برداشته شده و در آنجا قرار داده شده است.
به طور کلی، کشف تابوت و تاریخ کلیسا، فرهنگ غنی منطقه و اهمیت مذهبی آن را روشن میکند.
میمار اوغلو در مورد نقش برجسته های صلیبی در تابوت قرار دارد خاطرنشان کرد که تابوت های تزئین شده مشابه معمولاً در تدفین امپراتوری در استانبول دیده می شود، اگرچه آنها از مواد با کیفیت بالاتر ساخته می شدند. او به تابوتی مشابه در جزیره مرمره و در سوریه اشاره کرد، اگرچه شکلهای صلیب آن متفاوت است. تیم حفاری به جستجوی نمونه های قابل مقایسه برای انتشار در آینده ادامه می دهد.
بازگشت به زمان: لایه های زمانی
میمار اوغلو پیشنهاد کرده است که شواهد قانع کننده ای وجود دارد که نشان می دهد این مکان به طور بالقوه می تواند محل اصلی افسوس باشد. این ادعا با کشف سرامیکهایی که قدمت آن به هزاره دوم قبل از میلاد برمیگردد، و همچنین آثاری از دوران برنز اولیه، میانه و پسین تأیید میشود.
در آخرین فصل حفاری، تیم توجه خود را بر بازوی صلیب جنوبی کلیسای سنت جان متمرکز کرد. میمار اوغلو به حفاری های اولیه کلیسا اشاره کرد که در سال های 1921-1922 توسط باستان شناس یونانی سوتریو آغاز شد. او تاکید کرد که از سال 2020 فاز فعلی کاوشها را هدایت میکند.
مطالعات ژئو رادار انجامشده در سال 2023 گودالهای آزمایشی قبلی توسط هورمن را نشان داد که از طریق گسترش منطقه حفاری بیشتر مورد کاوش و تأیید قرار گرفتند. این گسترش منجر به کشف یک کف مرمری شد، با لایه بالایی که قدمت آن به قرن ششم در زمان سلطنت ژوستینین اول برمیگردد. علاوه بر این، یک کف مرمر متعلق به قرن پنجم در این سال کشف شد که درک ما را از این مکان غنیتر کرد.

















ارسال دیدگاه