کاوش در گنجینه محتوا

چه چیزی درباره ایران باستان می‌خواهید بدانید؟

میان مقاله‌ها، خبرها، ویدیوها و پرونده‌های تاریخی جستجو کنید.

پیشنهادهای جستجو:

همه چیز درباره هومو ارکتوس ( انسان راست قامت ) بخش اول

همه چیز درباره هومو ارکتوس ( انسان راست قامت ) بخش اول
فسیل هومو ارکتوس که شامل بخشی از یک جمجمه و استخوان ران بود، برای اولین‌بار در سال ۱۸۹۱ در اندونزی کشف شد. در زمان کشف این فسیل، تصور می‌شد که این گونه همان حلقه‌ی گم‌شده بین انسان و میمون بوده، به همین دلیل نام erect apeman یا میمون انسان‌نمای راست قامت به او تعلق گرفت اما بعدها به Homo erectus تغییر یافت.

فسیل هومو ارکتوس که شامل بخشی از یک جمجمه و استخوان ران بود، برای اولین‌بار در سال ۱۸۹۱ در اندونزی کشف شد. در زمان کشف این فسیل، تصور می‌شد که این گونه همان حلقه‌ی گم‌شده بین انسان و میمون بوده، به همین دلیل نام erect apeman یا میمون انسان‌نمای راست قامت به او تعلق گرفت اما بعدها به Homo erectus تغییر یافت.

مجله اینترنتی باستان شناس : زمانی که این فسیل در سال ۱۸۹۱ کشف شد، هنوز هیچ فسیل انسانی در افریقا شناسایی نشده بود، در نتیجه عقیده بر این بود که این گونه “اولین” انسان‌ریختی بوده که بر روی دوپا راه می‌رفته و بدین ترتیب “انسان راست قامت” نامیده شد.

همان‌طور که در پست‌های پیشین اشاره شد، هنوز جد مستقیم این انسان مشخص نیست، چرا که تفاوت‌های او با گونه‌های پیشین از جمله هابیلیس بسیار زیاد است، در نتیجه می‌توان گفت هنوز چند گونه انسانی در انتظار کشف باقی مانده‌اند!

قدیمی‌ترین نمونه کشف شده متعلق به حدود ۱/۸۹ میلیون سال و جدید‌ترین آن مربوط به حدود ۱۱۰ هزار سال پیش است که در نواحی گسترده‌ای از شمال، شرق و جنوب افریقا، غرب و شرق آسیا می‌زیست. همچنین، با هومو هابیلیس برای حدود نیم میلیون سال در شرق افریقا هم‌زیستی داشته است.

از نظر ظاهری در حدود ۱۸۵ تا ۱۴۵ سانتی‌متر قد و وزنی معادل ۴۰ تا ۶۸ کیلوگرم داشتند. از نظر ویژگی‌های آناتومیکی، ترکیبی از خصوصیات مدرن و باستانی بودند؛ از نظر قد، بلند و کشیده بودند، مغزی نسبتا بزرگ (~۱۱۰۰ سی سی) و در عین حال دندان‌هایی کوچک داشتند. اما جمجمه همچنان به نسبت پیشانی عقب رفته و کوتاه بود.

این گونه جزء قدیمی‌ترین انسان‌های ابتدایی بوده که پاهایی کشیده‌تر و دستانی کوتاه‌تر داشته که همین خصوصیات باعث شده تا با زندگی بر روی زمین سازگارتر شده و دیگر نیازی به زندگی بالای درخت نباشد. همچنین می‌توانسته مسافت‌های طولانی راه رفته و یا بدود.

ابتدایی‌ترین شواهد استفاده از آتش متعلق به این گونه است. اما هنوز مشخص نیست که شخصا بر روی روشن کردن آتش کنترل داشته و یا صرفا آتشی که به طور تصادفی در طبیعت روشن شده را حفظ می‌کرده.
قدیمی‌ترین شواهد خروج از افریقا با قدمت ۱/۸ تا ۱/۷ میلیون سال پیش، متعلق به این گونه است.

بر اساس بررسی‌های صورت گرفته، “ناحیه بروکا” در مغز هومو ارکتوس شناسایی شده و این بدان معناست که این گونه قادر به تولید توالی‌های پیچیده‌ای از واج‌ها بوده.

نکته جالب این‌که از افراد مسن، بیمار و ناتوان گروه خود نگه‌داری می‌کرده و به آن‌ها اهمیت می‌داده!

ادامه دارد…

در بخش بعدی به جزئیات بیشتری از این گونه می‌پردازیم.

🖋 سحر مرتضی نژاد

نظر شما درباره این مقاله

مجله اینترنتی باستان شناس
دیدگاه باستان‌یار تحلیل هوشمند مقاله
اسپانسر: آیوبیت
یک نکته برای میراث ایران آگاهی، حفاظت علمی و آینده گردشگری فرهنگی

هم‌اکنون دیگران می‌خوانند

زنده

پربازدیدترین‌ها

ارسال دیدگاه