راز ۵ هزار ساله کشیدن دندان های سالم چه بود؟

اگر کشیدن دندان در میان جوامع باستانی تایوان صرفاً جنبه درمانی نداشت، چه راز پنهانی در پشت این آیین محبوب نهفته بود که آن را به چنین عملی رایج و پرطرفدار تبدیل کرده بود؟

مجله اینترنتی باستان شناس : برای هزاران سال، مردم تایوان دندان‌های سالم خود را با میل و رنج از دهان بیرون می‌کشیدند. چه انگیزه‌ای می‌توانست آنان را به پرداخت بهای چنین عمل دردناکی وا دارد؟
اکنون، راز این سنت عجیب را کشف کرده‌ایم!

در بررسی جدید که اخیرا در ژورنال ScienceDirect منتشر شده، محققین معتقدند که به پاسخ این سوال که چرا مردمان باستانی در تایوان و سایر نقاط آسیا، دندان‌های خود را می‌کشیدند، رسیده‌اند؛ جالب این‌که این دندان‌ها سالم بودند!

اولین شواهد کشیدن دندان به ۴۸۰۰ سال پیش بر می‌گردد. در جوامع آسترونزی (Austronesian) که‌ شامل مردم تایوان، آسیای جنوب شرقی و پلی‌نزی می‌شد، دندان‌های سالم از جمله دندان‌های نیش (canine) و پیش (incisor)، بدون استفاده از مواد بی‌حسی، کشیده می‌شدند و پس از آن، حفره‌ها با خاکستر پر می‌شده تا از خونریزی و التهاب جلوگیری شود.

در این بررسی، با تجزیه و تحلیل بیش از ۲۵۰ مکان باستانی در سراسر آسیا، ۴۷ سایت تدفین متعلق به دوران نوسنگی و عصر آهن شناسایی شد که در آن‌ها، بقایای افرادی یافت شده که برخی از دندان‌هایشان را به طرز اسرارآمیزی از دست داده بودند!

بر اساس سوابق تاریخی و مدرن، اولین و متداول‌ترین انگیزه‌ای که برای این کار در نظر گرفته شده، زیباسازی چهره بود، که ناشی از میل به تمایز و همچنین افزایش جذابیت به ویژه برای جنس مخالف بود. به عقیده محققین، در آن زمان، نمایان شدن زبان از بین دندان‌های سفید و درخشان، صحنه جذابی محسوب می‌شد!

علاوه بر جنبه‌های زیبایی، محققین دلایل متعددی را برای این عمل مطرح کرده‌اند. یکی از این دلایل، ارزیابی شجاعت افراد بود که به‌واسطه این عمل، میزان جسارت و دلیری آن‌ها نیز سنجیده می‌شد و در نتیجه به عنوان دلیلی بر شجاعت و یا معیار بلوغ تلقی می‌شد.
همچنین، مردم‌ محلی معتقد بودند که کشیدن دندان‌ها، می‌تواند درد ناشی از خالکوبی را کاهش دهد در عین‌حال که مشکل تلفظ را نیز بهبود می‌بخشد.

این دلایل همگی بر یک نکته تأکید دارند: در طول تاریخ، همواره تا چه اندازه برای انسان اهمیت داشته که توسط جامعه خود پذیرفته شود، به حدی که حاضر بوده برای آن دردهای طاقت‌فرسا را تحمل کند…

🖋 سحر مرتضی نژاد