مجله اینترنتی باستان شناس : “شَمَن” در جوامع غیر متمدن، به فردی گفته میشود که توانایی تشخیص و درمان بیماریها را داشته که از ارتباط با ارواح، قدرت میگیرد. ریشه لغت شمن از قبایل تانگوس سیبریایی گرفته شده و معنی تحت اللفظی آن “کسی که میداند” است.
شایان ذکر است که واژهی شمن از دیرباز در متون ایرانی نیز به کار رفته است.
به گفته محققین، این تدفین احتمالا یکی از اولین نمونههای شناخته شده در نوع خود در دوره نوسنگی آناتولی محسوب میشود. از طرف دیگر، شواهد غیر معمولی که در این گور باستانی به چشم میخورد، سرنخهای مهمی از آئینهای معنوی آن دوره زمانی را ارائه میدهد.

این زن که در حدود ۲۵ تا ۳۰ سالگی و به دلایل طبیعی جان خود را از دست داده بود، در زیر یک سازهی گلی دفن و سپس قبر با یک بلوک آهکی، مهر و موم شده بود. در آن زمان دفن مردگان در زیر کف خانه، معمول بود اما پوشاندن آن با یک بلوک آهکی امری غیرعادی به نظر میرسد!
پس از بررسی محل دفن، محققین بیش از پیش متعجب شدند؛ جمجه نوعی گاو وحشی که امروزه منقرض شده در محل تدفین، شناسایی شد به طوری که جمجمه بالایی در بالای بدن زن و فک جدا شده آن در زیر پاهای زن قرار گرفته بود. همچنین بقایای حیوانات وحشی دیگر از جمله گوسفند، بز و کبک نیز شناسایی شد.
این گور که احتمالا مقبرهی یک رهبر معنوی بوده، اطلاعات مهمی از زندگی آئینی و اجتماعی جوامع شکارچی_گردآورنده را در اختیار ما قرار میدهد و بدین ترتیب، امکان درک عمیقتری از ساختارهای معنوی و اجتماعی جوامع اولیه را فراهم میکند.
از طرف دیگر، این تدفین عجیب و غریب نشان میدهد که “زنان” در آن زمان، به شدت درگیر باورهای آئینی بودند که اکنون باستان شناسان معتقدند نقش مهمی در “توسعه جوامع اولیه” داشته است.
🖋 سحر مرتضی نژاد

















ارسال دیدگاه