تئوتیئواکان ، که به زبان ساده به عنوان “زادگاه خدایان” ترجمه می شود، یک شهر باستانی میان آمریکایی است که در دره Teotihuacan، مکزیک واقع شده است.
مجله اینترنتی باستان شناس : تکامل Teotihuacan را می توان از طریق چهار مرحله متمایز و متوالی ردیابی کرد که به عنوان Teotihuacan I، II، III و IV شناخته می شوند.
در طول مرحله دوم (100 تا 350 پس از میلاد)، جمعیت تئوتیئواکان به سرعت به یک کلان شهر بزرگ گسترش یافت. این مرحله همچنین شاهد ساخت هرم خورشید، هرم ماه، خیابان مردگان و سیودادلا با معبد مار پردار کوئتزالکواتل بود.
چیدمان شهری شهر دو جهت متمایز را به نمایش می گذارد که تحت تأثیر ملاحظات نجومی و توپوگرافی قرار دارد. در ابتدا اعتقاد بر این بود که منطقه مرکزی شهر، از جمله خیابان مردگان، با جهتگیری هرم خورشید هماهنگ است، در حالی که بخش جنوبی منعکسکننده جهت سیودادلا است.
مطالعه اخیر انجام شده توسط موسسه ملی انسان شناسی و تاریخ (INAH)، با مشارکت دانشگاه تپیاک (UT) و مدرسه ملی مردم شناسی و تاریخ (ENAH)، یافته های پیشگامانه ای را در مورد هرم ماه در تئوتیئواکان نشان داده است.
تیم تحقیقاتی مشخص کرده است که هرم ماه به عنوان محور جهت گیری نجومی تئوتیئواکان عمل می کند.این تیم کشف کرد که راس ها در شمال شرقی با طلوع خورشید انقلاب تابستانی و در سمت جنوب غربی با غروب خورشید انقلاب زمستانی همسو هستند.
در انقلاب تابستانی، خورشید در سپیده دم بر فراز کوه Xihuingo از بالای هرم ماه طلوع می کند، که به عنوان رصدخانه ای برای اندازه گیری تقویم عمل می کرد. هنگام غروب، خورشید در پشت تپه مانینال به سمت غرب غروب می کند.
حجم هرم ماه رابطه ای متناسب با حدود محیطی فضا برقرار می کند. مونترو گارسیا، محقق، میگوید: این جلوهها شامل تصاویر بهعنوان یک محور طولی بود که بهصورت بصری با نماهای ساختمانهای دیگر تکمیل میشد.

















ارسال دیدگاه