باستان شناسان شش اثر سنگی باستانی را در نزدیکی ساحل دریاچه Xiada Co در غرب تبت کشف کردند . قدمت این آثار، که گمان میرود سوزنهای دوخت سنگی هستند، به 9000 سال قبل برمیگردد و به طور بالقوه آنها را به قدیمیترین سوزنهای سنگی تبدیل میکند.
مجله اینترنتی باستان شناس : در سال 2020، در حفاری به رهبری یون چن، دانشجوی کارشناسی ارشد در دانشگاه سیچوان، یک کشف پیشگامانه انجام شد. مصنوعات کشف شده تقریباً نصف طول یک سه راهی گلف بودند، با یک نوک تیز در یک طرف و یک دهانه چشم مانند در سمت دیگر، که شبیه سوزن های ضخیم خیاطی بود. چن مجذوب طراحی پیچیده این اشیاء شد و هیجانش را از زیبایی آنها نشان داد.
گزارش های منتشر شده در مجله معتبر علوم باستانشناسی توسط چن و تیمش به طور قطع به این نتیجه میرسد که این مصنوعات در واقع سوزن دوخت سنگ این نتیجه از طریق تجزیه و تحلیل دقیق از مواد سوزن و ساخت و ساز بدست آمد.
سوزن ها از ترمولیت، سرپانتین، اکتینولیت و تالک ساخته شده اند و ترمولیت تقریباً 70 برابر سخت تر از تالک است. رنگهای سنگها از سبز تا کرم متغیر است و فرآیند دقیق ساخت شامل تراشیدن، آسیاب کردن و سوراخ کردن برای شکل دادن به سوزنها و ایجاد چشم بود.
محققان از میکروسکوپ فوق العاده عمیق و مدل سازی سه بعدی برای مطالعه سوزن ها، به ویژه سوزن 1، طولانی ترین و ضخیم ترین نمونه استفاده کردند. آنها علائم خراشیدن متراکم و عمیقی را در طول آن کشف کردند که توسط علائم ریزتر و چند جهته پوشیده شده بود. این الگو نشان می دهد که سوزن ابتدا به شکل تراشیده شده و سپس آسیاب شده تا نوک تیز تشکیل شود و در بالا سوراخ شده باشد. بزرگترین سوراخ 3 میلی متر عرض و کوچکترین سوراخ 1.37 میلی متر بود.

برای تایید فرضیه خود، تیم تحقیقاتی فرآیند ساخت سوزن های باستانی را با استفاده از صفحات ترمولیت و ابسیدین تکرار کردند. آنها با دقت نوارهای خراش دهنده و علائم آسیاب متمایز را بازسازی کردند و از طریق آزمایشات خود متوجه شدند که سوراخ کردن سوراخ سوزن با استفاده از یک مته تیز ابسیدین تقریباً پنج ساعت طول می کشد. ثابت شد که این روش به طور قابلتوجهی زمانبرتر از ساختن سوزنهای استخوانی است، که نشان میدهد تبتیهای باستان با علم و آگاهی از مواد سنگی استفاده می کردند.
محقق اصلی، چن، یافتههای خود را توضیح داد و اظهار داشت: «با توجه به سختی و ضخامت از این سوزنهای سنگی در مقایسه با سوزنهای استخوانی، میتوان چنین استنباط کرد که احتمالاً برای دوخت پارچههای سنگینتر مانند چادر به کار میرفتند.» این بینش کاربردهای عملی سوزن های سنگی را در فرهنگ باستانی تبت روشن می کند.
پس از بررسی میکروسکوپی، آثاری از رنگ قرمز زنده سرشار از رنگدانه قرمز بر روی سوزن 6 کشف شد که نشان میدهد کل سوزن زمانی با رنگ قرمز پوشیده شده است. این یافته پیشگامانه اولین استفاده شناخته شده از رنگدانه قرمز را در فلات تبت تا 4500 سال به عقب می اندازد و اهمیت فرهنگی و نمادین این سوزن ها را روشن می کند. رنگ قرمز اهمیت مذهبی عمیقی برای تبتیهای باستان داشت، زیرا اعتقاد بر این بود که به ابزارهای سنگی زندگی و انرژی میبخشد و در عین حال به عنوان یک مانع محافظ در برابر ارواح شیطانی عمل میکند.

علیرغم شواهد قانع کننده ارائه شده توسط چن و تیمش، هنوز محققان متقاعد نشده اند که این آثار به عنوان سوزن خیاطی استفاده شده است. برخی از محققان معتقدند که این اشیاء با توجه به نزدیکی آنها به یک دریاچه، می توانستند ابزاری برای بافتن تورهای ماهیگیری باشند. از طرف دیگر، سوزن ها ممکن است زیور آلات شخصی بوده باشند تا ابزار کاربردی. این نظریه با وجود تالک، یک ماده نرم، که بر روی اجسام یافت می شود، پشتیبانی می شود.
اگر این مصنوعات واقعاً سوزن خیاطی باشند، نشان دهنده پیشرفت قابل توجهی در فناوری بشر اولیه خواهند بود. ظهور سوزن “چشمی” نقطه عطفی در تمدن بشری بود که به اجداد ما این امکان را داد تا لباس ها و پناهگاه های بادوام و محافظ بیشتری بسازند، بنابراین آنها را قادر می سازد تا مناطق سردتر را به طور دائم کاوش کرده و در آن ساکن شوند.
قدیمیترین سوزنهای شناخته شده از استخوان ساخته شدهاند که قدمت آن به حدود 50000 سال از غار دنیسوا روسیه میرسد. تا به حال، قدیمی ترین سوزن های سنگی حدود 2700 سال قدمت داشتند که در استان هنان در چین یافت شدند. این کشف جدید خط زمانی را بیش از 6000 سال عقب می اندازد.














ارسال دیدگاه