مجله اینترنتی باستان شناس : فناوری لیدار،Lidar، یا لایدار، یکی از فناوریهای سنجش از راه دور است که با تاباندن لیزر به هدف و تجزیه و تحلیل نور بازتابشده، فاصله را اندازه میگیرد. لایدار مشابه رادار است که بعضی اوقات نیز رادار لیزری نامیده میشود. اختلاف اصلی لایدار و رادار، طول موجهای تابشی مورد استفاده است. رادار از طول موجهایی در ناحیه رادیویی استفاده میکند در حالی که لایدار طول موجهای لیزری بکار میبرد.
این روش متداول برای تعیین کردن فاصله تا یک جسم یا سطح استفاده از پالسهای لیزری است
به عنوان بخشی از پروژه «گسترش چشمانداز باستانشناسی دشتهای مرکزی مایا»، باستانشناسان ، جنگلی را در كالاكمول مکزیک جستجو کردند و سکونتگاههایی با ابعاد متوسط ، در زیر پوشش جنگلی کشف کردند.
کاوش فیزیکی در محوطه ها نشان میدهد که دیوارهای ایستاده یا تزئینات معماری بسیار کمی وجود دارد، با قدمت اولیه نشان میدهد که سکونتگاهها مربوط به دورههای کلاسیک متأخر و پایانه (600-1000 پس از میلاد) است.
علیرغم فقدان مراکز شهری عمده، بررسی LiDAR شواهدی از تسطیح، میدان و ساخت و ساز هرمی در یک سکونتگاه که برای اولین بار در طول دهه 1990 کشف شد، شناسایی کرده است (تصویر سربرگ). در خارج از این مجموعه، نزدیک گوشه شمال شرقی آن، کانالی نیز در بررسی مشاهده شد که آب انباشته شده در میدان را تخلیه می کرد.
مکان دیگری که در این بررسی مورد بررسی قرار گرفت، یک مرکز تشریفاتی مدنی با ساختمان هایی است که ارتفاع آنها تا 13 متر است. در بخش شرقی این شهرک شواهدی از یک محوطه احتمالاً مربوط به دوره کلاسیک اولیه (200-600 پس از میلاد) وجود دارد.
فناوری لیدار دارای کاربرد های بسیاری است که از آن می توان در جهت کشف سازه های باستانی نیز استفاده کرد.

















ارسال دیدگاه