دانشمندان نظریه دیرینه مبنی بر اینکه فسیل های دایناسورها الهام بخش افسانه گریفین بوده اند را رد کرده اند.
مجله اینترنتی باستان شناس : برای بیش از سه دهه، باور عمومی بر این بود که گریفین – موجودی افسانه ای با سر و بال های عقاب و بدن شیر – از اکتشافات فسیلی باستانی مشتق شده است. با این حال، تحقیقات اخیر توسط دیرینه شناسان دانشگاه پورتسموث، دکتر مارک ویتون و ریچارد هینگ نشان می دهد که ارتباط بین فسیل های نیاشاخچهره و اسطوره گریفین بسیار بعید است.
گریفین حداقل از هزاره چهارم پیش از میلاد، چهره برجسته ای در هنر و ادبیات اساطیری بوده است که در فرهنگ مصر و خاورمیانه پیش از محبوبیت در یونان باستان سرچشمه گرفته است. تئوری پیوند گریفین ها با فسیل های دایناسورها برای اولین بار توسط آدرین مایور، فولکلور کلاسیک، در مقاله جانورشناسی رمزنگاری خود “Paleocryptozoology” در سال 1989 ارائه شد.
مایور بر این باور بود که کاوشگران طلا در آسیای مرکزی به فسیل های پروتوسراتوپس برخورد کردند و این بقایا را به عنوان موجوداتی که در افسانه های گریفین به تصویر کشیده شده بودند تفسیر کردند. Protoceratops، یکی از خویشاوندان Triceratops، در دوره کرتاسه حدود 75-71 میلیون سال پیش زندگی می کرد. روی 4 پا ایستاده بود، منقار داشت و بر روی جمجمهاش ضخامتهایی مانند زواید داشت که برخی معتقد بودند میتواند شبیه بالهای گریفین باشد.

با این حال، مطالعه ویتون و هینگ که در Interdisciplinary Science Reviews منتشر شد، سوابق فسیلی تاریخی را مجددا بررسی و با مورخان و باستان شناسان مشورت شد. آنها به این نتیجه رسیدند که توزیع جغرافیایی فسیلهای پروتوسراتوپس با مکانهایی که اسطوره گریفین در آن برجسته بود، همخوانی ندارد. ویتون توضیح داد: «این نظریه مبنی بر اینکه فسیلهای پروتوسراتوپس توسط اقوام کوچ نشینی که در جستجوی طلا هستند پیدا شده است، قابل قبول نیست زیرا هیچ طلایی در نزدیکی مکانهای فسیلی شناخته شده یافت نشده است. علاوه بر این، حتی اگر طلا وجود داشت، بعید است که اقوام کوچ نشین فسیل ها را به عنوان بقایای یک موجود ماقبل تاریخ تشخیص دهند.
ویتون می گوید که مردمان باستان فقط قطعاتی از اسکلت های دایناسورهای در حال تجزیه را می دیدند، که اسطوره سازی از گریفین را بدون تلاش قابل توجه برای استخراج و بازسازی استخوان ها دشوار می کرد. ویتون گفت: «فرضی وجود دارد که اسکلتهای دایناسورها به صورت نیمه باز و تقریباً مانند بقایای حیواناتی که اخیراً مردهاند، کشف شدهاند. اما به طور کلی، تنها بخش اندکی از اسکلت دایناسور در حال فرسایش با چشم غیرمسلح قابل رویت است و برای همه به جز شکارچیان فسیلی با چشم تیزبین قابل مشاهده نیست. به نظر می رسد احتمال بیشتری وجود داشته باشد که بقایای پروتوسراتوپس، به طور کلی، مورد توجه قرار نگرفته باشد – اگر کاوشگران طلا برای دیدن آنها در آنجا حضور داشته اند.

محققان همچنین خاطرنشان کردند که گسترش هنر گریفین در طول تاریخ این ایده را تایید نمی کند که فرهنگ گریفین از فسیل های آسیای مرکزی سرچشمه گرفته و سپس به سمت غرب گسترش یافته است. ویتون اظهار داشت: “همه چیز در مورد منشاء گریفین با تفسیر سنتی آنها به عنوان جانوران خیالی مطابقت دارد، همانطور که ظاهر آنها کاملاً با شیرهای بزرگ و پرندگان شکارچی توضیح داده می شود.” استفاده از نقش دایناسورها در افسانه گریفین، به ویژه گونههایی از سرزمینهای دور مانند پروتوسراتوپ، نه تنها پیچیدگی و تناقضات غیرضروری را در منشأ آنها ایجاد میکند، بلکه بر تفسیرها و پیشنهادهایی تکیه میکند که در برابر بررسی دقیق نیستند.»
در حالی که شواهدی از فسیلهای الهامبخش فولکلور در فرهنگهای مختلف در سراسر جهان وجود دارد، هینگ بر اهمیت تمایز بین فرهنگ عامه که ریشه در پیوندهای واقعی دارد تأکید میکند. فسیل ها و تفاسیر نظری هینگ بر نیاز به شواهد باستان شناسی یا ارجاعات قانع کننده در ادبیات و آثار هنری برای حمایت از ادعاهای فسیلی، به جای تکیه صرفاً بر شهود، تأکید می کند.

این ایده که مردمان باستان استخوانهای دایناسورها را پیدا کرده و آنها را در اساطیر خود گنجاندهاند، ذاتاً اشتباه نیست، اما ما باید چنین نظریه هایی را در واقعیتهای تاریخ، جغرافیا و دیرینهشناسی ریشهیابی کنیم. در غیر این صورت، آنها فقط حدس و گمان هستند.»
آدرین مایور، یکی از چهره های برجسته در زمین شناسی، نظریه قابل توجهی را به ارتباط بین فسیل ها و اساطیر جلب کرد و پیشنهاد کرد که اکتشافات فسیلی بر داستان های باستانی تأثیر گذاشته است. کار او بر روی نظریه گریفین مورد توجه و احترام قرار گرفت. با این حال، ارزیابی مجدد ویتون و هینگ ادعاهای مایور را قانع کننده ندانست.

نویسندگان خاطرنشان کردند: «برخی جزئیات تاریخ طبیعی گریفین و فسیلهای Protoceratops مشابه هستند، اما این گزارشها به طور متقاعدکنندهای این دو موجود را به هم مرتبط نمیکنند». آنها همچنین از مقایسه آناتومیکی بین پروتوسراتوپ ها و گریفین ها انتقاد کردند و آنها را ناکافی دانستند.
مطالعه اخیر ویتون و هینگ این نظریه را رد می کند که فسیل های دایناسورها از افسانه گریفین الهام گرفته اند. در عوض، محققان استدلال میکنند که گریفینها بهعنوان جانوران کاملاً خیالی شناخته میشوند، موجودات افسانه ای که از ترکیب شیر و پرندگان شکارچی ایجاد شدهاند.
More information: Witton MP, Hing RA. (2024). Did the horned dinosaur Protoceratops inspire the griffin? Interdisciplinary Science Reviews. doi:10.1177/03080188241255543
جدیدترین اخبار باستان شناسی ایران و جهان را در مجله اینترنتی باستان شناس بخوانید.

















ارسال دیدگاه