حفاری ها در منطقه ام القوین امارات ویرانه های قرن ششم را نشان می دهد که می تواند شهر گمشده تَوَام باشد.
مجله اینترنتی باستان شناس : ویرانه ها در جزیره السینیه، بخشی از مجموعه ای از جزایر کوچک در قسمت غربی شبه جزیره خور البیدیه واقع شده اند.
مطالعات قبلی در این جزیره یک دهکده و زیارتگاه را نشان داده است که کانون آخرین فصل کاوشها بوده است.
باستان شناسان شواهدی از یک سکونتگاه بزرگتر کشف کرده اند که اولین نشانه های سکونت آن به قرن چهارم پس از میلاد باز می گردد و در قرن پنجم یا ششم به اوج خود می رسد.
این تیم آثاری از ساختمانهای مسکونی بزرگ نیمهشهری به مساحت 30 متر مربع را کشف کردند که به شدت در اطراف راهروهای باریک قرار گرفتهاند. به گفته محققان، این سکونتگاه می تواند شهر گمشده توام باشد که در متون عرب باستان توصیف شده است.
توام یک پایتخت منطقه ای در سواحل خلیج فارس بود که به دلیل صنعت ماهیگیری مروارید و تجارت جواهرات گرانبها شهرت داشت.
جمعیت آن به دنبال طاعون و تنش های منطقه ای کاهش یافت و متعاقباً از بین رفت. گورهای دسته جمعی در مجاورت روایت تاریخی طاعون را تأیید می کند، زیرا بقایای اسکلت آن هیچ شواهدی از ضربه یا مرگ خشونت آمیز را نشان نمی دهد.
پروفسور تیم پاور از دانشگاه امارات گفت: “حفاری های باستان شناسی ما بزرگترین سکونتگاهی را که تاکنون در سواحل خلیج فارس کشف شده را یافته است.”
و این دقیقاً دوره مناسبی برای شهر است که در منابع اولیه جغرافیایی اسلامی شرح داده شده و مکان بسیار مهمی است. هیچ کس هرگز آن را پیدا نکرده است.»
پروفسور پاور توضیح داد که اگرچه آنها شواهد قابل استنادی (مانند کتیبه ای با نام شهر) پیدا نکرده اند، اما هیچ سکونتگاه مهم دیگری از این دوره در ساحل کشف نشده است، و این فرضیه را تقویت می کند که این سکونتگاه توام است.

















ارسال دیدگاه