سنگ نگاره باستانی راز معبد گمشده آکروپولیس را روشن می کند

آکروپولیس آتن و بناهای تاریخی آن، بزرگترین مجموعه معماری و هنری یونان باستان و یکی از پربازدیدترین و شناخته شده ترین مکان های باستان شناسی در جهان است، محققان همچنان به کشف اطلاعات جدید در مورد آن ادامه می دهند.

مجله اینترنتی باستان شناس : مطالعه اخیری که در مجله معتبر آمریکایی باستان شناسی، توسط مرل لنگدون از دانشگاه تنسی و یانریک ون روخویزن انجام شده است، یک راز تاریخی جدید را پیرامون معبد گمشده در نزدیکی پارتنون ارائه می دهد. داستان جذابی که با کشف سنگ نگاره های باستانی یک چوپان آغاز شد.

بیش از 2000 حکاکی روی سنگ‌های مرمر، که قدمت آن به قرن ششم قبل از میلاد می‌رسد، نگاهی اجمالی به زندگی روزمره و دغدغه‌های چوپان‌هایی دارد که زمانی این سرزمین ها را طی می کردند. این کنده کاری ها در تپه های شمال و شرق وری در آتیکا قرار دارند.

در میان این کنده کاری ها، یک کتیبه خاص توجه باستان شناسان را برانگیخته است: تصویری از معبدی با کتیبه «هکا تام پیدن»، توسط فردی به نام میکون امضا شده است.

اثر تازه کشف شده، نقاشی سنگی خشن از یک ساختمان است. اگرچه جزئیات نقاشی به طور کامل درک نشده است، اما به دلیل ستون ها و پله ها می توان آن را به عنوان یک معبد شناسایی کرد.

در اطراف سنگ نگاره ساختمان یک نوشته یونانی وجود دارد که روی آن عبارت به هکا تام پیدن… میکونوس حک شده است. به احتمال زیاد میکونوس یک چوپان بوده که هنگام چرای گله‌هایش، سنگ نگاره را حجاری کرده است.خط استفاده شده از الفبای یونانی بسیار باستانی است و به وضوح نشان می دهد که این سنگ نگاره در اوایل قرن ششم قبل از میلاد ساخته شده است.

به جز چند نمونه نادر مانند معبد آپولو در ترموس، ساختمان‌های پنج‌سبک – یعنی ساختمان‌هایی با پنج ستون – در معماری یونانی غیرمعمول هستند. این طرح نمای ساختمانی را با حداقل پنج ستون به تصویر می کشد. عناصر بیرون زده و خطوط افقی طرحی از یک پلکان دو مرحله ای یا یک استر ( در معماری قدیمی، اِسپَر یا پیشانی قسمتی است قائم و بدون پنجره که میان سرستون و لبه بام قرار گرفته است. ) با نقوش تزئینی را نشان می دهد.

کلمه کتیبه هکا تام پیدون، یک نام یونانی به معنای “100 ستون” است که به ساختاری با اندازه بزرگ اشاره دارد. اصطلاح “هکاتومپدون” هم به معنای واقعی کلمه و هم به صورت مجازی برای توصیف سازه های عظیم استفاده می شود. در زمینه مذهبی، معمولاً به معابد بزرگ اطلاق می شود.

به احتمال زیاد میکون می خواست ساختمانی را در آکروپولیس آتن به تصویر بکشد. با این حال، از آنجا که الفبای مورد استفاده او را می توان به طور قطعی به قرن ششم قبل از میلاد نسبت داد، این طراحی باید حداقل 50 سال قدیمی تر از پارتنون باشد، که در حدود 450 قبل از میلاد آغاز شده است.

پارتنون علیرغم اینکه بسیار قدیمی است، اولین معبد نبود. اگرچه باستان شناسان به شدت در مورد تاریخ، ظاهر و مکان دقیق آنها بر روی تپه اختلاف نظر دارند، مدتهاست که اعتقاد بر این بود که معابد قدیمی تر نیز زمانی در آکروپولیس قرار داشتند. یکی دیگر از رویدادهای تاریخی که این موضوع را پیچیده تر می کند، تخریب تمام سازه هایی است که زمانی بر فراز آکروپولیس قرار داشتند که توسط ارتش هخامنشی که در سال 480 قبل از میلاد در جریان جنگ های یونان و ایران به آتن حمله کردند.

قبل از ساخته شدن سازه های پریکلیس در آکروپولیس، کتیبه میکون معنی و کاربرد اصطلاح هکاتومپدون را روشن می کند. در کتیبه‌های موسوم به فرمان‌های هکاتومپدون، کتیبه‌های مربوط به 485/4 قبل از میلاد، اتاق‌هایی در آن ذکر شده است که برای نگهداری گنجینه‌ها استفاده می‌شده است. معابد یونانی معمولاً به عنوان ذخیره گنجینه های ارائه شده به خدایان عمل می کردند. بنابراین، این اسناد تأیید می کند که این اصطلاح قبلاً برای تعیین بخش خاص و مقدس آکروپولیس به کار می رفته است.

باستان شناسان بر این باورند که سنگ نگاره میکون که اخیراً کشف شده است، اهمیت زیادی دارد. با توجه به اینکه میکون از معبد ترسیم شده خود به عنوان هکاتومپدون یاد می کند، احتمالاً استفاده از اصطلاح هکاتومپدون در این سنگ نگاره در مورد یک معبد نیز صدق می کند. در واقع، پارتنون که امروز بر روی تپه قرار دارد، زمانی هکاتومپدون نامیده می شد.

به گفته باستان شناسان، سنگ نگاره میکون یک سند منحصر به فرد از نیمه دوم قرن ششم قبل از میلاد است که نشان دهنده اولین سند از اصطلاح هکا تام پیدون است. استفاده از حرف تعریف τό دلالت بر این دارد که یک ساختمان خاص، احتمالاً در آکروپلیس آتن نشان داده شده است. این حکاکی می‌تواند اطلاعاتی را برای مطالعات آینده در مورد تاریخ معماری آکروپولیس در دوره باستانی فراهم کند، زیرا نور جدیدی بر اصطلاح Ἑκατόµπεδον به کار رفته در فرمان دوم هکاتومپدون در 485/4 قبل از میلاد می‌افکند. به ویژه، این دیدگاه را تقویت می کند که این اصطلاح به معبدی اشاره دارد، با موقعیت احتمالی، هرچند نامشخص، در ضلع جنوبی آکروپلیس دوره باستانی.

علاوه بر این، این یافته ارزشی فراتر از اهمیت باستان شناسی دارد ، زیرا نشان می دهد که برخلاف آنچه که معمولاً تصور می شود، چوپانان می توانستند بخوانند و بنویسند، حتی در زمانی که خواندن و نوشتن در یونان باستان در حال گسترش بود.