- شاپور دوم ساسانی: جوانترین سلطانی که پیش از تولد پادشاه شد
- آلفونسو سیزدهم، آخرین پادشاه اسپانیا، باید ۱۶ سال صبر میکرد
- جان اول از فرانسه و ناوار: پادشاهی پس از مرگ
- مری، ملکه اسکاتها: در ۶ روزگی ملکه شد
- سوبوزا دوم: پادشاهی با طولانیترین دورانِ حکمرانی
- پاپ بندیکتِ نهم: جوانترین پاپ
- توتعنخآمون، پادشاه جوانِ مصر باستان
- نتیجه
وقتی به پادشاهان و ملکهها فکر میکنیم، بیشتر اوقات تصویرِ فردی را به خاطر میآوریم که سنوسالی از او گذشته است.اما حقیقت این است که همه سلاطینِ تاریخ مجبور نبودند مثلِ چارلز، پادشاهِ فعلیِ انگلستان، تا سن ۷۳ سالگی برای دستیافتن به تختِ پادشاهیِ انگلستان صبر کنند. تعداد زیادی از پادشاهان قبل از آنکه بتوانند حرف بزنند یا راه بروند به پادشاهی رسیدند.
مجله اینترنتی باستان شناس : جالب است که بدانید یکی از آنها پیش از تولد به پادشاهی رسید. در این مقاله فهرستی از جوانترین پادشاهان تاریخ جهان و کارهایی که در دورانِ حکمرانیشان انجام دادند را مرور میکنیم:
شاپور دوم ساسانی: جوانترین سلطانی که پیش از تولد پادشاه شد

جایزه کوچکترین کودکپادشاه در تاریخ تعلق میگیرد به شاه شاپور دوم، امپراتور سلسه ساسانیان در ایرانِ باستان که از سال ۳۰۹ تا ۳۷۹ میلادی حکمرانی کرد. او دهمین پادشاه ساسانیان بود که به سلطنت رسید و علاوهبر جایزه کمسنترین پادشاه، جایزه طولانیترین دورانِ سلطنت در تاریخ ایران نیز به او تعلق میگیرد. او به مدتِ ۷۰ سال پادشاه ایران بود. حتی جذابترین بخشِ داستان این است که او تمامِ طولِ مدتِ عمرش پادشاه بود. او پادشاه به دنیا آمد و پادشاه از دنیا رفت. چرا او آنقدر زود پادشاه شد؟ پدرِ شاپور، هرمزِ دوم، در سال ۳۰۹ میلادی از دنیا رفت. بعد از او بلافاصله پسرش، آذر نرسه، تاجگذاری کرد. متأسفانه نرسه نزد اشرافِ امپراتوری محبوب نبود و آنها به سرعت او را به قتل رساندند.
پسرِ دومِ هرمز وقتی تلاش کرد بعد از او به پادشاهی برسد کور شد و پسر سومش زندانی شد و بعدها به امپراتوریِ روم باستان گریخت. ازآنجایی که دیگر شخصی نمانده بود که خونِ پادشاهی در رگهایش جریان داشته باشد، تصمیم گرفته شد تا زمانِ تولدِ شاپور کسی پادشاه نشود. برخی داستانها میگویند شاپور وقتی هنوز در شکمِ مادرش بود تاجگذاری کرد که او را به تنها شخصیتِ سلطنتیای در تاریخ تبدیل میکند که در رحمِ مادر تاجگذاری کرده است. اما این داستان در طی سالها به چالش کشیده شده زیرا مورخان زیادی گفتهاند که ایرانیانِ باستان هرگز کودکی که جنسیتِ او را نمیدانستند به عنوان شاه انتخاب نمیکردند. درست باشد یا غلط، میراثِ شاپور همچنان تأملبرانگیز است. او نهتنها عنوانِ جوانترین پادشاه تاریخ را دارد، بلکه کسی است که در دورانِ سلطنتش ساسانیان دورانِ طلاییشان را تجربه کردند. او موفقترین پادشاه سلسله ساسانیان بود.
آلفونسو سیزدهم، آخرین پادشاه اسپانیا، باید ۱۶ سال صبر میکرد

میتوان ادعا کرد که آلفونسویِ سیزدهم از اسپانیا، بهلحاظِ جوانی و کمسنوسالی با شاپور دوم رقابت میکند. درست مثلِ شاپور، پدر آلفونسو نیز اندکی پیش از تولد او درگذشت و تصمیم گرفته شد که تاج پادشاهی تا به دنیا آمدنِ آلفونسو برای او محفوظ بماند. آلفونسو در روز ۱۷ ماه مه سال ۱۸۸۶ و ششماه بعد از مرگِ پدرش در کاخ سلطنتیِ مادرید به دنیا آمد. او بلافاصله بعد از بیرون آمدن از رحمِ مادرش، پادشاه شد. گفته میشود که او بلافاصله بعد از تولد، روی یک سینی نقرهای حمل شد تا با نخستوزیرِ وقتِ اسپانیا، پراکسیدس متیو ساگاستا، دیدار کند.
بعد آلفونسو باید تا سن ۱۶ سالگی صبر میکرد تا بتواند حقیقتاً قدرت را به دست بگیرد. متأسفانه دورانِ حکمرانی او مانند دورانِ حکمرانیِ شاپور درخشان نبود. شکستِ اسپانیا در جنگِ مراکش در سال ۱۹۲۱ تا حدِ زیادی به مداخلههای او نسبت داده شده است. او در طولِ زمان محبوبیتِ خود را از دست داد. وقتی احزابِ سوسیالیست و جمهوریخواه در سال ۱۹۳۱ در پارلمان اسپانیا قدرت را به دست گرفتند، به سرعتِ علیه آلفونسو موضعگیری کردند. پارلمان خواستار آن شد که آلفونسو از سلطنت کنارهگیری و سلطنت را ملغی کند. اما او تصمیم گرفت که فرار کند و هرگز به کشور بازنگشت. درغیاب او سلطنت ملغی شد.
جان اول از فرانسه و ناوار: پادشاهی پس از مرگ

جان در روز ۱۵ نوامبر سال ۱۳۱۶ متولد شد. درست مثلِ دو موردی که بررسی شد، جان هم وقتی بعد از پدرش، لوییِ دهم که چند ماه جلوتر از دنیا رفته بود، به دنیا آمد، پادشاه بود. متأسفانه جان فقط جوانترین پادشاه فرانسه نبود، بلکه کوتاهترین مدتِ سلطنت را نیز داشت. او ۵ ساله بود که از دنیا رفت. از آنجایی که او فقط ۵ سال سلطنت کرده، چیز زیادی نمیتوان درباره شیوه حکمرانی او گفت. علتِ مرگ او ثبت نشده است اما مرگومیر کودکان در اروپای قرون وسطی بسیار بالا بود.
با این حال، شایعههایی مبنی بر مسموم کردنِ او وجود دارد. مرگِ او برای بسیار فایده داشت و یکی از آنها فیلیپِ پنجم، عموی او بود که سلطنت را برعهده گرفت. گفته شده که لویی دهم هم تحتِ شرایطِ مشکوکی از دنیا رفته است.
مری، ملکه اسکاتها: در ۶ روزگی ملکه شد

فقط پادشاهان نبودند که در سنینِ پایین به پادشاهی میرسیدند، مری، ملکه اسکاتها، احتمالاً جوانترین ملکه تاریخ جهان است. برخلافِ مواردی که قبلاً بررسی شد، او بلافاصله بعد از تولد تاجگذاری نکرد، بلکه ۶ روز برای رسیدن به این عنوان صبر کرد. مری در ۸ دسامبر سال ۱۵۴۲ در اسکاتلند، از پادشاه جیمز پنجم و همسرِ فرانسویاش، مری از گیز، متولد شد. درست ۶ روز بعد از مرگِ جیمز، مری ملکه اسکاتلند اعلام شد. دلیلِ مرگ پدر او مشخص نیست اما گفته شده یا در اثر نوشیدنِ آب آلوده جان باخته یا به دلیلِ شوکِ عصبیِ بعد از نبردی سهمگین بینِ انگلستان و اسکاتلند، از دنیا رفته است.
در طولِ دورانِ کودکیِ مری، مادر او، به جای او سلطنت کرد و مری به زادگاهِ مادرش فرستاده شد تا آموزشهای صحیح دریافت کند. او در سن ۱۸ سالگی برگشت و آماده بود تا به عنوان درستترین فرد ممکن بر تختِ سلطنت بنشیند. اما متأسفانه اوضاع به مراد او پیش نرفت.
مری در سال ۱۵۶۱ با یکی از عموزاده هایش به نامِ لردِ دارنلی ازدواج کرد. مشخص شد که او اشتباه بزرگی مرتکب شده است. دارنلی به سرعت از اینکه فقط همسر ملکه باشد خسته شد، و خواهان آن شد که مستقل شده و همرده مری شود. هیچکس چنین چیزی را دوست نداشت، بنابراین، حضورِ دارنلی به مشکلِ بزرگی تبدیل شد.
مری جلسات زیاد برگزار کرد تا آنچه «مشکلِ همسرش» نامیده میشد را حل کند. دارنلی در سال ۱۵۶۷ به قتل رسید و مشکل حل شد. گفته شده که شوهرِ مری توسطِ یکی از همپیمانانِ سیاسی او به نام لرد بوثول به قتل رسیده است. مرگِ شوهر، مری را نیز شکست داد. بوثول در سال ۱۵۶۷ او را دزدید. هیچکس نمیداند چه اتفاقی بین آن دو افتاد، اما چند هفته بعد از قتلِ همسرش، مری با قاتل او یعنی لرد بوثول ازدواج کرد. این ازدواج آنقدر نامحبوب بود که منجر به شورشهایی در اسکاتلند و فرارِ مری از این کشور و گریختن او به انگلستان شد. الیزابتِ دوم که آن زمان پادشاه انگلستان بود، به جای آنکه از عموزاده خودش استقبال گرمی کند، او را به مدت ۱۸ سال در این کشور زندانی کرد. در نهایت، مری به اتهامِ توطئه علیه الیزابت در سال ۱۵۸۷ در سنِ ۴۴ سالگی اعدام شد. برای مریِ بیچاره، زندگی بعد از ۶ روز، در سراشیبی قرار گرفته بود.
سوبوزا دوم: پادشاهی با طولانیترین دورانِ حکمرانی

شاید جان دوم و شاپور تمامِ عمرشان پادشاه بوده باشند اما در مقابلِ دورانِ حکمرانیِ سوبوزا دوم از سوازیلند کم میآورند. سوبوزا طولانیترین مدتِ سلطنت را در تاریخ جهان دارد که از یک سالگیاش شروع شد و تا زمانِ مرگ او در سن ۸۳ سالگی ادامه داشت.
اینگوِنیاما سوبوزا در سال ۱۸۹۹ در روستای زامبودزی متولد شد. پدرش همان سال از دنیا رفت و سوبوزا پادشاه شد. درست مثلِ خیلی از افرادی که در این فهرست هستند، او نیز باید مدتی صبر میکرد تا واقعاً سلطنت کند. در طی این مدت مادربزرگ او به جایش سلطنت میکرد. سوبوزا در سن ۲۷ سالگی در سال ۱۹۲۱ پادشاه شد. او ثابت کرد که پادشاهی قابل و یک میهنپرست واقعی است. در دورانِ سلطنت او بود که سوازیلند بالاخره توانست استقلال خود را در سال ۱۹۶۸ از انگلستان پس بگیرد. بعد از این ماجرا دولتِ بریتانیا او را به عنوان پادشاه سوازیلند به رسمیت شناخت. سوبوزا در سال ۱۹۷۳، قانون اساسیِ کشور و پارلمان را منحل کرد و خودش را پادشاه مطلقه نامید.
او از قدرتهای جدیدش استفاده کرد تا شیوه حکمرانیِ کشورش را به شکلِ قبیلهای برگرداند. این شیوه حکمرانی باعث شد که اقتصاد سوازیلند رونقی اساسی بگیرد. سوازیلند منابع غنی طبیعیِ فراوانی دارد و در دورانِ حکومتسوبوزا ثروتِ عظیمِ معادن این کشور از خارجیها پس گرفته شد.
پاپ بندیکتِ نهم: جوانترین پاپ

بسیاری از مردم فکر میکنند که پاپ فقط رئیس کلیسای کاتولیک است اما او به لحاظِ فنی یک سلطنتِ مطلقه دارد. واتیکان یک کشور است و پاپ همزمان قاضیِالقضات، قانونگذار و مقامِ اجراییِ این کشور است. ما فکر میکنیم که پاپها پیرمردهایی با قد بلند و کلاههای نوکتیز هستند اما همیشه اینطور نبوده است. پاپ بندیکتِ نهم در سال ۱۰۳۲ میلادی در سن دوازده سالگی به مقام پاپی رسید و تبدیل به جوانترین پاپ جهان شد.
در آن دوران، پاپ فقط یک رهبر مذهبی نبود بلکه پادشاهِ سرزمینهایی با عنوانِ ایالتهای پاپی بود. چطور بندیکت نهم در سنی کم به مقامِ پاپی رسید؟ به خاطرِ رفتارهای قدیسمآبانه؟ البته که نه، از طریقِ رشوه دادن. بندیکت، پسرِ کُنت آلریک سوم از توسکولوم بود و با چندین پاپ قبلی مراوداتِ نزدیکی داشت. وقتی پدرِ بندیکت به رومیها رشوه داد، پسرش پاپ شد!
هر نوع رفتارِ شوکهکنندهای که تصور کنید از این پاپ جوان سر زد. او به خشونت، تجاوز و قتل متهم شده است. او حتی به عنوان «شیطانی آمده از جهنم» و «لکۀ ننگِ مقامِ پاپی» توصیف شده است. این حد از فقدانِ محبوبیت باعث شد که بندیکت در سال ۱۰۴۴ از کشور بگریزد و سیلوسترِ دوم جای او را بگیرد. اما زیاد طول نکشید که در سال ۱۰۴۵ با لشکری بزرگ بازگشت و ادعای سلطنت کرد. او خیلی زود تختِ سطلنت و مقامِ پاپی را پس گرفت. و جالبتر اینکه سال بعدش مقامِ پاپی خود را به پدرخواندهاش، گرگویِ ششم، فروخت. فکرش را هم نمیکنید که بعد از فروختنِ این مقام، دوباره پشیمان شد و با لشکر دیگری در سال ۱۰۴۷ برگشت و خواست دوباره مقامِ پاپی را پس بگیرد. او تنها پاپ در تاریخ است که سهبار مقامِ پاپی را گرفته است! سرنوشت او تاکنون نامعلوم است.
توتعنخآمون، پادشاه جوانِ مصر باستان

فهرستِ جوانترین پادشاهانِ تاریخ بدونِ نامبردن از توتعنخآمون تکمیل نمیشود. توتعنخآمون یازدهمین فرعونِ سلسه هجدمِ مصر باستان بود که گفته میشود در قرنِ ۱۴ قبل از میلاد در سنِ ۹ سالگی به سلطنت رسید و ۱۰ سال حکومت کرد. درحالی که ۱۰ سال زمانِ زیادی به نظر نمیرسد، اما دورانِ حکمرانی او به عنوانِ دورانی باشکوه در مصرِ باستان نگریسته میشود. یکی از مهمترین خدمتهای او تعلیقِ اصلاحاتی بود که پدرِ نامحبوبش، آخناتون، وضع کرده بود.
آخناتون با تبدیلِ، آتِن، به عنوانِ خدای اصلی مصر و قرار دادنِ خودش در مرکزِ عبادت، تغییراتِ بزرگی در مصر ایجاد کرده بود. توتعنخآمون به سرعت خدایانِ قدیمی را به شکوه سابق برگرداند و تبس را به عنوان پایتخت مصر انتخاب کرد. او در سن ۱۹ سالگی به مرگی مشکوک از دنیا رفت. هیچکس دلیل مرگ او را نمیداند اما این باور وجود دارد که او در جنگ یا در تصادف با ارابه کشته شده است.
امروز توتعنخآمون بیشتر برای خدمتهایی که باستانشناسی کرده است، معروف است تا به واسطه دورانِ حکومتش در مصر باستان. حدود ۳۲۰۰ سال بعد از مرگش، یک باستان شناسِ بریتانیایی به نام هوارد کارتر، مقبره توت را در دره پادشاهان پیدا کرد. مقبره او یکی از دستنخوردهترین و سالمترین و معدنِ طلای تاریخ بود. کشفِ مقبره توت به فهمِ ما از مصر باستان و آیینهای آنها کمک زیادی کرده است.
نتیجه
این تصور که همه پادشاهان پیرمردها یا پیرزن های کهنسال اند غلط است. در طول تاریخ، پادشاهان متعددی وجود داشته اند که در سنین جوانی به سلطنت رسیده اند. بسیاری از این پادشاهان سلطنتهای فوقالعاده موفقی داشتند و کشورهایشان را به سوی رفاه و رشد سوق دادند.
برخی از پادشاهان به اندازه دیگران موفق نبودند. برخی قبل از اینکه بتوانند تأثیر قابل توجهی بگذارند جان خود را از دست دادند، در حالی که برخی دیگر فاجعه کامل بودند. وقتی به هرج و مرج ایجاد شده توسط پادشاهان بزرگسال در طول تاریخ توجه می کنیم، شاید نباید خیلی سریع در مورد پادشاهان کودک قضاوت کنیم.

















ارسال دیدگاه