مجله اینترنتی باستان شناس : ژولیوس سزار، یکی از مشهورترین شخصیت های تاریخی، توسط گروهی از سناتورها در نیمه ماه مارس (15 مارس) سال 44 قبل از میلاد کشته شد. سناتورها به رهبری مارکوس یونیوس بروتوس و گایوس کاسیوس لونگینوس از قدرت مطلق سزار و بازگشت سلطنت هراس داشتند. توطئه گران با این باور که جمهوری روم را نجات می دهند ، با خنجرهای خود به سزار حمله کردند و بروتوس اولین ضربه را وارد کرد. در عوض، قتل سزار، رم را وارد دو جنگ داخلی خونین کرد، جمهوری را سرنگون و امپراتوری روم را آغاز کرد .
ترور ژولیوس سزار در توطئه سناتورها

در اوایل سال 44 قبل از میلاد، ژولیوس سزار به عنوان قدرتمندترین چهره در روم شناخته می شد. پس از پیروزی در موندا، جایی که او آخرین اپوزیسیون نظامی را شکست داد، سزار شجاعانه خود را دیکتاتور مادام العمر اعلام کرد. با این حال، این اقدام جسورانه موجی از شوک را بر سنای روم وارد کرد. برای نسلها، رم به موقعیت خود به عنوان یک جمهوری افتخار میکرد و اقدامات سزار با بازگرداندن حکومت منفور سلطنتی، سنتهای چند صد ساله را تهدید میکرد. سنا، از ترس از دست دادن قدرت و نفوذ، از این تصور که یک مرد کنترل کامل جهان روم را به دست می گیرد، عقب نشینی کرد. توطئه گران که به خاطر میل به حفظ جمهوری در برابر استبداد تلاش می کردند، معتقد بودند که با حذف سزار، می توانند از آینده رم محافظت کنند.
در روز سرنوشت ساز 15 مارس 44 قبل از میلاد – معروف به “نیمه ماه مارس” – سناتورها توطئه خود را برای ترور ژولیوس سزار عملی کردند. آنها با خنجرهای خود بی رحمانه در مجموع 32 ضربه چاقو به او زدند. هدف از این اقدام وحشیانه و نمادین خلاصی رم از شر ظالم و بازگرداندن جمهوری به شکوه سابق بود.
بروتوس اولین ضربه را زد

یکی از رهبران توطئه ترور سزار ، مارکوس یونیوس بروتوس بود که علیرغم اینکه در طول جنگ داخلی از متحدان پومپیوس محسوب می شد، توسط سزار مورد عفو قرار گرفت و متحد و حامی سرسخت او شد. بروتوس که خود از نوادگان یکی از بنیانگذاران برجسته جمهوری روم بود از قدرت فزاینده سزار می ترسید. بنابراین، هنگامی که دشمنان سزار به مرد جوان نزدیک شدند، بروتوس به توطئه سناتورها پیوست. به گفته منابع، بروتوس اولین کسی بود که در جلسه سنا به سزار حمله کرد.
تو هم، بروتوس؟ (به لاتین: Et tu, Brute?) اصطلاحی لاتین است که برای بیان شاعرانه آخرین سخن فرمانروای روم، ژولیوس سزار، به دوستش مارکوس بروتوس بکار میرود . البته دقیقاً مشخص نیست که سزار در هنگام مرگ چنین چیزی را به بروتوس گفته باشد و مشهور شدن این جمله به خاطر استفاده شکسپیر از آن در نمایشنامه ژولیوس سزار است.از این اصطلاح در فرهنگ غربی برای نشان دادن اوج خیانت استفاده میشود.
لونگینوس متهم ردیف دوم قتل سزار

دومین رهبر توطئه قتل سزار ، گایوس کاسیوس لونگینوس از متحدان سابق سزار بود. لونگینوس یک سناتور با سابقه نظامی برجسته بود که در لشکرکشی ناکام کراسوس علیه اشکانیان شرکت داشت. علیرغم احتمالات، لونگینوس با موفقیت بقایای لژیونها را به قلمرو روم هدایت کرد و از سوریه در برابر حملات اشکانیان دفاع کرد و در نهایت استان شرقی را نجات داد.
زمانی که جنگ داخلی در سال 49 قبل از میلاد آغاز شد، کاسیوس لونگینوس خود را با آنها متحد کرد.
هنگامی که جنگ داخلی در سال 49 قبل از میلاد شروع شد، کاسیوس لونگینوس با پومپیه کبیر همراه شد و به نیروی دریایی سزار حمله کرد و آن را شکست داد. با این حال، مانند بروتوس، ژولیوس سزار پس از نبرد فارسالوس، لونگینوس را عفو کرد و دشمن را به متحد نزدیک خود تبدیل کرد.
علیرغم این آشتی، لونگینوس همان نگرانیهایی بروتوس را در مورد قدرت فزاینده سزار داشت. لونگینوس به عنوان مدافع سرسخت ارزشهای سنتی و معتقد به حفظ جمهوری، حاضر بود دوستی خود را با سزار قربانی کند تا از آرمانهایی که برایش مهم بود محافظت کند. او به عنوان یک نیروی محرکه در پشت توطئه علیه سزار ظاهر شد .
درنیمه ماه مارس، لونگینوس یکی از قاتلان اصلی بود که به سینه سزار ضربه زد .
عاقبت دردناک قاتلان سزار

با ترور سزار ، قاتلان – که خود را “آزادی دهنده” نامیدند – جشن گرفتند و متقاعد شدند که جمهوری را نجات داده اند. آنها به این مناسبت سکه معروف “EID MAR” را ضرب کردند .سکه نیمه ماه مارس با تصویری از نیم تنه بروتوس در یک طرف و دو خنجر و عبارت “EID MAR” در زیر آن حک شده بود این سکه به صورت طلا و نقره ضرب شد. با این حال، حقیقت بسیار پیچیده تر بود. سکه «عید مار» در واقع برای جبران نیروهایی که آزادیخواهان به شدت به آن نیاز داشتند ضرب شد. قتل سزار جامعه روم را عمیقاً متلاشی کرد. علاوه بر این، مارک آنتونی، که توطئهگران از او در امان ماندند، با لپیدوس و اکتاویان متحد شد. بروتوس و لونگینوس به سمت استانهای شرقی رفتند، تا نیروهای خود را جمعآوری کنند.
قتل سزار که به منظور حفظ جمهوری صورت گرفت، باعث ایجاد جنگ داخلی دیگری شد که به شکست در نبرد فیلیپی منجر شد. خودکشی بروتوس و لونگینوس پایان جنبش آزادیبخش بود. بنابراین، جمهوری روم سقوط کرد.
ترور ژولیوس سزار و آغاز امپراتوری روم

شکست آزادیخواهان پایان قاتلان سزار بود، اما نتوانست از سقوط جمهوری جلوگیری کند. درگیری جدیدی بین مارک آنتونی، ژنرال سابق و دوست سزار، و اکتاویان، برادرزاده سزار و پسرخوانده او به وجود آمد. این جنگ داخلی خونین زمانی به پایان رسید که نیروی دریایی اکتاویان به فرماندهی متحدش آگریپا بر ناوگان ترکیبی رومی-مصری در Actium در سال 31 قبل از میلاد پیروز شد. خودکشی آنتونی و کلئوپاترا هرگونه مخالفت باقی مانده را از بین برد و اکتاویان را به عنوان فرمانروای بلامنازع جهان روم باقی گذاشت.
چند سال بعد، در 27 قبل از میلاد، اکتاویان آگوستوس، اولین امپراتور روم شد .با این انتقال قدرت، جمهوری روم رسماً منحل شد و جای خود را به سلطنتی داد که آزادیخواهان به دنبال جلوگیری از آن بودند. ترور سزار در نهایت نتیجه معکوس داشت و صرفاً ظهور اجتناب ناپذیر امپراتوری روم و تأسیس اولین سلسله امپراتوری آن را به تعویق انداخت.

















ارسال دیدگاه