گنجینه طلای باشکوه تراکیه باستان + فیلم

گنجینه طلای باستانی تراکیه که در سال 1924 در روستای والچیتران در بلغارستان امروزی کشف شد، گنجینه تراکیه که یکی از ارزشمندترین گنجینه‌های بالکان است و نمادی از عناصر فرهنگی و تاریخ برجسته این منطقه است.

مجله اینترنتی باستان شناس : به گفته باستان شناسان بلغاری، این گنج که به عنوان گنجینه طلای والچیتران نیز شناخته می شود ، در موزه تاریخ پلوودیو به نمایش گذاشته شده است و این بزرگترین گنجینه موجود در کشور بلغارستان است.

این یافته گرانبهای باستان شناسی متشکل از 13 ظرف، در اندازه و شکل متفاوت،و با وزنی مجموعا 12.5 کیلوگرم (27.5 پوند) و از جنس طلا با ترکیب طبیعی 9.7 درصد نقره است.

قدمت این مجموعه ارزشمند به قرن 13 قبل از میلاد یعنی در حدود 3300 سال قبل باز می گردد . باستان شناسان بر این باورند که گنجینه والچیتران مجموعه ای از ظروف آیینی مقدس هستند که با آیین طبیعت و به طور خاص فرقه خورشید مرتبط هستند.

گنج تراکیه

بزرگترین گنج طلایی شناخته شده در باستان شناسی بلغارستان که به طور تصادفی در حین کندن یک تاکستان پیدا شد. این گنجینه شامل 13ظرف طلایی است که عبارتند از:

• هفت شی درب‌ دار با قطرهای مختلف و یک دسته کشیده در وسط که آنها را شبیه سنج می‌کند.
• چهار فنجان عمیق تک دسته که دسته هایشان به سمت بالا خم شده است. یکی از فنجان ها بسیار بزرگتر از سه فنجان دیگر است.
• یک کاسه بزرگ با دسته های تاب دار ، و وزنی بیش از 4 کیلوگرم (9 پوند).
• یک ظرف سه گانه، متشکل از سه قطعه بادامی شکل که با لوله هایی به یکدیگر متصل شده اند و دارای دسته ای با سه شاخه است که سیستمی از نقوش به هم پیوسته را تشکیل می دهد.

باستان شناسان معتقدند که این آثار توسط شاه-کاهنان تراکیا در مراسم مذهبی، به ویژه مراسمی که به پرستش ایزد دیونیزوس اختصاص داده شده بود، که مورد احترام یونانیان باستان و تراسیایی ها بوده استفاده می شده است.

این ظروف سه گانه برای نگهداری سه مایع مختلف مانند شراب، عسل و شیر طراحی شده بود. در عوض، فقط دو مایع را می‌توان در تکه‌های بادام شکل در دو طرف ریخت. هنگامی که مایعات از طریق لوله ها مخلوط می شوند، یک نتیجه خاص آشکار می شود.

یک نظریه حاکی از آن است که کاهن از قطعه وسط ظرف سه گانه برای فال و پیشگویی استفاده می کرده است. هدف از اشیا سنج مانند نامشخص است. آیا آنها واقعاً سنج بودند یا به عنوان درپوش ظروف دیگر استفاده می شدند؟ آیا شکل آنها به کیش خورشید مرتبط است یا توضیح کاربردی تری وجود دارد؟ ماهیت واقعی این موارد قابل بررسی است.

استادان زرگر ، فنجان های کوچک را به گونه ای ساختند که فقط در صورت پر شدن از مایع به حالت عمودی بایستند.گنج طلایی والچیتران نگاهی اجمالی منحصر به فرد و اسرارآمیز به دوران باستان ارائه می دهد، اگرچه ممکن است هرگز پاسخ اسرار آن را کشف نکنیم. قدمت این گنج به پایان عصر برنز، به‌ویژه قرن 16 تا 12 قبل از میلاد برمی‌گردد.

نقوش روی اشیای طلا نشان می دهد که صنعتگرانی که آنها را ساخته اند مهارت فوق العاده ای داشته اند.

پادشاهی ادروسی

پادشاهی ادروسی در حدود 470 قبل از میلاد توسط شاه ترس اول تأسیس شد، این پادشاهی به عنوان پیشرفته ترین ایالت در میان ایالات تراکیا که از قبایل مختلفی تشکیل شده بودند ظاهر شد. به گفته توسیدید، ترس اول شاه ادروسی از شکست ایران در اروپا پس از حمله ناموفق آنها به یونان از 480 تا 479 قبل از میلاد استفاده کرد.

تحت رهبری ترس و پسرش سیتالس، پادشاهی اودریس قلمروهای خود را گسترش داد و تبدیل به یکی از قدرتمندترین پادشاهی های زمان خود شد که از دانوب در شمال تا حومه آبدرا در دریای اژه امتداد داشت. در طول تاریخ اولیه خود، پادشاهی ادروسی اتحاد نزدیکی با آتن حفظ کرد و حتی در کنار آنها در جنگ پلوپونز جنگید.

کاوش های باستان‌شناسی تأیید کرده‌اند که در اواسط قرن پنجم قبل از میلاد، طبقه نخبگان جدید و تأثیرگذاری در تراکیه مرکزی ظهور کردند. این گروه نخبه مجموعه ای از آثار با ارزش را از منابع محلی و منطقه ای جمع آوری کردند. پس از عقب نشینی ایرانیان، شیوه های تدفین دستخوش دگرگونی شد و منجر به ظهور نوع جدیدی از تدفین نخبگان در منطقه شد. مقبره هایی که با سنگ تراشی خاکستری و در برخی موارد تابوت سنگی ساخته شده بودند، کشف شد که نشان دهنده ثروت و موقعیت متوفی بود. یکی از این نمونه ها، مقبره روئتس از اواخر قرن پنجم پیش از میلاد است که حاوی بقایای نقاشی‌های دیواری و گنجینه‌های طلای گرانبها بود.

در آغاز قرن چهارم قبل از میلاد، پادشاهی اودریس نشانه‌هایی از زوال را نشان داد.همانطور که مورخان ذکر کرده اند تا سال 405 قبل از میلاد دو فرمانروا شناخته شده اند: آمادوکوس اول و سئوث دوم. مورخ دیودوروس سیکولوس هر دوی آنها را “پادشاهان تراکیا” نامید، اگرچه این به احتمال زیاد یک سوء تفاهم است.

پادشاهی اودریس به تدریج افول کرد و بین سال های 360 تا 340 قبل از میلاد، متلاشی شد. و تحت کنترل فیلیپ دوم مقدونیه قرار گرفت. این پایان پادشاهی قدرتمند تراکیا بود.