سنگ نگاره هایی که نشانگر آهنگ های باستانی اند

مطالعه جدیدی که در مجله باستان‌شناسی کمبریج منتشر شده است، نشان می‌دهد که سنگ‌نگاره‌های هندسی یافت شده در تورو موئرتو در پرو، بازنمایی از آهنگ‌های باستانی هستند.

مجله اینترنتی باستان شناس : تورو موئرتو به معنای “گاو مرده” است، مجموعه ای قابل توجه از سنگ نگاره ها که در استان کاستیا پرو واقع شده است. این سایت باستان شناسی دارای بیش از 3000 صخره آتشفشانی است که با سنگ نگاره های با نقوش نختلف حکاکی شده اند که قدمت آنها به فرهنگ واری می رسد.

تمدن واری از پایه‌ها و پیشینه‌های تمدن اینکا می‌باشد که در ۵۰۰ تا ۹۰۰ میلادی در مرکز رشته‌کوه‌های آند فعال بوده‌است. تمدن واری حکومتی مستقل به همین نام هم داشت که در زمینه معماری و راه‌سازی بسیار فعال بود. تمام این راه‌ها بعدها توسط اینکاها مورد بهره‌برداری قرار گرفت.

سنگ نگاره ها بازتاب آواها و توهم رقصنده های باستانی

این مجموعه هنر صخره ای در آمریکای جنوبی است که در تنگه ای بیابانی در نزدیکی دره رودخانه Majes به وسعت 10 کیلومتر مربع واقع شده است.

محققان خاطرنشان می کنند که علیرغم مشهور بودن این سنگ نگاره ها، مطالعه کمی روی سنگ نگاره ها انجام شده است. بنابراین برای مطالعه جدید خود، آن ها تجزیه و تحلیلی از دانزانت ها (شکل های انسانی در حال رقص) که روی بیشتر تخته سنگ ها ظاهر می شوند، انجام دادند.

محققان بر این باورند که هنرمندان سازنده این سنگ نگاره ها از قبل طرح و برنامه ای برای این سنگ گاره ها داشته اند – رنگ‌آمیزی و فاصله یکنواخت آنها نشان می‌دهد که هنرمندان از قبل می‌دانستند چه کار می‌کنند.

آنها همچنین خاطرنشان می‌کنند که بیشتر حکاکی‌ها از مضامین مشابه پیروی می‌کردند – بیشتر دانزانت‌هایی که با خطوط زیگزاگ یا پیچ‌خورده، نقطه‌ها یا گاهی دایره‌ها احاطه شده بودند. آنها پیشنهاد می کنند که زیگزاگ ها برای برجسته کردن انرژی و حرکت مرتبط با رقص تراشیده شده اند.

محققان خاطرنشان می کنند که کنده کاری ها بسیار شبیه به آثاری است که توسط توکانو، مردمان اولیه ساکن در کلمبیای کنونی انجام شده است. تحقیقات قبلی نشان داده است که بیشتر این حکاکی‌ها در طی مراسمی توسط افرادی که از ayahuasca استفاده می‌کردند، ساخته شده‌اند که با استفاده از مواد توهم‌زا ساخته می‌شود.

به دلیل شباهت قابل توجه، محققان پیشنهاد می کنند که سنگ نگاره های تورو موئرتو احتمالاً توسط افرادی ایجاد شده اند که گیاهان توهم زا مصرف می کردند. علاوه بر این، آنها پیشنهاد می‌کنند که تصاویر پیرامون چهره‌های رقصنده ممکن است نشان‌دهنده تلاشی برای انتقال بصری تأثیرات موسیقی بر افرادی باشد که تحت تأثیر یک ماده توهم‌زا ناشناس بودند.