اولین تابوت سنگی رومی در میان دیوارهای باستانی دیاربکر در جنوب شرقی ترکیه کشف شد.
مجله اینترنتی باستان شناس : در حین کاوش در شهر باستانی دیاربکر ترکیه، باستان شناسان به کشفی هیجان انگیز و بی سابقه دست یافتند. هنگام حفاری در منطقه ای بین یک برج نگهبانی در دیوارهای دفاعی معروف شهر و کلیسای سنت جورج، یک تابوت از دوران رومی کشف شد.
تابوتی که جسد یک فرد ناشناس را در خود جای داده بود. باستان شناسی آناتولی گزارش می دهد که این اولین بار است که یک تابوت از زمان امپراتوری روم در دیاربکر کشف می شود و اهمیت تاریخی این کشف فوق العاده مهم نشان می دهد.
صلیب مالتی ، نشان شوالیه مالت
یک صلیب مالتی کاملاً سالم بر دیواره بیرونی تابوت حک شده است. این نماد مذهبی با مسیحیت قرون وسطی و جنگ های صلیبی مرتبط است، اگرچه تاریخچه آن بسیار دورتر است. این صلیب خاص از این جهت غیرعادی است که شش ضلع دارد، در حالی که اکثر نسخه های صلیب مالت دارای هشت یا چهار ضلع هستند.
اولینی از یک دوره افسانه ای
این تابوت سنگی به طول نزدیک به هفت فوت (بیش از دو متر) و ارتفاع 32 اینچ (82 سانتی متر) از سنگ آهک تراشیده شده بود و دو درپوش سنگین کنار هم قرار داشت. سبک ساخت آن منحصر به فرد است و این همان چیزی است که به محققان کمک کرد تا آن را به عنوان محصولی از یک صنعتگر دوره رومی تشخیص دهند.

کشف تابوت بزرگی که در عمق 15 فوتی (4.5 متری) مدفون شده بود، به تلاش های حفاری گسترده ای نیاز داشت. این کشف در جریان کار مرمتی در دیاربکر، با تمرکز بر حفظ دیوارهای باستانی که قدیمی ترین قسمت شهر را احاطه کرده است، انجام شد.
این دیوارها به طول حدود 3.4 مایل (5.5 کیلومتر) با 82 برج دیدهبانی در هم آمیخته شدهاند و بخشهای اولیه آنها احتمالاً 5000 سال پیش ساخته شدهاند. معروف است که امپراتور روم کنستانتیوس دوم دیوارها را در سال 349 گسترش داده و بازسازی کرده است، و نشان می دهد که چقدر در شهری که به عنوان یک مرکز مهم قدرت برای استان رومی بین النهرین عمل می کرد، ضروری بودند.
این تابوت در نزدیکی کلیسای تاریخی سنت جورج پیدا شد و به مجموعه ای از اکتشافات باستان شناسان در کاوش در اطراف دیوارهای شهر دیاربکر افزوده شد. حفاری های قبلی مکان های تدفین دیگری را نشان داده است که نشان دهنده ارتباط عمیق تر با گذشته منطقه است.
این به احتمال زیاد منطقه قبرستان کلیسا است. جمیل کوچ، مدیر بررسی دیاربکر، به خبرگزاری آناتولی (AA) گفت: حفاری ها ادامه دارد و ممکن است داده های مشابهی به دست آید.
در نهایت، بقایای اسکلتی فردی که از تابوتخانه برداشته شده است، در معرض تاریخگذاری رادیوکربن قرار میگیرد، که به محققان کمک میکند تا دقیقاً زمان زندگی و مرگ این فرد را مشخص کنند.
دیاربکر: شهر باستانی و محوطه رومی
دیاربکر، واقع در جنوب شرقی ترکیه در کرانه راست رود دجله در منطقه کردستان کنونی، برای مدت بسیار طولانی تحت سکونت بوده است. ریشههای آن به چندین هزار سال قبل بازمیگردد، و پیشینه سکونت در این مکان به عصر حجر باز می گردد.

دیاربکر، شهری با تاریخ غنی، در ابتدا توسط امپراتوری میتانی، یک ایالت باستانی که توسط مردم هوری تأسیس شده بود، توسعه یافت . این امپراتوری از سال 1550 تا 1260 قبل از میلاد قلمروهای وسیعی را در جنوب ترکیه و مناطق اطراف آن تحت کنترل داشت.
در زمان رومیان، پس از اشغال آن توسط جمهوری روم در سال 66 قبل از میلاد، این شهر به نام آمیدا شناخته می شد. با این حال، در قرن هفتم،پس از فتح مسلمانان ، به دیاربکر تغییر یافت.
تغییر نام شهر در طول زمان نشان دهنده تأثیرات متنوع و رویدادهای مهمی است که تاریخ آن را شکل داده است. از حکومت قدرتمند امپراتوری میتانی تا فتوحات جمهوری روم و مسلمانان ، دیاربکر به عنوان شاهدی بر میراث ماندگار گذشته خود است.
دیاربکر در دوران روم، بهویژه تحت حکومت امپراتور کنستانتیوس دوم، که از سال 337 تا 361 سلطنت کرد، به شهرت رسید. کنستانتیوس دوم نه تنها دیوارهای دفاعی شهر را تعمیر و مستحکم کرد، بلکه در گسترش و رونق آن نیز سرمایهگذاری کرد.
کنستانسیوس دوم در طول سلطنت خود، هدفش اتحاد مردم روم تحت مسیحیت آریایی بود که نوعی پرستش متمایز از کاتولیک بود. با این حال، تلاش های او با موفقیت محدودی روبرو شد، زیرا امپراتوری روم گرفتار درگیری های داخلی و جنگ های داخلی بود.
کشف صلیب مالت بر روی تابوتخانه ای که اخیراً حفاری شده است، سؤالاتی را در مورد ارتباط آن با تلاش های مسیحی سازی کنستانسیوس دوم ایجاد می کند. فقدان کتیبه روی تابوت سنگی اهمیت این نماد را برای تفسیر باز می گذارد، اما به پیوندی با دوره مسیحیت امپراتوری روم اشاره می کند.
پس از سلطنت کنستانسیوس دوم، دیاربکر به میدان جنگ بین رومیان و ایرانیان تبدیل شد. این شهر برای چندین دهه بین دو قدرت تغییر کرد تا اینکه در نهایت در قرن پنجم تحت کنترل بیزانس قرار گرفت. دیاربکر تا زمان فتح مسلمانان در قرن هفتم، قلعه بیزانسی باقی ماند و پس از آن پیروان دین اسلام در آن ساکن شدند.
دیوارهای بازالتی سیاه رنگ شهر، با تقویت مهارت کنستانسیوس، در دورههای اعراب و ترک، دو مرتبه ارتقا یافتند. آنها اکنون دارای سه لایه مجزا هستند که چالش مهمی را برای مقامات وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه که وظیفه نگهداری دیوارها را بر عهده دارند، به وجود آورده است.
حفاری هایی که به عنوان بخشی از این مسئولیت ها انجام شد منجر به کشف یک تابوت رومی شد که اهمیت تاریخی دیوارها را در طول عمر 5000 ساله آنها برجسته کرد.
تابوت رومی که در حال حاضر در باغ مجموعه موزه ایکاله در دیاربکر به نمایش گذاشته شده است. توسط کارشناسان آزمایشگاه منطقهای احیا و حفاظت دیاربکر بهدقت تمیز شده است و تحقیقات بیشتری برای کشف ویژگیهای منحصر به فرد آن برنامهریزی شده است.
همزمان، اسکلت دست نخورده جسد مرموز تابوت برای آزمایش برای تعیین سن و جنسیت به آزمایشگاهی در دانشگاه غازیانتپ فرستاده شده است. این تجزیه و تحلیل ممکن است بینش های ارزشمندی در مورد این کشف غیرمنتظره ارائه دهد.
کشف تابوت دوران روم را می توان تصادفی در نظر گرفت، زیرا کاوش ها در ابتدا با هدف رسیدگی به مسائل مربوط به زهکشی آب در نزدیکی یک برج نگهبانی باستانی انجام شد. اکنون که در این منطقه تدفین هایی در آن عمق وجود دارد، باستان شناسان می توانند کاوش های زیرزمینی خود را گسترش دهند تا ببینند آیا شگفتی های هیجان انگیز دیگری (مثلاً یکی دو تابوت رومی دیگر) در انتظار کشف هستند یا خیر.

















ارسال دیدگاه