تحقیقات جدید نشان می دهد که مرغ ها از 400 سال قبل از میلاد به طور گسترده در سراسر جنوب آسیای مرکزی پرورش داده می شدند.
مجله اینترنتی باستان شناس : مرغ ها امروزه نقش مهمی در اقتصاد جهانی دارند. با وجود اهمیت آنها، تاریخ خاستگاه و مهاجرت آنها در سراسر جهان باستان در هاله ای از ابهام باقی مانده است. پیشرفتهای اخیر در روشهای باستانشناسی این معما را روشن کرده است و نشان میدهد که بسیاری از اکتشافات استخوانی که قبلاً به مرغهای اولیه نسبت داده میشد، در واقع به پرندگان وحشی تعلق داشتند.
یک تیم بین المللی از باستان شناسان، مورخان و دانشمندان زیست مولکولی شواهد جدیدی از پرورش مرغ اولیه برای تولید تخم مرغ را کشف کرده اند. آنها پیشنهاد میکنند که کاهش تخمگذاری فصلی نقش مهمی در گسترش جوجههای اهلی در سرتاسر اوراسیا و شمال شرق آفریقا داشته است.
این مطالعه در نشریه Nature Communications منتشر شده است.
محبوبیت مرغ اهلی در میان تمدن های باستانی
با تجزیه و تحلیل قطعات پوسته تخم مرغ جمع آوری شده از 12 مکان باستان شناسی با قدمت تقریبا 1500 سال، محققان شواهدی از پرورش مرغ گسترده در آسیای مرکزی بین 400 قبل از میلاد تا 1000 سال پس از میلاد را کشف کردند. این نشان می دهد که جوجه ها احتمالاً در امتداد جاده ابریشم باستانی حمل می شدند. فراوانی پوسته تخممرغ نیز نشان میدهد که پرندگان خارج از فصل تخمگذاری میکردند. محققان بر این باورند که توانایی تخمگذاری پربار مرغ اهلی، عاملی کلیدی در محبوبیت آن در میان تمدنهای باستانی بوده است.
به منظور نتیجه گیری، این تیم ده ها هزار قطعه پوسته تخم مرغ را از مکان های مختلف واقع در امتداد مسیر اصلی آسیای مرکزی راه ابریشم جمع آوری کرد. آنها از یک تکنیک تجزیه و تحلیل زیست مولکولی به نام ZooMS برای تعیین منشا تخم ها استفاده کردند. بسیار شبیه به تجزیه و تحلیل ژنتیکی ، ZooMS شناسایی گونه ها را از بقایای حیوانات مانند استخوان، پوست و پوسته امکان پذیر می کند، اما از سیگنال های پروتئینی به جای DNA استفاده می کند. این امر آن را به یک جایگزین سریعتر و مقرون به صرفه تر برای تجزیه و تحلیل ژنتیکی تبدیل می کند.

دکتر کارلی پیترز، محقق موسسه ژئوانتروپولوژی ماکس پلانک و اولین نویسنده مقاله جدید می گوید: «این مطالعه پتانسیل ZooMS را برای روشن کردن تعاملات انسان و حیوان در گذشته نشان می دهد. شناسایی قطعات پوسته مرغ ها و فراوانی آنها در سراسر لایه های رسوبی در هر مکان، محققان را به یک نتیجه مهم سوق داد: پرندگان باید بیشتر از جد وحشی خود، مرغ جنگلی قرمز، به نظر می رسد که این پرندگان بیشتر از جد وحشی خود، مرغ جنگلی قرمز، تخم می گذاشتند، که معمولاً سالی یک بار لانه می کند و در هر بار حدود شش تخم می گذارد.
پاسخ معمای مرغ و تخم مرغ
دکتر رابرت اسپنگلر، رهبر گروه تحقیقاتی Domestication and Anthropogenic Evolution و محقق اصلی در این مطالعه، میگوید: «این اولین شواهد برای از دست دادن تخمگذاری فصلی است که تاکنون در پروندههای باستانشناسی شناسایی شده است». “این یک سرنخ مهم برای درک بهتر روابط متقابل بین انسان و حیوانات است که منجر به اهلی شدن آنها شد.”
در مجموع، مطالعه جدید پاسخی به معمای قدیمی مرغ و تخم مرغ ارائه می دهد. در آسیای مرکزی، شواهد حاکی از آن است که توانایی تخمگذاری زیاد همان چیزی است که مرغ را به مرغی تبدیل میکند که امروزه میشناسیم – گونهای جهانی با اهمیت اقتصادی بسیار زیاد. نویسندگان امیدوارند که این مطالعه پتانسیل روشهای جدید و مقرونبهصرفه و همکاریهای بینرشتهای را برای رسیدگی به سؤالات دیرینه درباره گذشته نشان دهد.

















ارسال دیدگاه