مصریان باستان از چه زمانی شروع به مومیایی کردن مردگان خود کردند؟

قبل از اینکه مصریان باستان به طور هدفمند مردگان خود را مومیایی کنند، صحرا به طور طبیعی این کار را برای آنها انجام می داد.

مجله اینترنتی باستان شناس : مصریان باستان به دلیل احترام به مردگان خود ، از جمله ساخت اهرام عظیم و مقبره هایی که مملو از گنجینه ها و اشیا مجلل است، مشهور هستند. یکی از معروف ترین اعمال مصریان مومیایی کردن مردگان برای حفظ اجساد آنها بود.

به گفته استفان باکلی، محقق دانشگاه یورک در بریتانیا که دو مقاله در این زمینه به نگارش درآورده است، منشأ دقیق مومیایی سازی مصری، با شواهد علمی روشن، به حدود 4300 سال قبل از میلاد برمی گردد. البته او معتقد است که سنت مومیایی سازی ممکن است زودتر هم شروع شده باشد.شواهد ارائه شده در این مطالعه شامل پوشش های مومیایی ۶۳۰۰ ساله است که در گورستان باستانی مصر در Mostagedda واقع در ۲۰۰ مایلی (۳۲۰ کیلومتری)جنوب قاهره کشف شده است.

همان طور که باکلی و همکارانش در مطالعه سال ۲۰۱۴ خود که در PLOS One منتشر شد، اشاره کردند، این تدفین ها در اوایل قرن بیستم حفاری شدند و پس از آن به انگلستان منتقل شدند، جایی که در حال حاضر در موزه بولتون نگهداری می شوند.

دانشمندان از طریق تحقیقات خود آزمایش هایی را روی این پوشش ها انجام دادند و وجود صمغ ها و لایه هایی که معمولا در فرآیند مومیایی کردن استفاده می شوند را شناسایی کردند. این تجزیه و تحلیل نشان داد که این پوشش ها از ترکیبی از مواد شامل روغن گیاهی، چربی های حیوانی، موم و صمغ گیاهی تشکیل شده اند. محققان همچنین تاکید کردند که پوشش های مشابه توسط مصریان باستان در دوره های زمانی بعدی برای اهداف مومیایی کردن مورد استفاده قرار می گرفتند.

برای فراهم کردن زمینه برای تاریخ ۴۳۰۰ سال قبل از میلاد، لازم به ذکر است که این بازه زمانی زمینه ساز توسعه هیروگلیف ها توسط مصریان تا حدود یک هزاره و مقدم بر ساخت اهرام تا حدود ۱۵۰۰ سال است. علاوه بر این، این دوره مقدمه اتحاد مصر تحت یک فرعون واحد تا حدود یک هزاره است.

مومیایی طبیعی

در حالی که قدیمی ترین شواهد برای استفاده از ابزارهای مصنوعی برای مومیایی کردن اجساد به حدود ۴۳۰۰ سال قبل از میلاد مسیح باز می گردد، مصری ها حتی در زمان های اولیه نیز تحت مومیایی طبیعی قرار گرفتند.

باکلی گفت: مومیایی طبیعی ” یک فرآیند تصادفی ناشی از شرایط مطلوب دفن مانند دفن در شن های داغ و خشک است. مصری ها به طور طبیعی مردگان خود را در هیچ نقطه ای از زمان به صورت یک عمل آگاهانه مومیایی نکردند.”

سلیمه اکرام، استاد مصرشناسی در دانشگاه آمریکایی قاهره، در ایمیلی به لایو ساینس گفت که اولین نمونه های مومیایی های طبیعی مربوط به ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد است.

حتی پس از توسعه سنت مومیایی سازی ، بسیاری از مصری ها همچنان به طور طبیعی مومیایی می شدند، زیرا آنها قادر به پرداخت هزینه های مومیایی شدن نبودند و بنابراین در صحرا دفن شدند. باکلی گفت: «اکثریت مصریان باستان به سادگی در سوراخی در زمین قرار می‌گرفتند، بدون هیچ گونه آمادگی» و می‌توانستند به طور تصادفی مومیایی شوند.

درک واقعی افکار مصریان باستان برای ما غیرممکن است. با این حال، اعتقاد بر این است که افرادی که در گورهای شنی، دور از آب، و بدون حصیر نی، تابوت یا پوشش دفن شده‌اند، به طور طبیعی مومیایی می‌ شدند.

طبق گزارش موزه سلطنتی اونتاریو با شروع گسترش مسیحیت در مصر بین قرن دوم و پنجم پس از میلاد، سنت مومیایی سازی رو به زوال گذاشت. به گفته این موزه، در حالی که دین مصر باستان اهمیت زیادی برای حفظ بدن برای زندگی پس از مرگ قائل بود، مسیحیت این باور را نداشت.