شواهد جدیدی از آدم‌خواری نئاندرتال‌ها کشف شد

نئاندرتال‌های فرانسه به گوزن شمالی علاقه داشتند، اما نسبت به طعم همنوعان خود نیز بی‌تفاوت نبودند. در میان هزاران استخوان حیوانی که در غار لس پرادلز یافت شد، محققان بقایای اسکلت پراکنده‌ای از حداقل هشت نئاندرتال کشف کردند که ممکن است وقتی از گوزن شمالی خسته شده و به دنبال تغییر بوده‌اند، آنها را مصرف کرده‌اند. این افراد شامل بزرگسالان و کودکان می‌شوند.

این غار اولین بار بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۰ حفاری شد و پس از آن تحقیقات بیشتر بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۳ انجام شد. این مطالعات بیش از ۲۰،۰۰۰ استخوان گوزن شمالی را کشف کرد که نشان می‌دهد این غار در درجه اول به عنوان محلی برای کشتار این گونه از حیوانات مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

با این حال، تیم‌های حفاری همچنین ۱۰۸ استخوان نئاندرتال را در میان انبوهی از اسکلت‌های گوزن شمالی پیدا کردند. این استخوان‌ها متعلق به حداقل سه بزرگسال، یک نوجوان، یک نوجوان و سه کودک است. با این حال، مشخص نیست که آیا افراد بیشتری در این جامعه حضور دارند یا خیر.

نکته قابل توجه این است که بسیاری از این بقایا نشانه‌هایی از بریدگی را نشان می‌دهند؛ قربانیان بزرگسال و کودک با استفاده از ابزارهای سنگی قطعه قطعه شده‌اند. طبیعتاً همه اینها قویاً نشان‌دهنده آدم‌خواری است. با این حال، نمی‌توان شیوه‌های تدفین یا توضیحات دیگر را برای بریدگی‌های روی این استخوان‌های نئاندرتال رد کرد.

محققان هنگام بررسی مجدد کل مجموعه استخوان‌های دو دوره حفاری قبلی، پنج قطعه دیگر از نئاندرتال‌ها را شناسایی کردند. همه این استخوان‌ها در حالی که تازه بودند، شکسته شده بودند. با این حال، هیچ نشانه‌ای از بریدگی روی این استخوان‌ها یافت نشد، و این امر تشخیص اینکه آیا صاحبان آنها خورده شده‌اند یا خیر را دشوار می‌کند.

نویسندگان این مطالعه همچنین خاطرنشان می‌کنند که عناصر جمجمه‌ای مانند جمجمه، استخوان فک و دندان‌ها بر کل مجموعه بقایای نئاندرتال‌ها غالب هستند. این عناصر بیش از نیمی از ویژگی‌های هومینین‌ها در لس پرادلز را تشکیل می‌دهند. جالب اینجاست که نویسندگان اظهار می‌کنند که «نمایش بیش از حد عناصر جمجمه‌ای انسان به عنوان معیاری برای تعیین آدم‌خواری تفسیر شده است».

مصنوعات پس از جمجمه که در این محل یافت شد شامل استخوان‌های ران از بزرگسالان و کودکان و همچنین استخوان‌های انگشت از یک نئاندرتال جوان بود.

در نهایت، محققان خاطرنشان می‌کنند که استخوان‌های نئاندرتال با علائم برش در لایه‌های رسوبی متعددی ظاهر شده‌اند. این نشان می‌دهد که استخوان‌ها همگی به طور همزمان رسوب نکرده‌اند، بلکه بین ۶۰ تا ۵۰ هزار سال پیش بارها رسوب کرده‌اند. به گفته نویسندگان، این به حداقل سه «حادثه آدم‌خواری جداگانه» در لس پرادلز اشاره دارد.

با این وجود، به طور کلی، به نظر می‌رسد که مصرف نئاندرتال‌ها نادر و نامنظم بوده است. اکثریت قریب به اتفاق وعده‌های غذایی شامل شکار وحشی بود. بنابراین، نویسندگان نتیجه می‌گیرند که داده‌های آنها «از تفسیر لس پرادلز به عنوان یک اردوگاه شکار کوتاه مدت نئاندرتال‌ها که بر قصابی و فرآوری حیوانات سم‌دار، در درجه اول گوزن شمالی و گاهی اوقات نئاندرتال‌ها متمرکز بوده است، پشتیبانی می‌کند.»