در حین حفاری در قلعه رومی آپساروس در گرجستان، باستان شناسان یک پلاک نذری طلایی منحصر به فرد را کشف کردند که به ژوپیتر دولیچنوس تقدیم شده است.
مجله اینترنتی باستان شناس : در قرن دوم پس از میلاد، آیین اسرارآمیز ژوپیتر دولیچنوس، خدای رومی و به اصطلاح «خدای شرقی»، در اوایل قرن سوم پس از میلاد تحت فرمانروای سوری به اوج خود رسید و سپس به سرعت محو شد. محققان گهگاه از ژوپیتر دولیچنوس به عنوان «بعل دولیچه» یا «بعل دولیچنی» یاد میکنند. با این کشف، محققان آیین این خدای محبوب در میان سربازان رومی را تایید کردند.
قلعه گونیو که با نام دژ یا قلعه آپساروس نیز شناخته می شود، یک قلعه رومی متعلق به قرن اول میلادی است که درست قبل از مرز امروزی ترکیه در غرب گرجستان واقع شده است. دژ آپساروس (این نامی بود که این دژ در میان باستانیان به آن مشهور بود)در حدود ۲۰۰۰ سال پیش در مرز استان کاپادوکیه در روم ساخته شد.
به گفته پروکوپیوس قیصریهای مورخ یونانی ، آبسیرتو پسر شاه آیس (پادشاهی کولخیس)در محل دژ دفن شده است و به همین دلیل آپساروس نامیده شده است.
یک هیات باستان شناسی لهستانی – گرجی از سال ۲۰۱۴ در آنجا مشغول به کار است. یک فصل حفاری دیگر توسط تیمی به سرپرستی دکتر رادوسلاو کاراسیویچ ، استاد دانشگاه ورشو (مرکز باستان شناسی مدیترانه ای دانشگاه ورشو)و دکتر لاشا اصلانیشویلی (آژانس حفاظت از میراث فرهنگی ادجارا)به پایان رسیده است.

امسال برای اولین بار، باستان شناسان یک پلاک طلایی را کشف کردند. این شی یک صفحه کوچک و نازک است که در کف دست جای می گیرد و تزئینات برجسته و کتیبه ای به زبان یونانی دارد. شی یافت شده هدیه ای به ژوپیتر دولیچ، خدای محبوب سربازان رومی بود.
” این نشان می دهد که در نزدیکی محل کشف، معبدی وجود داشته که به ژوپیتر کاپیتولینوس اختصاص داشته است. این خدا از ژوپیتر کاپیتولینوس، خدای رسمی روم متمایز است. ریشه های فرقه ژوپیتر دولیچنوس را می توان در شرق، مرزهای سوریه امروزی و ترکیه جستجو کرد. این یک خدای محلی بود که به دلایلی که به طور کامل توضیح داده نشد، در محافل نظامی رومی محبوب شد.”
این باستان شناس تاکید کرد که کشف یک شی طلایی تقریبا دست نخورده از دوران باستان یک اتفاق نادر و استثنایی است. او خاطرنشان کرد که چنین یافتههایی در حوزه کاری خود غیرمعمول است، احتمالاً به دلیل عدم وجود تزئینات طلایی در لباسهای روزمره جامعه نظامی. با این حال، او تصریح کرد که این لزوماً به این معنا نیست که نظامیان یا افسران دارای ذخایر مالی طلا نبودند.
او خاطر نشان کرد که گونیو به خاطر گنجینه اشیای طلایی یافت شده در دهه ۱۹۷۰ شناخته می شود. این مساله به طور غیرمستقیم با پادگان در ارتباط است و ثابت می کند که افسران یا افرادی که مسئول منابع مالی پادگان هستند، ممکن است در شرایط خاص صندوق های طلا را دفن کرده باشند.
محققان علاوه بر پلاک طلایی، موارد دیگری را نیز جمع آوری کردند که به توضیح ناقص فرقه ژوپیتر دولیچنسکی اشاره دارد. این مجسمه ها عمدتا مجسمه های برنزی کوچکی هستند که یک گاو و یک عقاب را به تصویر می کشند و نماد مشتری هستند.

پلاک نذری باقی مانده در محل عبادت، ما را به یافتن معبد نزدیک تر می کند. شاید در سال های آینده بقایای آن را پیدا کنیم.”
باستان شناسان همچنین مجموعه ای از کوره های سفالگری روم باستان را کشف کردند که ” برای آتش زدن آمفورا، ظروفی که معمولا برای ذخیره شراب استفاده می شدند، مورد استفاده قرار می گرفتند.”
براساس این یافته ها، کاراسیویچ – گفت این تیم معتقد است که تولید سفال در مقیاس بزرگ در قلعه باستانی صورت گرفته است، چیزی که برای ارتش غیرمعمول است. صنعتگران احتمالا در زمانی که سربازان در محل نبودند در این قلعه کار می کردند و پس از بازگشت ارتش از آنجا خارج می شدند.














ارسال دیدگاه