چرا نئاندرتالها نتوانستند از ابزار شکار پیچیدهای چون “اهرم پرتاب نیزه” استفاده کنند؟!اهرم پرتاب نیزه (atlatl)، از ابزارهای پیچیدهی شکار در دوران پارینه سنگی محسوب میشود که در انتهای نیزه متصل شده (تصاویر ۲ و ۳) و به شکارچی این اجازه را میدهد تا نیزه را با شتاب ببشتر و به فواصل دورتری پرتاب کند.
مجله اینترنتی باستان شناس : اما ظاهرا “نئاندرتالها” هرگز از این ابزار کمکی و پیشرفته استفاده نکردند!محققین معتقدند که علت را باید در “جاذبه” جست و جو کرد. در واقع اثر منفی گرانش بر این ابزارها ممکن است بتواند توضیح دهد که چرا نئاندرتالها و برخی از گروههای انسان هوشمند از آن استفاده نکردند.
این ابزار پرتاب نیزه، وسیلهای چوبی بوده که در انتهای آن شیاری برای نگه داشتن نیزه تعبیه شده بود و در نتیجه به عنوان اهرمی جهت افزایش سرعت پرتاب نیزه در شکار، عمل میکرد. با این اهرم، سرعت پرتاب نیزه به بیش از ۱۵۰ کیلومتر در ساعت میرسید.

در این بررسی، محققین با بازسازی شرایط پرتاب نیزه به وسیله اهرم و همچنین بدون اهرم، در ارتفاعات ۳، ۶ و ۹ متری متوجه شدند که پرتاب نیزه بدون اهرم، با افزایش ارتفاع، کارآیی، سرعت و شتاب بیشتری دارد.
اما هنگام استفاده از اهرم، با افزایش ارتفاع، از شتاب نیزه کاسته میشد. در واقع، با افزایش ارتفاع، اعمال قدرت در پرتاب مشکلتر بوده و نیزه نیز بیشتر مستعد مقاومت در برابر هوا و یا وزش باد بود.

این نتایج نشان میدهند که چرا نئاندرتالهایی که در زمینهای ناهموار حیواناتی غول پیکر چون خرس غارنشین را شکار میکردند، صرفا به نیزه متکی بودند. عدم استفاده از ابزار پیچیدهای چون اهرم پرتاب (atlatl)، ناشی از ضعف یا نقص فکری و هوشی آنها نبود، بلکه بیانگر قدرت تفکر آنها در “انتخاب سلاح بهینه” بود!
🖋 سحر مرتضی نژاد














ارسال دیدگاه