ظرف برنزی کمیاب در یک مقبره رومی در لهستان کشف شد

باستان شناسان در حال حفاری یک گورستان رومی در لهستان یک ظرف برنزی بسیار نادر حاوی بقایای انسان سوزانده شده پیدا کردند.

مجله اینترنتی باستان شناس : تحقیقات اخیر انجام شده در شهر کاژیمیش ویلکا، واقع در حدود 45 کیلومتری شمال شرقی کراکوف در جنوب لهستان، بقایای 160 شی را کشف کرده است که قدمت آنها به دوره نوسنگی و اوایل عصر برنز باز می گردد. علاوه بر این، یک گورستان باستانی که قدمت آن به دوره های پیش از روم و اوایل روم، تقریباً بین قرن اول قبل از میلاد و قرن دوم پس از میلاد باز می گردد، کشف شده است. این یافته باستان شناسی تاریخ این منطقه را روشن می کند و بینش های ارزشمندی را در مورد تمدن هایی که زمانی در این منطقه رشد می کردند، ارائه می دهد.

در طول سه فصل مختلف کاوش، باستان شناسان 23 گور را در گورستان که اجساد دست نخورده دفن شده بودند و چهار قبر را که اجساد در آن سوزانده شده بودند شناسایی کردند.

یکی از گورهای مرده سوزی که امسال کشف شد بسیار جالب بود. این بقایا در یک ظرف برنزی با منشأ رومی قرار داشت. این ظرف سطلی شکل به «سیتولا» معروف است و به عنوان کوزه (محفظه دفن) که بقایای انسان سوزانده شده را در آن قرار می دادند، استفاده می شد.

جوانا زاگورسکا-تلگا ،یکی از رهبران حفاری، بیان می‌کند که کوزه دفن تقریباً کاملاً دست نخورده باقی مانده است و دسته‌های دلفین‌شکل دقیق آن حفظ شده است. علاوه بر این، این کوزه دارای سه پایه دلفین شکل است.

اگرچه قدمت دقیق این کوزه هنوز مشخص نشده است، قدمت کوزه‌های مشابهی که قبلاً پیدا شده بود به قرن اول قبل از میلاد برمی‌گردد. کشف چنین کوزه‌هایی در لهستان یک اتفاق بسیار نادر است.

در حالی که نظر قطعی در مورد محل تولید این ظروف وجود ندارد، نظریه رایج در حال حاضر این است که آنها در کارگاه‌هایی در شمال ایتالیا یا آلپ شرقی ساخته شده‌اند. این کوزه‌های برنزی از طریق راه‌های تجاری به مناطق خارج از مرزهای امپراتوری روم، معروف به بربریکوم (از جمله لهستان کنونی) می‌رسیدند.

تنها تعداد کمی از این کوزه ها در اروپا به طور کامل حفظ شده اند و تعداد بسیار کمی از آنها در کاوش های باستان شناسی منظم پیدا شده اند.

بنابراین، کشف در کاژیمیش ویلکا اهمیت علمی زیادی دارد. ساختار فلزی کوزه مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد تا بفهمیم چگونه ساخته شده است و استخوان های سوخته انسان در داخل آن مورد بررسی انسان شناسی قرار خواهند گرفت.

از طریق تجزیه و تحلیل این استخوان ها، اطلاعاتی مانند سن و جنسیت فرد دفن شده به دست می آید. قطعات اسلحه آهنی که در کنار قبر پیدا شده نشان می دهد که این فرد احتمالاً یک مرد جنگجو بوده است. از جمله این سلاح‌ها می‌توان به شمشیر، سر نیزه‌ها و لوازم جانبی سپر اشاره کرد که در حین سوزاندن به‌طور آیینی خم شده و عمداً آسیب دیده‌اند.

از بین بردن آیینی این سلاح‌ها و دفن آن‌ها با متوفی یک سنت رایج در میان مردم بود. مردمان بربریکوم اروپا از قرن سوم پس از میلاد تا قرن پنجم پس از میلاد. مشخصات سلاح های یافت شده در محل حفاری نشان می دهد که قدمت این قبر به قرن اول قبل از میلاد باز می گردد.