تدفین هایی از اقوام کوچ نشین شیان‌بی‌ در قزاقستان کشف شد

باستان شناسان موسسه باستان شناسی مارگولان، یکی از بخش های وزارت علوم و آموزش عالی جمهوری قزاقستان، 13 گور گودالی را در منطقه قزاقستان شرقی کشف کردند.

مجله اینترنتی باستان شناس : شیان بی ها مردمی کوچ نشین بودند که در استپ های شرقی اوراسیا در مناطقی از مغولستان، مغولستان داخلی و شمال شرقی چین ساکن بودند.

طبق کتاب هان متأخر، شیان‌بی‌ها یک گروه انشعابی از «بربرهای شرقی» دونگو بودند که در حمله به قلمرو هان به ووهوان و شیونگنو پیوستند.

اقتصاد شیان بی اساساً مبتنی بر دامداری بود و با فعالیت های کشاورزی تکمیل می شد. آنها در ایجاد نظام خانات پیشگام بودند که به تعمیق شکاف طبقاتی اجتماعی و پیشرفت در سواد، هنر و فرهنگ منجر شد.

در طول فصل صحرایی 2024، باستان شناسان موسسه باستان شناسی مارگولان، 13 مقبره شیان بی را در منطقه توتلی در منطقه کاتون-قراغای قزاقستان کشف کردند.

قدمت این مقبره‌ها به اوایل هزاره اول بعد از میلاد می‌رسد و شامل محوطه‌های سنگی با گودال تدفین مرکزی است. عمق هر گودال حدود 1 متر است و شامل یک تدفین بالغ است که برخی از آنها با بقایای اسکلتی اسب پوشیده شده است.

باستان شناسان همچنین هدایایی متشکل از قطعات سفالی، صدف و مهره های ساخته شده از سنگ های نیمه قیمتی پیدا کردند.

به گفته موسسه باستان شناسی مارگولان: « اقوام شیان بی نقش کلیدی در شکل گیری و توسعه فرآیندهای قومیتی در آسیای مرکزی پس از سقوط امپراتوری هونیک ایفا کرد. تأثیر آنها در جنبه های مختلف توسعه فرهنگی و سیاسی جوامع عشایری منطقه، از جمله تشکیل تشکیلات دولتی جدید، توسعه سنت های نظامی و ساختارهای اجتماعی و اقتصادی منعکس شد.

ژیان‌بی – شیان بی (‎/ʃjɛnˈbeɪ/‎; چینی ساده: 鲜卑; چینی سنتی: 鮮卑; پین‌یین: Xiānbēi) مردم کوچ نشین باستانی بودند که زمانی در استپ‌های شرقی اوراسیا در مناطقی که امروزه مغولستان، مغولستان داخلی و شمال شرقی چین نامیده می‌شود، ساکن بودند. ژیان‌بی‌ها به عنوان یک کنفدراسیون چند زبانه و چند قومی متشکل از مغول‌ها (که به زبان پیشا-مغولی، یا پیش-مغولی و شبه مغولی صحبت می‌کردند اقوام تونگوز و ترک بودند.