فناوری‌های یکپارچه فضایی-زمینی، تحقیقات باستان شناسی در مقبره های باستانی را متحول می‌کند

گروهی از محققان بین المللی از یک روش یکپارچه برای کشف اسرار مقبره شرقی ایالت چین (دودمان ژو)، یک گورستان سلطنتی باستانی از دوره ایالت‌های جنگ‌طلب استفاده کرده اند.

مجله اینترنتی باستان شناس : این مطالعه با ترکیب تصاویر ماهواره ای و بررسی های زمینی الکترومغناطیسی، چشم انداز تازه ای را در مورد شیوه های تدفین و میراث فرهنگی چین باستان ارائه می دهد، در حالی که همزمان تحقیقات باستان شناسی غیرتهاجمی را متحول می کند.

این مطالعه در 14 اکتبر 2024 در Heritage Science منتشر شد.

داده های ماهواره ای از سیستم‌های ماهواره‌ای کورونا و SDGSAT – ۱ به شناسایی ویژگی های کلیدی از فضا کمک کرد، در حالی که ابزارهای الکترومغناطیسی زمینی (EM)برای شناسایی ساختارهای زیرزمینی به کار گرفته شدند. ناهنجاری های گیاهی و خاک با استفاده از شاخص هایی مانند NDVI (سلامت پوشش گیاهی)و NDMI (سطح رطوبت)شناسایی شدند. این روش های ترکیبی امکان دید جامع تری از ویژگی های سطحی و زیرسطحی مقبره را فراهم کرد.

این تیم تحقیقاتی به سرپرستی پروفسور چن فولانگ از موسسه تحقیقات اطلاعات هوافضا (AIR)زیر نظر آکادمی علوم چین دریافتند که فن آوری سنجش از راه دور در شناسایی تغییرات خاک و پوشش گیاهی مرتبط با ویژگی های باستان شناسی مقابر بسیار موثر است.

با استفاده از داده‌های مادون قرمز حرارتی از ماهواره SDGSAT-1، این تیم تفاوت‌های دمایی محسوسی را شناسایی کردند که نشان‌دهنده تونل های مخفی مقبره بود. EM prospecting یا جستجوی الکترومغناطیسی وجود سازه های باستانی مانند اتاقک های مقبره را تایید کرد. این رویکرد دقت روش های مکان یابی چین باستان و اثربخشی روش های مشاهده یکپارچه را نشان داد.

پروفسور چن گفت: ” مقبره شرقی بخش قابل توجهی از میراث ما است و با ادغام فناوری های فضایی و زمینی، جزئیاتی را کشف کرده ایم که پیش از این مخفی بودند.”

تحقیقات میدانی بسیاری از یافته های حاصل از داده های ماهواره ای و EM را تایید کرد. محققان ساختار خاک اطراف مقبره را کاوش کردند و لایه‌های متمایزی را یافتند که لایه‌های عمیق‌تر نشانه‌هایی از مداخله انسان را نشان می‌داد. این نشان می‌دهد که سازندگان باستانی از تکنیک‌های خاصی مانند خاک کوبیده برای تثبیت اتاقک های مقبره و محافظت از آن ها در برابر آسیب های محیطی استفاده می کردند.

تجزیه و تحلیل دقیق محیط مقبره نشان داد که آرامگاه شرقی از اصول سنتی فنگ شوی چینی مانند ، وجود کوه در پشت و آب در جلو (که به آن “با سانیم سو” گفته می‌شود) به عنوان نشانه‌ای از خوش شانسی و خوشبختی برای ساکنان آن مقبره استفاده شده است.این چیدمان محیطی برای صاحب مقبره خوش یمن بوده در مقابل، اگر مقبره به سمت کوه‌های پشتی قرار گیرد و آب در جلوی آن نباشد، این شرایط می‌توانست منجر به مشکلات و بدشانسی شود.

رودخانه ها و زه کشی های طبیعی مناسب بودن محل مقبره را طبق اصول فنگ شویی تایید می کند.

این یافته ها نه تنها بر اهمیت باستان شناسی این محوطه تاکید می کند، بلکه اثربخشی روش های فناوری فضایی – زمینی در حفاظت از محوطه های میراث فرهنگی را نشان می دهد.

چن گفت: ” این رویکرد می تواند به عنوان مدلی برای مطالعات باستان شناسی آینده عمل کند و ما را قادر سازد تا مکان های بزرگ و باستانی را بدون بر هم زدن یکپارچگی آن ها مطالعه کنیم.”